به گزارش خبرگزاری بینالمللی اهلبیت(ع) ـ ابنا ـ مسلمانان حدود ۶۴ درصد از جمعیت ۶۱ میلیونی کشور کامرون را تشکیل میدهند و این کشور با بیش از ۲۵۰ قبیله، هر یک آیینها و رسوم خاص خود را برای استقبال از ماه رمضان دارد.
براساس گزارش شبکه العربی، این آیینها به ماه مبارک رمضان در کشور کامرون، رنگوبویی فرهنگی و اجتماعیِ متنوع میبخشد که این کشور را از دیگر کشورهای آفریقایی متمایز میکند.
کامرون به سنتی اجتماعی و قدیمی شهرت دارد که یادآور رسم کهن عربهای صحرانشین است؛ سنتی که بر باز گذاشتن درهای خانه برای پذیرایی از رهگذران و مهماننوازی استوار است. در طول ماه رمضان، خانوادههای مسلمان در کامرون، خانههای خود را به روی هر روزهداری که هنگام اذان مغرب هنوز در راه است و به خانه نرسیده، میگشایند.
این رسم در کشور کامرون، تنها به افطار محدود نمیشود، بلکه شامل وعده سحری نیز هست. میزبانان با مهمانان خود گفتوگو میکنند و بیشتر با یکدیگر آشنا میشوند؛ صحنهای که نشاندهنده عمق روح کرم و همبستگی اجتماعی میان مسلمانان این کشور است.
آیینی منحصربهفرد
در رسمی ویژه، کودکان کامرون نه در آغاز، بلکه در نیمه ماه رمضان فرا رسیدن ماه روزه را جشن میگیرند. آنها لباسهای سنتی ویژهای بر تن میکنند.
کودکان کامرونی در ماه مبارک رمضان با گشتوگذار در خانهها، شیرینی و پول جمعآوری میکنند و با سر دادن شعارهایی، نزدیک شدن شب قدر را اعلام میکنند. همچنین در میدان سلطان شهر، آتشبازی برگزار میشود و این مناسبت را جشن میگیرند.
سفرههای افطار عمومی
از ابتدای ماه رمضان، هر روز صدها نفر هنگام اذان مغرب در مجتمع اسلامی شهر «یائونده» پایتخت کامرون، گرد هم میآیند. مسئولان مسجد، غذا، آب، خرما، آش محلی و شیر تهیه کرده و افطاری مناسبی برای روزهداران فراهم میکنند.
در این سفرهها، نیازمندان، رهگذران، رانندگان تاکسی و موتورسیکلت، و حتی غیرمسلمانان حضور دارند که تصویری روشن از همزیستی اجتماعی و همبستگی انسانی میان اقشار مختلف جامعه کامرون است.
ماه رمضان در کامرون با سفرههای گسترده خانوادگی نیز شناخته میشود؛ جایی که خانواده بزرگ شامل پدربزرگها، مادربزرگها، پدران، مادران و عموها گرد هم میآیند و گاه کل اهالی یک محله را دربرمیگیرد.
در این ماه، همسایه مسلمان، همسایه خود را —حتی اگر پیرو دین دیگری باشد— فراموش نمیکند؛ جلوهای از ارزشهای مشارکت و تکافلی که رمضان در جامعه نهادینه میکند.
..............................
پایان پیام/ ۲۶۸
نظر شما