۱ بهمن ۱۴۰۴ - ۱۸:۱۳
هر کس در برابر حق بایستد، قطعاً شکست می‌خورد

حضرت آیت الله جوادی آملی تصریح کردند: هر کس در برابر حق بایستد، قطعاً شکست می‌خورد؛ اما در عین حال، هر انسان در این نظام هستی موظف است وظیفه خود را به‌درستی انجام دهد.

به گزارش خبرگزاری بین‌المللی اهل‌بیت(ع) ـ ابنا ـ  جلسه هفتگی درس اخلاق حضرت آیت‌الله‌ جوادی آملی، صبح امروز (چهارشنبه) با حضور اقشار مختلف مردم در مسجد اعظم قم برگزار شد.

حضرت آیت‌الله‌ جوادی آملی در این جلسه، با تبیین کلام نورانی امیرالمؤمنین(علیه‌السلام) «مَنْ أَبْدَی صَفْحَتَهُ لِلْحَقِّ، هَلَکَ» تأکید کردند: حق، حقیقتی قوی، مقاوم و شکست‌ناپذیر است و کل نظام هستی به نفع حق گواهی می‌دهد؛ از این‌ رو هر فرد یا جامعه‌ای که در برابر حق بایستد، محکوم به هلاکت و شکست خواهد بود.

ایشان تصریح کردند: هر کس در برابر حق بایستد، قطعاً شکست می‌خورد؛ اما در عین حال، هر انسان در این نظام هستی موظف است وظیفه خود را به‌درستی انجام دهد.

معظم‌له با بیان اینکه هیچ موجودی در نظام خلقت همانند انسان دچار بیراهه‌روی و گناه نمی‌شود، اظهار داشتند: تنها موجودی که گاهی از مسیر حق منحرف می‌شود انسان است و این انحراف یا ناشی از «جهل» است که حوزه و دانشگاه وظیفه جهل‌زدایی از آن را بر عهده دارند، یا برخاسته از «جهالت» فردی است که مسجد و حسینیه مسئول جهالت‌زدایی از آن هستند؛ اما وظیفه اصلی نظام امامت و امت، «جاهلیت‌زدایی» است که بر پایه آن، جامعه به سوی حق هدایت می‌شود.

حضرت آیت‌الله‌ جوادی آملی در بخش دیگری از سخنان خود، با استناد به حکمت شریف «إِنَّ هَذِهِ الْقُلُوبَ تَمَلُّ کَمَا تَمَلُّ الْأَبْدَانُ، فَابْتَغُوا لَهَا طَرَائِفَ الْحِکْمَةِ» به مسئله ملالت و خستگی دل پرداختند و خاطرنشان کردند: همان‌گونه که بدن دچار خستگی می‌شود و نیازمند درمان، استراحت و تدبیر است، دل نیز گاهی دچار ملالت می‌شود و درمان آن، بهره‌گیری از طرائف حکمت، اندرزهای حکیمانه، آیات الهی، مناجات‌هایی همچون مناجات شعبانیه و انس با حرم‌های اهل‌بیت عصمت و طهارت(علیهم‌السلام) است؛ چراکه اگر دل خسته باشد، انسان از عبادت خود بهره صحیح نخواهد برد.

ایشان افزودند: دست و زبان ابزارند و در قیامت شهادت می‌دهند؛ ﴿یَوْمَ تَشْهَدُ عَلَیْهِمْ أَلْسِنَتُهُمْ وَأَیْدِیهِمْ وَأَرْجُلُهُمْ بِمَا کَانُوا یَعْمَلُونَ﴾، اما دل، اصل انسان است و اگر سخنی بگوید، اقرار به شمار می‌آید. فرق دست و پا با دل در این است که دل، حقیقت انسان است، اما دست و پا ابزار اویند؛ ازاین‌رو اگر خطاهایی همچون رشوه، اختلاس و خیانت با دست انجام شود، در قیامت گفته نمی‌شود دست اقرار کرد، بلکه گفته می‌شود شهادت داد، زیرا خیانت از دل سر زده است، نه از دست و زبان.

معظم‌له با تأکید بر اینکه دل ملول، انسان را دچار خستگی و افسردگی می‌کند، بیان داشتند: انسانیت انسان به دل اوست و چون این دل جز به دل‌آفرین وابسته نیست، اگر به غیر خدا سرگرم شود دچار ملالت خواهد شد؛ بنابراین نباید هر چیزی را به دل راه داد تا دچار غفلت نشود.

حضرت آیت‌الله‌ جوادی آملی در پایان خاطرنشان کردند: اگر دل دچار ملالت شود، خود توان درمان خویش را دارد، اما نیازمند تذکره و مراقبت است. سفارش به محاسبه نفس، و این روایات و مواعظ، همگی تذکره و بیدارباش‌هایی هستند که بشارتی برای دل‌اند تا غفلت در آن راه نیابد.

در پایان این جلسه، معظم‌له برای توفیق جامعه، مسئولان و نظام اسلامی در سایه قرآن و عترت دعا کردند.

...................

پایان پیام

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
captcha