خبرگزاری بین المللی اهل بیت(ع)_ابنا: در جوامع دینی و انقلابی که محوریت رهبری و امام بر پایهٔ بصیرت و عدالت است، مفهوم «اطاعت» همواره به عنوان یک اصل اساسی مطرح بوده است. اما گاه شرایط جنگی نرم و سخت چنان پیش میآید که صِرف «پشت سر رهبر حرکت کردن» نه تنها کافی نیست، بلکه میتواند خطرآفرین باشد. در این میان، کسانی که خود را سربازانِ امام و رهبر جامعه میدانند، باید بدانند که «جلوتر از امام رفتن» به معنای خروج از مسیر ولایت نیست، بلکه اوج غیرت و تبعیت هوشمندانه است.
جلوتر رفتن، به معنای نافرمانی نیست
برخی تصور میکنند هر حرکتی که پیشاپیشِ رهبر صورت گیرد، خودسرانه و خروج از اطاعت است. اما واقعیت آن است که جلوتر از امام رفتن، سبقت در اجرای نیاتِ امام و پیشدستی در خنثیسازی توطئههاست. در میدان نبرد، گاهی سربازانِ وفادار برای آنکه تیر دشمن به فرمانده نخورد، خود را سپر میکنند یا مسیری را پیش از او میپیمایند. این کار نه عصیان، بلکه نهایت فداکاری است.
پشت سر امام ماندن، گاهی اشتباه است
اگر جامعه همیشه منتظر فرمانِ صریحِ امام بماند، دشمن فرصت مییابد ضربهٔ مهلکی را پیش از آنکه امام متوجه شود، وارد کند. امام صادق (ع) میفرمایند: «کسی که در کارِ برادر مؤمنش جلوتر از او نیفتد (در کار خیر)، به او خیانت کرده است.» (تفسیر این روایت در منابع فقهی). بنابراین، تأخیر در عملِ به موقع، گاه خود نوعی تخلف است.
خطر شعارهای دشمنساخته بر زبان مردم
نکتهٔ حساس اینجاست که گاه دشمن با مهندسی روانی، شعارهایی جذاب اما مسموم را وارد فضای جامعه میکند. متأسفانه به دلیل جهل و نادانی، این شعارها بر سر زبان مردم میافتد. نمونهٔ تاریخی آن در صدر اسلام: هنگامی که پیامبر (ص) در حدیبیه با مشرکان صلح کرد، برخی اصحاب که خود را وفادار میپنداشتند، با شعارهای دشمنساخته (مانند اینکه چرا با کفار مدارا میکنید؟) اعتراض کردند، در حالی که جلوتر از پیامبر نرفتند، بلکه پشت سر ایستادند و فرمان الهی را نفهمیدند.
اما گاهی دشمن شعارهایی مثل «تندروی نکنید»، «عجله نکنید» یا برعکس «الان وقت قیام است» که با قیام نا بجا باعث اغتشاش و آشوب میشوند را به گونهای طراحی میکند که مردم بیآنکه بدانند، علیه امام خود شعار میدهند. تشخیص این شعارها نیاز به بصیرت دارد.
تفاوت «پیشدستی مؤمنانه» و «پیشدستی جاهلانه»
· پیشدستی مؤمنانه: وقتی مردم میبینند دشمن قصد ترور شخصیت یا جان امام را دارد، بدون آنکه منتظر فرمان باشند، با آگاهی و هماهنگی، فضای دفاعی را جلو میبرند. مثل سربازانی که قبل از رسیدن فرمانده به معبر، آن را پاکسازی میکنند.
· پیشدستی جاهلانه: وقتی مردم تحت تأثیر شعار دشمن، عملی انجام میدهند که خلاف منافع امام است، اما فکر میکنند خدمت میکنند. اینجا است که «جلوتر رفتن» مذموم است.
راهکار: بصیرت و ولایتپذیری هوشمند
برای آنکه سربازِ امام بودن ما به اشتباه نیفتد، باید:
1. در خط ولایت باشیم، نه پشت سر و نه آنچنان جلو که از چشمانداز کلی خارج شویم.
2. شعارهای رایج را غربال کنیم؛ ببینیم آیا منشأ آن رسانهٔ دشمن است یا نه.
3. اطاعت را به معنای انفعال ندانیم؛ گاهی اطاعتِ واقعی، سبقت در عمل است.
«جلوتر از امام رفتن» اگر از روی بصیرت و برای حفظ جان و جایگاه رهبری باشد، عین بندگی و تبعیت است. اما اگر بر اثر جهل و تحت تأثیر شعار دشمن باشد، خیانت در لباس خدمت است. پس ملاک، هماهنگی در هدف است، نه همزمانیِ ظاهری در قدم. سرباز واقعی کسی است که بداند چه وقت باید پشت سر حرکت کند، چه وقت باید سپر شود و چه وقت باید یک قدم جلوتر برود تا تیر دشمن به امامش نخورد.
نویسنده: فاطمه پورعباس
نظر شما