خبرگزاری بینالمللی اهلبیت (ع) ـ ابنا: مرحوم آیت الله حائری شیرازی در جلد اول کتاب تمثیلات اعتقادی- علمی به راه سعادت و نجات انسان اشاره کرد و گفت:
در جبههها گروه تخریبچی پیش از عملیات میروند راه را باز میکنند و مینها را در میآورند و خنثی میکنند، سپس شبرنگی یا چیزی که مشخص باشد به چوبی نصب میکنند و در دو طرف معبر میگذارند؛ یعنی فاصله بین این دو علامت پاکسازی شده است و نیروها باید از آنجا عبور کنند.
حال اگر کسی مقداری به چپ یا به راست برود روی مین خواهد رفت. چه دست راستی باشد چه دست چپی؛ مین، مین است و آدم را تکه پاره میکند.
نه مین چپی بر مین راستی مزیتی دارد و نه راستی بر چپی، هر دو انحراف است.
به فرموده علی (علیه السلام): الیَمینُ و الشِّمالُ مَضَلَّةٌ، و الطَّریقُ الوُسطی هِی الجادَّةُ: چپ و راست گمراهی است و راه، راه وسط است.
انسان هم باید از امام نه چپ بزند و نه راست. باید درست در وسط خط باشد. جایی که مین ندارد و پاکسازی شده است.
امام نیز ابتدا گروه پاکسازی اش را میفرستد و زمینه را آماده میکند و بعد حرکت میکند.
تو باید پشت سر او حرکت کنی. اگر جلو بزنی هنوز گروه پاکسازی مینها را برنداشتهاند و روی مین میروی. چپ یا راست هم بروی، روی مین خواهی رفت. کسی هم که عقب بیفتد و رشته اتصالش قطع شود، روی مین میرود.
تا وقتی که پشت سر اینها و در این سلسله و این کاروان باشد، آخرین فرد هم که باشد اهل نجات است؛ اما اگر برید، دیگر چشمش قافله را نمیبیند و راه را گم میکند؛ خط منحرف میشود و به هلاکت میرسد.
برگرفته از کتاب تمثیلات اعتقادی-علمی، ج ۱، ص ۴۶.
نظر شما