به گزارش خبرگزاری بینالمللی اهلبیت(ع) ـ ابنا ـ از فارس، قرآن کریم در چنین فضایی، مؤمنان را به تمایز میان واقعیت و تهدید ادراکی فرا میخواند و میفرماید: إِنَّمَا ذَٰلِکُمُ الشَّیْطَانُ یُخَوِّفُ أَوْلِیَاءَهُ فَلَا تَخَافُوهُمْ وَخَافُونِ إِنْ کُنْتُمْ مُؤْمِنِینَ؛ این آیه، قاعدهای بنیادین ارائه میکند: ترس القایی، بخشی از سازوکار قدرت است و وظیفه مؤمن، بازگرداندن خوف به مدار الهی است.
در سالهای اخیر، نمونههای روشنی از این جنگ روانی در فضای مجازی و رسانهای جهان دیده شده است. برای مثال، مواضع و توئیتهای تند و تهدیدآمیز دونالد ترامپ در قبال جمهوری اسلامی ایران، در بسیاری از تحلیلهای رسانهای بهعنوان بخشی از دیپلماسی فشار روانی ارزیابی شدهاند؛ پیامهایی که بیش از آنکه حاوی اقدام عملی باشند، کارکردی ادراکی در سطح افکار عمومی دارند.
از منظر فقهی نیز، این پدیده ذیل بحث حفظ عزت مؤمن قابل تحلیل است. فقه اسلامی، پذیرش ذلت و انفعال ناشی از هراس را مذموم میداند، اما در عین حال تدبیر عقلانی را لازم میشمارد. بدین معنا که جامعه ایمانی باید همزمان دو ساحت را حفظ کند: پرهیز از هیجانزدگی و پرهیز از مرعوب شدن.
جمع میان این دو، همان طمأنینه فعال است؛ آرامشی برخاسته از توکل که اجازه نمیدهد موجهای خبری و تهدیدهای رسانهای، جایگزین تحلیل عقلانی شوند. این رویکرد قرآنی، الگویی است برای فهم و مواجهه با جنگ روانی در جهان معاصر.
محمدجواد ابراهیمزاده
نظر شما