۲۱ مرداد ۱۴۰۵ - ۱۷:۱۶
بحران آپاچی و یسعور؛ وقتی تسلیحات رژیم صهیونیستی فرسوده می‌شوند

ارتش رژیم صهیونیستی که پیش از جنگ در فکر کاهش ناوگان آپاچی بود، اکنون برای خرید دست‌کم ۱۲ فروند به‌صورت فوری و ساخت ناوگانی تا ۳۰ فروند تلاش می‌کند.

به گزارش خبرگزاری بین‌المللی اهل‌بیت(ع) ـ ابنا ـ پیش از هفتم اکتبر ۲۰۲۳، نیروی هوایی رژیم صهیونیستی در حال آماده شدن برای کاهش ناوگان بالگردهای آپاچی و بستن یکی از دو اسکادران آن بود. زیرا معتقد بود آینده نیروی هوایی در جنگنده‌های پنهان‌کار و پهپادهاست. اما کمتر از سه سال بعد، معادله کاملاً تغییر کرده است. ارتش رژیم صهیونیستی اکنون برای خرید فوری ۱۲ بالگرد فشار می‌آورد و نیاز خود برای بازسازی توان عملیاتی را حدود ۳۰ فروند آپاچی جدید برآورد می‌کند. در حالی که برخی برآوردهای بلندمدت‌تر از تشکیل سه اسکادران و دست‌کم ۵۰ بالگرد حکایت دارند.

براساس گزارش پایگاه خبری «الجزیره نت»، این جهش نشان می‌دهد که بحران صرفاً به یک قرارداد خرید ناکام محدود نمی‌شود. بلکه مجموعه‌ای از مشکلات را دربرمی‌گیرد که شامل ناوگانی قدیمی، کمبود تعداد بالگردها که نتیجه تصمیم‌های پیش از جنگ بوده، فرسودگی ناشی از عملیات طولانی‌مدت، بحران تأمین مالی و وابستگی شدید به آمریکا کشوری که مالک پلتفرم آپاچی، خط تولید و قطعات آن و تعیین‌کننده شرایط تحویل این بالگردهاست.

گزارشی که «یوآو زیتون» خبرنگار نظامی روزنامه «یدیعوت آحرونوت»، در ۲۲ نوامبر ۲۰۲۴ منتشر کرد، ابعاد این تغییر را نشان می‌دهد. پس از انحلال اسکادران‌های بالگردهای کبرا، تنها دو اسکادران آپاچی یعنی اسکادران‌های ۱۱۳ و ۱۹۰، برای نیروی هوایی اسرژیم صهیونیستی رائیل باقی ماندند. در سال ۲۰۲۳ نیز برنامه‌ریزی برای بستن یکی از آنها آغاز شد و اولویت به جنگنده‌های اف-۳۵ و پهپادهای تهاجمی داده شد. در آن مقطع، آپاچی که در گزارش از آن با عنوان تانک پرنده یاد شده، سلاحی نامتناسب‌تر با جنگ‌های آینده به نظر می‌رسید.

در گزارش رسمی بازرس دولت رژیم صهیونیستیکه بر اساس حسابرسی سال ۲۰۱۷ تهیه شده بود، سن بالگردهای «ای‌اچ-۶۴ دی» (AH-۶۴D) معروف به «ساراف» بین ۱۰ تا ۲۵ سال اعلام شده بود، در حالی که سن بالگردهای «ای‌اچ-۶۴ ای» (AH-۶۴A) موسوم به «پاتن» به حدود ۲۵ سال می‌رسید. این گزارش شکاف‌های قابل‌توجهی در زمینه قطعات یدکی و تعمیر و نگهداری را ثبت و از بلاتکلیفی درباره جایگزینی مدل «ای» انتقاد کرده بود. این در حالی بود که نقشه راه پیش‌بینی کرده بود این مدل بین سال‌های ۲۰۲۳ تا ۲۰۲۵ از خدمت خارج شود.

در ژانویه ۲۰۲۶ نیز «امیر بوحبوط» خبرنگار نظامی وب‌سایت «والا»، نوشت که رژیم صهیونیستی به تنها بهره‌بردار مدل «ای‌اچ-۶۴ ای» در جهان تبدیل شده است. مسئله‌ای که دستیابی به قطعات یدکی و دانش فنی را دشوارتر می‌کند. بنابراین، فرسودگی ناوگان فقط به سن بدنه بالگردها مربوط نمی‌شود، بلکه به قدیمی شدن مدل و کوچک‌تر شدن شبکه پشتیبانی و لجستیکی آن نیز ارتباط دارد.

بحران آپاچی و یسعور؛ وقتی تسلیحات رژیم صهیونیستی فرسوده می‌شوند

تنها ۴ بالگرد آماده عملیات

هفتم اکتبر ۲۰۲۳ هزینه کاهش این توان عملیاتی را آشکار کرد. در تحقیقی که یدیعوت آحرونوت در ۲۱ ژوئن ۲۰۲۴ منتشر کرد و بر شهادت فرماندهان دو اسکادران آپاچی استوار بود، مشخص شد که صبح روز حمله تنها چهار بالگرد ارتش رژیم صهیونیستی در وضعیت آماده‌باش قرار داشتند. بخش اصلی نیروهای آماده‌باش نیز در شمال اراضی اشغالی مستقر بود. تا ساعت ۹ صبح، یعنی حدود دو ساعت و نیم پس از آغاز حمله، تنها شش فروند آپاچی در حال پرواز بودند که سه فروند از هر اسکادران را شامل می‌شد. 

این عدد به این معنا نیست که رژیم صهیونیتسی تنها شش بالگرد در اختیار داشت، بلکه نشان‌دهنده محدود بودن توان واکنش فوری در برابر ده‌ها نقطه درگیری هم‌زمان بود. فرمانده اسکادران ۱۱۳ درباره شدت فشار عملیاتی گفته بود که خدمه هر پنج یا شش دقیقه، مأموریت جدیدی دریافت می‌کردند.

سپس الگوی عملیات تغییر کرد. در دسامبر ۲۰۲۳، یوآو زیتون گزارش داد که دو اسکادران آپاچی به‌صورت شبانه‌روزی بر فراز غزه فعالیت می‌کردند. نخستین دو بالگردی که در روز حمله به جنوب اراضی اشغالی اعزام شدند، مهمات توپ و موشک‌های خود را ظرف یک ساعت مصرف کردند. شدت فشار عملیاتی به حدی رسید که فرمانده نیروی هوایی رژیم صهیونیستی مجبور شد خلبانانی ۵۴ و ۵۵ ساله را دوباره به پروازهای عملیاتی بازگرداند؛ این در حالی بود که سن معمول پرواز عملیاتی حداکثر ۵۱ سال اعلام شده بود.

در ماه مه ۲۰۲۴، امیر بوحبوط اعلام کرد که ارتش رژیم صهیونیستی از فکر حفظ تعداد محدودی از این بالگردها فراتر رفته و خرید ۲۰ تا ۳۰ فروند بالگرد جدید را بررسی می‌کند. زیرا ساعات اولیه حمله هفتم اکتبر شکاف موجود در پشتیبانی هوایی نزدیک و دفاع از مرزهای رژیم صهیونیستی را آشکار کرده بود.

در نوامبر ۲۰۲۴، یوآو زیتون نوشت که آپاچی‌های رژیم صهیونیستی تقریباً بدون توقف در حال پرواز هستند و این رژیم حتی تلاش کرده است بالگردهای دست‌دوم را از آمریکا خریداری کند. اما بعد مشخص شد مشکل فقط خرید بالگرد نیست و ظرفیت خط تولید نیز یک مسئله اساسی است.

بر اساس گزارش او، شرکت بوئینگ حدود ۳۰۰ فروند بالگرد آپاچی در مراحل مختلف تولید برای ارتش آمریکا داشت، اما واشنگتن حاضر نشد جایگاه‌های اختصاص‌یافته به نیروهای آمریکایی در خط تولید را به رژیم صهیونیستی واگذار کند.

بحران آپاچی و یسعور؛ وقتی تسلیحات رژیم صهیونیستی فرسوده می‌شوند

تا آگوست ۲۰۲۶ می‌توان نیاز اسرائیل را در سه سطح بررسی کرد. سطح نخست، ۱۲ فروند بالگرد «ای‌اچ-۶۴ ای» (AH-۶۴E) است که ارتش اسرائیل به دنبال تأمین فوری بودجه خرید آنهاست. سطح دوم، ۳۰ فروند بالگرد است که بر اساس اظهارات منابع نیروی هوایی رژیم صهیونیستی به وب‌سایت «والا»، نیاز این رژیم برای بازسازی توان عملیاتی خود محسوب می‌شود. سطح سوم، برآوردی که «آوی اشکنازی» خبرنگار نظامی روزنامه عبری «معاریو» است که در ۹ آگوست ارائه کرد و بر اساس آن رژیم صهیونیستی قصد دارد به سه اسکادران و دست‌کم ۵۰ بالگرد جدید دست پیدا کند.

مسیر مذاکرات با آمریکا نیز ابعاد این تغییر را نشان می‌دهد. وزارت خارجه آمریکا در ۳۰ ژانویه ۲۰۲۶ فروش احتمالی ۳۰ فروند آپاچی «ای‌اچ-۶۴ ای» به رژیم صهیونیستی را با ارزش تقریبی ۳.۸ میلیارد دلار تأیید کرد. این قرارداد شامل ۷۰ موتور، از جمله ۱۰ موتور یدکی، ۳۰ رادار «لانگ‌بو» و سامانه‌های دید، هشدار و حفاظت و همچنین سامانه‌های ارتباط با پهپادها می‌شود. با این حال، تأیید آمریکا به معنای نهایی شدن قرارداد نیست و تعداد و ارزش نهایی آن همچنان به تأمین مالی و امضای قرارداد نهایی بستگی دارد.

مسابقه برای تأمین بودجه

در اینجا شکاف نظامی به یک بحران مالی و زمانی تبدیل می‌شود. امیر بوحبوط در ۱۶ ژوئیه ۲۰۲۶ فاش کرد که وزارت رژیم صهیونیستی اسرائیل در تصویب بودجه تأخیر کرده است. این اتفاق با وجود آن رخ داد که این رژیم دو بار از آمریکا برای تمدید مهلت خود فرصت گرفته بود. در نتیجه، رژیم صهیونیستی جایگاه خود را در خط تولید ۱۲ فروند آپاچی از دست داد.

او نوشت که این ۱۲ فروند تنها مرحله نخست قراردادی نزدیک به ۳۰ بالگرد هستند که هدف از آن جلوگیری از سناریوهایی مانند نفوذ زمینی به مرزهای رژیم صهیونیستی مشابه حمله هفتم اکتبر است.

سه روز بعد، بوحبوط توضیح داد که آخرین مهلت ارائه درخواست ۳۰ ژوئن بوده و فشار بر خط تولید آپاچی از برخی دیگر از تجهیزات بیشتر است. او هشدار داد که تأخیر نه‌تنها بالگردهای آپاچی، بلکه قراردادهای مربوط به جنگنده‌های «اف-۳۵» و «اف-۱۵» و همچنین بالگردهای «سی‌اچ-۵۳ کی» (CH-۵۳K) را نیز تهدید می‌کند. مسئله‌ای که می‌تواند به افزایش قیمت‌ها و تأخیر در تحویل تجهیزات منجر شود.

گزارش آوی اشکنازی در روزنامه «معاریو» در ۹ آگوست نیز نشان داد که کمیته وزیران رژیم صهیونیستی برای دومین بار با خرید ۱۲ فروند آباتچی موافقت کرده، اما این موافقت مشروط به مشخص شدن منبع تأمین مالی است. اشکنازی هشدار داد که تأخیر می‌تواند تحویل بالگردها را سال‌ها عقب بیندازد و هزینه نهایی را افزایش دهد.

بحران آپاچی و یسعور؛ وقتی تسلیحات رژیم صهیونیستی فرسوده می‌شوند

وابستگی به آمریکا

همین مشکل در زمینه بالگردهای ترابری سنگین نیز تکرار شده است. رژیم صهیونیستی ۱۲ فروند بالگرد «سی‌اچ-۵۳ کی» را برای جایگزینی بالگردهای «یسعور» خریداری کرده که بیش از نیم قرن عمر دارند. رژیم صهیونیستی همچنین گزینه خرید شش فروند دیگر را در اختیار دارد.

هنگامی که این قرارداد در سال ۲۰۲۱ با ارزش حدود دو میلیارد دلار و با استفاده از منابع کمک‌های آمریکا امضا شد، قرار بود نخستین بالگرد در سال ۲۰۲۶ تحویل داده شود؛ اما زمان تحویل بعداً به سال ۲۰۲۸ موکول شد.

در همین‌جا زاویه گسترده‌تر بحران مشخص می‌شود. یوآو زیتون در گزارشی درباره مسابقه تسلیحاتی رژیم صهیونیستی به نقل از یک مقام ارشد امنیتی این رژیم، اعتراف کرد که ما در واقع به یک وابستگی امنیتی وجودی به آمریکا در زمینه ساخت توان نظامی خود رسیده‌ایم. این مقام، وابستگی به تولید خارجی را ترکیبی خطرناک توصیف کرد.

آپاچی نمونه روشنی از این وابستگی است. رژیم صهیونیستی می‌تواند تجهیزات الکترونیکی و تسلیحات این بالگردها را در داخل ارتقا دهد، اما قادر نیست خود بالگرد یا موتورهای آن را تولید کند و برای مدلی که در بیشتر نقاط جهان از خدمت خارج شده، قطعات یدکی کافی تأمین کند. همچنین اگر بودجه رژیم صهیونیستی به‌موقع تأمین نشود یا کشور دیگری زودتر جایگاه‌های خط تولید بوئینگ را رزرو کند، رژیم صهیونیستی نمی‌تواند جایگاه خود را در این خط تولید تضمین کند.

بنابراین، بحران بالگردهای رژیم صهیونیستی در آگوست ۲۰۲۶ حاصل انباشته شدن سه شکاف است که این شکاف‌ها شامل کاهش اشتباه ظرفیت نظامی پیش از هفتم اکتبر ۲۰۲۳، فرسودگی یک ناوگان قدیمی در نتیجه استفاده سنگین در طول جنگی طولانی و وابستگی نظام خرید و تأمین تسلیحات به بودجه و ظرفیت تولید آمریکا، است. 

ارتش رژیم صهیونیستی پس از جنگ دریافت که به تعداد بیشتری بالگرد نسبت به برآوردهای پیش از جنگ نیاز دارد، اما اصلاح تصمیم‌های سال‌های ریاضت بودجه‌ای و ایده ارتش کوچک و هوشمند، ممکن است سال‌ها زمان ببرد.

به این ترتیب، آپاچی‌ها از سلاحی که قرار بود تعدادشان کاهش یابد، به نمونه‌ای از یک معضل گسترده‌تر در روند ایجاد و حفظ توان نظامی رژیم صهیونیستی تبدیل شده‌اند.

..............................

پایان پیام/ ۲۶۸

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
captcha