۱۱ مهر ۱۴۰۵ - ۱۳:۳۵
چرا محیط‌های آموزشی شیعیان افغانستان سالم‌تر است؟

انتشار ویدیویی از ضرب‌وشتم شدید یک کودک در مدرسه‌ای دینی اهل سنت در شمال افغانستان، موجی از انزجار عمومی را برانگیخت و این پرسش را مطرح کرد که چرا مدارس دینی شیعیان افغانستان تاکنون از چنین خشونت‌هایی مصون مانده‌اند.

به گزارش خبرگزاری بین‌المللی اهل‌بیت(ع) ـ ابنا ـ اخیراً یک ویدیو از خشونت ناروا در یکی از مدارس دینی اهل سنت در شمال افغانستان منتشر شد که فضای عمومی جامعه اسلامی آن کشور را نسبت به فرایندهای آموزش دینی دگرگون کرد؛ ویدیویی که نشان می‌دهد یک کودک زیر سن قانونی از سوی استاد مربوطه در مقابل چشمان سایر کودکان به شدت مورد ضرب و شتم قرار می‌گیرد.

هر فرد افغانستانی که در شبکه‌های اجتماعی حضور دارد، این ویدیو را مشاهده کرده و انزجار خود را نسبت به بدرفتاری و پرورش کودکان همراه با تفکر افراطی در مدارس دینی اعلام کرده است. البته این نخستین اتفاق نگران‌کننده علیه کودکان نیست؛ بلکه پیش از این نیز در مدارس دینی و دولتی پس از حاکمیت دوباره طالبان بارها رخ داده است.

در جامعه اسلامی افغانستان دو مذهب حنفی و جعفری وجود دارد که پیروان حنفی در اکثریت هستند. در اینجا به این موضوع پرداخته می‌شود که چه عاملی باعث شده مدارس دینی شیعیان از خشونت و بدرفتاری با کودکان دوری کنند؟

هر آنچه از خشونت و بدرفتاری در مدارس دینی افغانستان رخ داده مربوط به اهل سنت است و خوشبختانه چنین رویداد غم‌انگیزی در مدارس دینی شیعیان این کشور تاکنون اتفاق نیفتاده و اگر هم رخ داده باشد، بسیار اندک بوده و در رسانه‌ها و شبکه‌های اجتماعی بازتاب نیافته است.

آنچه به نظر می‌رسد، این است که در آموزه‌های اخلاقی شیعه، به مسأله تربیت توجه ویژه شده است و سفارشات زیادی از سوی ائمه معصومین(ع) در امر تعلیم و تربیت وارد شده و علمای شیعه در ادوار مختلف به توضیح و تفسیر این سفارشات پرداخته و مکتوبات زیادی در این موضوع در دسترس معلمان و متعلمان قرار دارد.

بنابراین جامعه تشیع همواره از این‌گونه رفتارها دور بوده و می‌توان ادعا کرد که سالم‌ترین محیط آموزش دینی را برای کودکان خود فراهم کرده‌اند. مصونیت این محیط با افزایش آگاهی طی ۲۰ سال گذشته به دست آمده است.

هر خانواده شیعه در افغانستان از مرجع مشخصی تقلید می‌کند و کتاب توضیح‌المسائل آن را در خانه دارد و برای کودکان و اعضای خانواده خود آموزش می‌دهد و مطالعه می‌کند.

به عنوان مثال آیت‌الله سیستانی در توضیح‌المسائل خود گفته است که در صورتی که کودک به فرد دیگری آسیب یا آزار رسانده باشد، «ولی شرعی» حق مجازات کودک را دارد، آن هم تنها در صورتی که بدن کودک «قرمز» نشود. سپس آمده است که اگر پدر و مادر بدون دلیل کودک را تنبیه کنند و بدن او قرمز شود، باید دیه پرداخت کنند.

در این مورد مراجع تقلید دیگر هم نظراتی مشابه این دارند؛ نظراتی جامع و دقیق که از آموزه‌های مذهب تشیع برخاسته است و برای مردم و خانوداه‌های شیعه عمل به آنان ارزشمند و به نوعی عمل به دستورات دینی محسوب می‌شود.

..............

پایان پیام/

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
captcha