خبرگزاری بینالمللی اهلبیت(ع) ـ ابنا: ۱۴۹ مسأله فضیلت عفو و نکوهش انتقام، در روایات اسلامی بازتاب وسیعی دارد، و تعبیرات بسیار تکان دهندهای درباره آن دیده میشود از جمله:
۱. در حدیثی از پیامبر اسلام(ص) آمده است: «اِذا کانَ یَوْمُ الْقِیامَهِ نادی مُناد مَنْ کانَ اَجْرُهُ عَلَی اللّهِ فَلْیَدْخُلِ الْجَنَّهَ فَیُقالُ مَنْ ذَا الَّذی اَجْرُهُ عَلَی اللّهِ، فَیُقالُ الْعافُونَ عَنِ الناسِ فَیَدْخُلُونَ الْجَنَّهَ بِغَیْرِ حِساب »
هنگامی که روز قیامت میشود، ندادهندهای صدا میزند هر کس اجر او بر خدا است وارد بهشت شود، گفته میشود چه کسی اجرش بر خدا است؟ در پاسخ میگویند: کسانی که مردم را عفو کردند، و آنها بدون حساب داخل بهشت میشوند». (مجمعالبیان جلد ۱۰، ذیل آیه ۴۰ سوره شوری)
۲. در حدیث دیگری از رسول خدا(ص) میخوانیم که در یکی از خطبهها فرمود: «اَلا اُخْبِرُکُمْ بِخَیْرِ خَلائِقِ الدُّنْیا وَ الآخِرَهِ اَلْعَفْوُ عَمَّنْ ظَلَمَکَ وَ تَصِلُ مَنْ قَطَعَکَ وَالاْحسْان اِلی مَنْ اَساءَ اِلَیْکَ، وَ اِعْطاءُ مَنْ حَرَمَکَ»
آیا به شما خبر دهم که بهترین اخلاق دنیا و آخرت چیست؟ عفو و گذشت از کسی که به شما ستم کرده، و پیوند با کسی که از شما بریده، و نیکی به کسی که به شما بدی کرده، و بخشش به کسی که شما را محروم ساخته است».
(اصول کافی، جلد ۲، ص ۱۰۷)
در این حدیث شریف عالیترین مراتب عفو که همان پاسخ دادن بدی با خوبی است در شاخههای مختلف بیان شده و این مقام انبیاء و اولیاء و صلحای راستین است.
۳. امیرمؤمنان علی(ع) میفرماید: «اَلْعَفْوُ تاجُ الْمَکارِمِ »
«عفو و گذشت تاج فضایل اخلاقی است». شرح غررالحکم، جلد ۱، صفحه ۱۴۰ (حدیث ۵۲۰).
میدانیم «تاج»، هم نشانه عظمت و قدرت است و هم زینت، و بر بالاترین عضو بدن یعنی سر گذاشته میشود. این تعبیر نشان میدهد که عفو و گذشت در میان همه فضایل اخلاقی موقعیت خاصی را دارد.
۴. در حدیث دیگری از همان حضرت نقل شده است که فرمود: «شَیئَانِ لا یُوزَنُ ثَوابُهُما اَلْعَفْوُ وَالْعَدْلُ »
دو چیز است به قدری ثواب آن زیاد است که به وزن نمیآید، عفو و عدالت». شرح غررالحکم، جلد ۴، صفحه ۱۸۴ (حدیث ۵۷۶۹).
قرار گرفتن عفو در کنار عدالت علاوه بر این که اهمیت عفو را روشن میسازد، تعدیل این دو را با یکدیگر نشان میدهد، چراکه عدالت حق است و باعث نظم جامعه؛ ولی عفو یک فضیلت است که سبب برطرف شدن کینهها و جوشش محبتها میگردد. و انضمام این دو به یکدیگر هرگونه سوءاستفاده را از بین میبرد.
۵. در حدیث دیگری از همان بزرگوار بدترین مردم را چنین معرفی میکند میفرماید: «شَرُّ الناسِ مَنْ لا یَعْفُ عَنِ الزَّلَّهِ وَلا یَسْتُرُ الْعَوْرَهَ»؛ بدترین مردم کسی است که از لغزشها نمیگذرد و عفو نمیکند، و عیوب مردم را نمیپوشاند». (شرح غررالحکم، جلد ۴، صفحه ۱۷۵ (حدیث ۵۷۳۵).
..........................
پایان پیام
نظر شما