به گزارش خبرگزاری بینالمللی اهلبیت (ع) ـ ابنا ـ شماری از شخصیتهای شیعه و سنی ابراز نگرانی کردهاند که اقدامات طالبان علیه جامعه تشیع تنها به حوزه علمیه خاتمالنبیین محدود نمیشود، بلکه تحمیل یک قومیت و یک مذهب خاص است که زندگی چندصدساله مشترک و مسالمتآمیز شیعه و سنی را با خطر جدی روبهرو کرده است.
نوررحمان اخلاقی، وزیر سابق امور مهاجران و بازگشتکنندگان و از چهرههای سیاسی حنفیمذهب افغانستان، با اشاره به حمله نظامی طالبان به حوزه علمیه خاتمالنبیین گفت: موضع طالبان در برابر مذهب تشیع از همان دوره اول حاکمیتشان مشخص بود؛ از خشونتهای سازمانیافته گرفته تا نگاه بسته و انحصارگرایانهای که تنها یک قرائت خاص از دین را مشروع میداند.
این مقام کابینه دولت پیشین افغانستان افزود: در دوره دوم تسلط طالبان، این نگاه نهتنها تغییر نکرده، بلکه در رفتار سیاسی، ادبیات رسمی و برخورد عملی مقاماتشان با نهادهای مذهبی و فرهنگی شیعیان آشکارتر شده است.
به گفته اخلاقی، مسئله اصلی این است که طالبان با تکثر مذهبی، استقلال نهادهای دینی غیرهمسو و حق شهروندان برای داشتن آموزش، عبادت، سازمان مذهبی و حافظه تاریخی مستقل مشکل دارند.
او با بیان اینکه افغانستان با همه زخمها و تنشهای تاریخیاش، تجربه مهمی از همزیستی شیعه و سنی داشته است، خاطرنشان کرد: مردم این سرزمین در بسیاری از دورهها در کنار هم زندگی کردهاند، رنج کشیدهاند، شانهبهشانه برای هدفی مشترک جنگیدهاند و در ساختن جامعه مشترک سهم داشتهاند. خطر از جانب طالبان این است که با جهل، تعصب و انحصار مذهبی، زخمی ایجاد میکنند که نسلهای بعدی نیز از آن رنج خواهند برد.
این مقام دولت پیشین افغانستان، راهحل را در مردمسالاری، قانون آزادی مذهبی، حق شهروندی و بیطرفی دولت دانست و تأکید کرد: دولت بهجای تبدیل شدن به ابزار تحمیل یک مذهب یا یک قرائت خاص بر جامعه، باید ضامن امنیت، کرامت و آزادی همه شهروندان باشد.
در همین حال، برخی چهرههای فرهنگی جامعه هزاره و شیعه معتقدند مسئله اصلی تنها حوزه علمیه خاتمالنبیین نیست، بلکه نحوه برخورد طالبان با نهادهای مذهبی، آموزشی، رسانهای و داراییهای متعلق به شیعیان است.
یاسین صمیم، سخنگوی سابق وزارت مخابرات و فناوری و از چهرههای رسانهای و فرهنگی شیعیان، در این باره گفت: اگر رویدادهای چند سال گذشته را کنار هم بگذاریم، این پرسش اساسی مطرح میشود که آیا جامعه تشیع با مجموعهای از اتفاقات پراکنده روبهرو است یا با الگویی گستردهتر از تمرکز قدرت، تبعیض مذهبی و قومی و محدود کردن استقلال نهادهای اجتماعی؟
محدودیت بر مراسم محرم و عاشورا، حذف فقه جعفری از نظام آموزشی و قضایی، فشار بر برخی مدارس و مراکز مذهبی شیعیان در سراسر افغانستان، به حاشیه راندن هزارهها از ساختار قدرت، منازعات و کوچهای اجباری در مناطق هزارهنشین، صدور احکام یکجانبه درباره شهرکهای هزارهنشین و اکنون مداخله مستقیم در تلویزیون تمدن و نهادهای خاتمالنبیین، از مواردی هستند که صمیم به آنها اشاره کرده و در کنار یکدیگر قرار داده است.
این فعال فرهنگی و رسانهای شیعه معتقد است وقتی فقه جعفری از نظام آموزشی و قضایی کنار گذاشته میشود یا مراسم مذهبی شیعیان محدود میگردد، مسئله فراتر از یک گروه یا یک رهبر سیاسی است؛ موضوع حق شهروندان برای داشتن و عمل کردن به هویت مذهبی خودشان است.
به گفته او، اتفاقات اخیر پیام هشداردهندهای برای هزارهها و شیعیان دارد: حقوق مذهبی، مالکیت نهادهای آموزشی و فرهنگی و امکان حضور مستقل اجتماعی و فرهنگی را نباید تضمینشده تصور کرد.
شایان ذکر است وزارت دادگستری طالبان بهطور یکجانبه و با یورش نظامی به حوزه علمیه خاتمالنبیین، دفاتر شیعه و تلویزیون راه فردا، ساختمانهای این نهادها را تخلیه و درهای آنها را مسدود کرده است.
منابع از کابل گزارش دادهاند که این وزارت شماری از چهرههای شناختهشده شیعه را بازداشت کرده و با این اقدامات نظامی، فضای اجتماعی و امنیتی سنگینی بر شیعیان کابل حاکم شده است.
...............
پایان پیام/
نظر شما