به گزارش خبرگزاری بینالمللی اهلبیت(ع) ـ ابنا ـ روزنامه گاردین مقالهای از روزنامه نگار مشهور، جنین دیجیووانی، منتشر کرد که در آن گفته بود زندگی روزنامهنگاری خود را صرف مستندسازی و پیگیری وضعیت تروریسم و وحشت در مناطق جنگی کرده است، چیزی که امروز در ایالات متحده و اسرائیل شاهد آن است.
«تروریسم دولتی به ندرت اعلام میشود؛ بلکه، عادیسازی شده و بیسروصدا در دستگاه دولتی نفوذ میکند.» این هشداری است از جنین دیجیووانی، روزنامهنگار مشهور که دههها زندگی خود را صرف مستندسازی وحشت در مناطق جنگی کرده است. وی در مقالهای اخیر برای روزنامه گاردین، نگرانی عمیق خود را نسبت به اتخاذ روشهای دیکتاتوری توسط رهبران دموکراتیک مانند دونالد ترامپ و بنیامین نتانیاهو ابراز داشته است.
دیجیووانی با یادآوری شهادتهایی که در سوریه، عراق و مصر مستند کرده است، نقطه شروع این انحرافات را مشخص میکند: زمانی که دولتها به استفاده از کلماتی چون «امنیت»، «نظم» و «بازدارندگی» روی میآورند. او تجربه دستگیریهای شبانه و شکنجههای وحشیانه زیر سایه حکومت هایی مانند دستگاه امنیتی صدام حسین در عراق را به یاد میآورد؛ جایی که دستگیریها در ضعیفترین حالت افراد انجام میشد تا شکنجهای شدیدتر در انتظارشان باشد. این روزنامهنگار تأکید دارد که این الگو، امروز در دل کشورهایی که ادعای آزادی دارند، در حال تکرار شدن است.
نویسنده این مقاله، در مقایسه با حکومتهای آشکارا مستبد، تفاوت دموکراسیها را در «ظرافت تغییر» میداند؛ جایی که اقدامات خشونتآمیز اغلب در پس توجیهات قانونی و استناد به «اقدامات ضروری» پنهان میشوند. دیجیووانی به مواردی همچون انتصاب روزنامهنگاران همسو با دولتها به ریاست شبکههای خبری معتبر، نظارت بر دانشجویان معترض در دانشگاهها و حتی تهدید آنها به از دست دادن فرصتهای شغلی در وال استریت اشاره میکند. او میگوید: «آنچه تغییر کرده، افزایش دیده شدن و پذیرش عمومی آنهاست.»
این فرآیند عادیسازی ترس، تنها به قلمرو سیاست خارجی محدود نمیشود. دیجیووانی در مورد ایالات متحده، به آموزشهای اداره مهاجرت و گمرک اشاره میکند که در آن خشونت به امری عادی تبدیل شده و جرمانگاری مخالفت جایگزین رویههای قانونی میشود. او هشدار میدهد که این عادیسازی از طریق انتصاب قضات تحت تأثیر لابیهای قدرتمند، استفاده از رسانههای اجتماعی برای انتشار اطلاعات نادرست و در نهایت، ایجاد خودسانسوری در میان مردم عادی برای حفظ شغل و جایگاه اجتماعی صورت میگیرد.
در نهایت، مقاله با تأکید بر اینکه این تروریسم دولتی نهایتاً اعتبار جهانی کشورها را از بین میبرد، به پایان میرسد. او خاطرنشان میکند که رژیمهای اقتدارگرا هرگز بابت کشتارهای خود عذرخواهی نکردند، اما دموکراسیها با قربانی کردن اصول بنیادین خود، مشروعیتی را که آنها را از دیگران متمایز میکرد، به خطر میاندازند. دیجیووانی از همه میخواهد به شهادتهایی که در طول سالها جمعآوری کرده، به عنوان زنگ خطر نهایی گوش فرا دهند.
....................
پایان پیام
نظر شما