به گزارش خبرگزاری بین‌المللی اهل‌بیت(ع) ـ ابنا ـ کشاورزان انگور، میوه و سبزیجات در افغانستان به‌دلیل اختلال در مسیرهای صادرات محصولاتشان به پاکستان و هند با زیان‌های فزاینده‌ای روبه‌رو هستند. در حالی که محصولات کشاورزی روی دست این کشاورزان انباشته شده و در حال فاسد شدن است، برخی کشاورزان برای کاهش خسارت ناچار شده‌اند بخشی از محصولات را خشک کنند و انگور را به کشمش تبدیل کنند.
یکی از کشاورزان در قندهار به شبکه الجزیره می‌گوید که ۱۴ ماه است در یکی از باغ‌ها کار می‌کند و سهم او از سود، یک‌چهارم درآمدی است که میان چهار نفر تقسیم می‌شود. با این حال در پایان درآمدش حتی برای تأمین نیازهای خانواده‌اش نیز کافی نیست.
او می‌افزاید که صادرات انگور به پاکستان می‌توانست حدود هزار و ۳۰۰ دلار درآمد ایجاد کند و این باغ نیز می‌توانست نزدیک به هزار و ۵۰۰ دلار درآمد داشته باشد، اما ارزش محصول در شرایط فعلی از حدود هزار و ۳۸۵ دلار فراتر نمی‌رود و پس از تقسیم این مبلغ میان چهار نفر، سهم هر یک بسیار محدود خواهد بود.
این کشاورز توضیح می‌دهد که چنین درآمدی حتی برای خرید آرد و لباس و تأمین هزینه‌های خانه کافی نیست. آن هم در شرایطی که قیمت کالاهای اساسی در افغانستان، افزایش یافته است. به گفته او، قیمت روغن در این کشور بین ۱۵ تا ۱۷ دلار است و قیمت چای و شکر نیز افزایش پیدا کرده است.
وی می‌گوید که خانواده‌اش کاملاً به درآمد او وابسته است و افزایش هزینه‌های زندگی باعث شده در صورت پیدا نکردن راه‌حل، به ترک افغانستان فکر کند. او می‌پرسد که در چنین شرایطی، بیوه، یتیم، فقیر و نیازمند چه کاری می‌توانند انجام دهند؟
کشاورزان افغانستان از حکومت طالبان می‌خواهند برای بازگشایی مسیرهای صادراتی یا ایجاد مسیرهای تجاری جایگزین، اقدامات فوری انجام دهد. آنها تأکید دارند که ادامه بسته‌بودن گذرگاه‌ها پس از یک سال کار و هزینه برای کشت و تولید، فرصت بهره‌برداری از محصولات را از آنان گرفته است.
چرا محصولات کشاورزی در حال فاسد شدن هستند؟
این کشاورز می‌گوید صاحب باغ نیز قادر نیست کمک مالی یا وام در اختیار کشاورزان قرار دهد، زیرا مبالغ زیادی برای باغ هزینه کرده اما نه‌تنها سودی به دست نیاورده، بلکه متحمل ضرر نیز شده است.
در واقع، امسال مقادیر زیادی از انگور در باغ‌های افغانستان، فاسد شده و کشاورزان این کشور ناچار شده‌اند که آنها را دور بریزند. انار نیز همچنان روی درختان باقی مانده و کشاورزان نگران‌اند که اگر بازار مناسبی برای صادرات آن پیدا نشود، سرنوشت مشابهی پیدا کند.
تبدیل انگور به کشمش؛ راه‌حلی با سود ناچیز
کشاورزان برای نجات بخشی از محصول به خشک‌کردن انگور و تبدیل آن به کشمش روی آورده‌اند. اما این روش نیز درآمد قابل‌توجهی برای آنها ایجاد نمی‌کند.
به گفته آنها، از هر ۱۰ کیلوگرم انگور تنها یک کیلوگرم کشمش به دست می‌آید. از سوی دیگر، هفت کیلوگرم کشمش در بازار حدود ۴ تا ۵ دلار فروخته می‌شود، در حالی که قیمت کشمش باکیفیت به حدود ۱۰ دلار می‌رسد.
با نزدیک‌شدن فصل زمستان، فشارها بر کشاورزان افغانستان بیشتر می‌شود. زیرا باغ‌ها به دارو، کودهای شیمیایی و دیگر نهاده‌های کشاورزی نیاز دارند. این هزینه‌ها بار مالی کشاورزان را سنگین‌تر کرده و آنان را با وجود یک سال کار سخت، به جای سود با زیان‌های انباشته مواجه کرده است.
مسیر ایران هم با مشکل مواجه شده است
بحران صادرات تنها به بسته‌شدن مسیرهای منتهی به پاکستان محدود نمی‌شود. مسیرهای صادراتی از طریق ایران نیز با مشکلاتی مواجه شده‌اند. مسیرهایی که پیش‌تر برای انتقال کشمش افغانستان به هند از طریق تنگه هرمز مورد استفاده قرار می‌گرفتند.
در پی این مشکلات، کالاهای مقصد هند اکنون به کابل منتقل و سپس از طریق هوایی ارسال می‌شوند. اما افزایش هزینه حمل‌ونقل هوایی باعث شده این گزینه برای بیشتر بازرگانان و صادرکنندگان افغانستانی، عملاً امکان‌پذیر نباشد.
آیا حکومت طالبان می‌تواند بازارهای جدیدی پیدا کند؟
کشاورزان از حکومت طالبان می‌خواهند مسیرهای جایگزینی برای صادرات محصولات افغانستان پیدا کند و تأکید دارند که مشکل تنها به پاکستان محدود نمی‌شود و هند نیز تنها بازار موجود برای محصولات افغانستان نیست.
آنها خواستار انعقاد توافق‌ها و ترتیبات تجاری با کشورهای دیگر و گشایش بازارهای جدید برای محصولات کشاورزی افغانستان هستند.
کشاورزان تأکید می‌کنند محصولاتی که در قندهار و دیگر مناطق افغانستان تولید می‌شود، نباید برای صادرات تنها به یک یا دو کشور وابسته باشد، بلکه باید امکان دسترسی آنها به بازارهای مختلف جهان فراهم شود.
به گفته آنها، حکومت تنها نهادی است که می‌تواند این شرایط را ایجاد کند. زیرا کشاورزان و بازرگانان افغانستانی به‌تنهایی توانایی دسترسی به بازارهای خارجی را ندارند.
بازار داخلی افغانستان پاسخگوی حجم محصولات نیست
برخی بازرگانان افغانستانی می‌گویند که بازار در سال گذشته بسیار مناسب بوده و آنها کالاهای خود را برای صادرات به پاکستان آماده کرده بودند، اما بسته‌شدن مسیر باعث شد مجبور شوند محصولاتشان را در بازار داخلی به فروش برسانند.
در آن زمان، مسیرهای عبوری از ایران همچنان باز بود، اما این مسیرها نیز بعدها با محدودیت مواجه شدند و گزینه‌های موجود پیش روی صادرکنندگان افغانستانی، بیش از پیش کاهش یافت.
کشاورزان و بازرگانان افغانستانی معتقدند ارائه تسهیلات و اتخاذ اقداماتی از سوی حکومت طالبان برای کمک به صادرکنندگان جهت دسترسی به بازارهای خارجی می‌تواند تأثیر قابل‌توجهی بر این بخش داشته باشد.
آنها تأکید می‌کنند که شهروند عادی گزینه‌های چندانی در اختیار ندارد، اما حکومت امکانات لازم برای گشودن بازارهای جدید و جلوگیری از نابودی محصولات کشاورزی و انباشته‌شدن زیان‌ها را در اختیار دارد.
بحران تجارت افغانستان و پاکستان
بحران تجارت میان افغانستان و پاکستان از اکتبر سال ۲۰۲۵ میلادی شدت گرفت. زمانی که افزایش تنش‌ها و درگیری‌های مرزی میان دو کشور به بسته‌شدن گذرگاه‌های اصلی و اختلال در روند تجارت منجر شد.
ادامه این وضعیت اکنون تنها تجارت میان دو کشور را تحت تأثیر قرار نداده، بلکه کشاورزان افغانستان را نیز با خطر از دست رفتن حاصل یک سال تلاش و سرمایه‌گذاری مواجه کرده است.
..............................
پایان پیام/ ۲۶۸
نظر شما