به گزارش خبرگزاری بین‌المللی اهل‌بیت(ع) ـ ابنا ـ در روزگاری که تعداد گلوله‌ها اندک بود و اردوگاه‌های آموزشی هنوز صدای شلیک چندانی نداشتند، گروهی اندک از جوانان که به پروردگارشان ایمان آورده بودند، عزم نصرت خدا کردند. در همان روزها، شیخ نبیل قاووق، طلبه علوم دینی در قم مقدس، از داخل کلاس‌های درس به سرزمین اشغال‌شده‌اش می‌نگریست و در اندیشه آزادسازی آن بود.
پیوند شیخ قاووق با سید حسن نصرالله و سید هاشم صفی‌الدین تنها یک هم‌کلاسی یا هم‌مسیری در حوزه علمیه نبود؛ او سومین نفر آن‌ها در جهاد و انقلاب بود. روحیه شهادت‌طلبانه او در سال ۱۹۸۲ و در جریان تهاجم رژیم صهیونیستی به لبنان نمایان شد؛ زمانی که از ایران بازگشت تا در مقابله با تانک‌های دشمن شرکت کند و بجنگد .
در سال ۱۹۹۱، جنوب لبنان «شیخ مقاومت» را شناخت؛ نه فقط به عنوان جانشین سید هاشم صفی‌الدین در مسئولیت منطقه جنوب، بلکه به عنوان مردی که روحش با روح هر مجاهد آمیخته بود . پس از آن، هنگامی که مسئولیت سازمانی در جنوب را بر عهده گرفت، به فرماندهی شناخته شد که همواره در میان مجاهدان خط مقدم حضور داشت: برنامه‌ریزی می‌کرد، هماهنگ می‌ساخت و تمام جزئیات عملیات جهادی ضد دشمن را از فاصله صفر ترتیب می‌داد.
نقش سیاسی و دینی در جنوب
نقش شیخ قاووق در طول مسئولیت سنگینش، محدود به کار جهادی نبود. او تا سال ۲۰۱۰، نقشی سیاسی محوری در جنوب ایفا کرد و با احزاب و نیروهای سیاسی حاضر در جنوب هماهنگ و همراه بود. او برای همه فعالان مسائل عمومی در جنوب، مرجعی سیاسی قابل اعتماد و محبوب بود. در عرصه دینی نیز «شیخ مقاومت» کوتاهی نکرد؛ منبرها او را خطیبی بلیغ می‌شناختند که شنوندگان با صدایش انس می‌گرفتند.
این ویژگی‌ها باعث شد از سال ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۸، مسئولیت نایب رئیسی هیئت اجرایی حزب‌الله را در کنار سید هاشم صفی‌الدین بر عهده بگیرد تا این دو، بازوی سید حسن نصرالله باشند . پس از اتمام این مسئولیت، به فرماندهی «واحد امنیت پیشگیرانه» منتقل شد.
هنگامی که جنگ حمایت از غزه در اکتبر ۲۰۲۳ آغاز شد، شیخ قاووق از میدان نبرد در جنوب جدا نشد و در کنار مجاهدان در خطوط آتش ماند. اگر قائد و عزیزش سید حسن نصرالله از او نمی‌خواست که اقدامات احتیاطی و امنیتی لازم را انجام دهد، هرگز لحظه‌ای میدان مستقیم را ترک نمی‌کرد.
از دهه هشتاد تا لحظه پیوستن به آنان، شهدا شیخ نبیل قاووق را از نزدیک می‌شناختند. آنان او را دیدند و در او بهترین فرمانده، مبلغ و پشتیبان را یافتند.
مسئولیت او هرگز محدود به پیگیری عملیاتی حساس جهادی و سازمانی نبود؛ او پیوندی انسانی مستقیم با هر مجاهد و هر شهید داشت. از این رو، «نبیل مقاومت» همراه همه شهدا شد. او در خانه‌های خانواده‌هایشان به عنوان فردی عزیز حضور می‌یافت، پدران و مادرانشان را دلداری می‌داد و با عاطفه‌اش بر چهره یتیمانشان دست می‌کشید.
هنگامی که خبر شهادت سید حسن نصرالله اعلام و سید هاشم صفی‌الدین عهده‌دار دبیرکلی حزب‌الله شد، شیخ قاووق مأموریت‌های مستقیمی مرتبط با ارتباط با واحدهای مقاومت در جنوب و ابلاغ جزئیات عملیاتی به فرماندهان میدانی دریافت کرد. او لحظه‌ای فرصت رکود در برابر اندوه فقدان را نداشت؛ نبرد در اوج خود بود و رزمندگان آرام نمی‌گرفتند.در حالی که او مأموریت خود را ادامه می‌داد، عصر همان روز، جنگنده‌های دشمن با هدف قرار دادن آپارتمانی در منطقه شیاح، شیخ نبیل قاووق را به شهادت رساندند.
مقاومت، شب همان روز شیخ بزرگوار خود را به عنوان شهید معرفی کرد؛ شهیدی که به عزیزش سید حسن و کاروان شهدایی که از نوجوانی می‌شناخت، پیوست. او جوانی شریف بود که در صفوف مقاومت پرورش یافت و سرانجام به شهادت رسید.
................
پایان پیام/
نظر شما