به گزارش خبرگزاری بین المللی اهل بیت(ع) - ابنا - حجتالاسلام حسین کاظمزاده مسئول «قرارگاه مردمی امام شهید» طی یادداشتی، شرحی از مشاهدات میدانی و اقدامات صورت گرفته در پی وقایع اخیر در تهران ارائه کرده است. تمرکز اصلی بر فعالیتهای امدادی، فرهنگی و خدماتی اعضای مؤسسه خانه طلاب جوان قم است که با حضور در پایتخت، در حال خدمترسانی به آسیبدیدگان ناشی از تجاوزات رژیمهای جنایتکار آمریکا و اسرائیل هستند؛ مردمی که بعضاً خانه و کاشانهشان بر اثر بمباران رژیم تروریستی آمریکا ویران شده و عزیزانشان یا به شهادت رسیدهاند و یا مجروح شدهاند. این روایت همچنین تصویری از اوضاع کنونی شهر پس از شهادت رهبر معظم انقلاب و جمعی از مردم مظلوم تهران را ترسیم میکند.
الگوی حضور مردمی و مقابله با هستههای آشوب
در شرایط حساس کنونی، الگوی حضور مردم در کف خیابانها به خوبی جواب داد. علاوه بر تجمعات متمرکز که توسط مردم متدین و انقلابی تهران در حدود ۲۰ نقطه کلیدی شهر شکل گرفت، اجتماعات کوچک و محلی با محوریت مساجد و کاروانهای موتوری، نبض شهر را در اختیار نیروهای مردمی گذاشت.
این حضور گسترده سبب شد تا هستههای تروریستی که بنا بود با فراخوان مشخصی به میدان بیایند، با حضور گسترده مردم، جرات عرض اندام پیدا نکنند. طبق گزارشات مردمی کل تهران از غروب تا نیمههای شب توسط گروههای مردمی تحت کنترل بود و هیچ تحرک سازمانیافتهای از جانب عوامل دشمن مشاهده نشد. تداوم و گسترش این الگو در شبهای آتی ضروری به نظر میرسد.
پیوند عمیق با امام شهید و فریادهای انتقام
در قلب این تحولات، پیوند مردم با آرمانهای امام شهید مشهود بود. در میدان انقلاب، شاهد صحنههایی بودیم که عمق ارادت مردم را به نمایش میگذاشت. یک خانم عزادار در حین روضهخوانی فریاد میزد: «تاریخ بنویس که آقای ما همراه اهل بیتش در محل کارش شهید شد. قلمت بشکند اگر این را ننویسی که ایشان در پناهگاه نبود.» پس از اتمام روضه، منطق انقلاب با قدرت فریاد زده میشد «خامنهای، خامنهای راهت ادامه دارد.» این ندای جاری در بطن فریادهای مردم، نشان از اتصال عمیقتر به امام شهیدمان دارد.
جلوههای شور و همدلی در محلات تهران
شب گذشته در میدان هفت حوض تهران، حوالی ساعت ۲۲، شور عجیبی حکمفرما بود. دور تا دور میدان مملو از جمعیت بود و با وجود نبود سیستم صوتی، شعارها در جمعیتهای کوچک نیز کاملاً واحد و هماهنگ بود. فضا آمیختهای از روضه و حماسه بود. در میان این جمعیت، شاهد کنشهای نمادین مردم بودیم:
یک پیرزن جلو آمد و با لحنی مصرانه درخواست کرد این شعار را فریاد بزنیم «دست خدا بر سر ماست، صاحب زمان یاور ماست.»
مردی میانسال با بغضی آشکار فریاد میزد که «رهبر ما استشهادی شهید شد.»
شعار «ای رهبر شهیدم راهت ادامه دارد» به کرات تکرار میشد. نکته قابل توجه، حضور پررنگ خانمها بود که بعضاً فرزندان کوچک خود را همراه آورده بودند و فضا شبیه یک خانواده بزرگ بود که مشغول انجام یک کار بزرگ و مقدس هستند. برخی از این عزیزان با نان، پنیر و حلوا از مردم پذیرایی میکردند.
خدا شاهد است اگر این شور و هیجان وجود نداشت، بسیاری از مردم از غصه دق میکردند. مردم عزم راسخ دارند که راه نیمهتمام رهبرشان را ادامه دهند. حرف نهایی و جمعبندی تمامی این تجمعات، یک کلام است: انتقام، انتقام.
.
....................
پایان پیام
نظر شما