به گزارش خبرگزاری بین‌المللی اهل‌بیت(ع) ـ ابنا ـ در حالی که مقام‌های روسیه بارها اعلام کرده‌اند مسکو قصد حمله به کشورهای عضو ناتو را ندارد، نشانه‌های متعددی از افزایش آمادگی نظامی کشورهای عضو این ائتلاف در جناح شرقی دیده می‌شود. این تحولات همزمان با تشدید اتهام‌ها درباره «تهدیدهای ترکیبی» روسیه از عملیات سایبری و خرابکاری گرفته تا نقض حریم هوایی، نگرانی‌ها درباره احتمال رویارویی مستقیم میان مسکو و ناتو را افزایش داده است.
در اظهارات مقام‌های غربی نیز یک تناقض قابل توجه دیده می‌شود؛ از یک سو درباره احتمال درگیری آینده با روسیه هشدار داده می‌شود و ارتش‌های اروپایی برای چنین سناریویی آماده می‌شوند و از سوی دیگر، مقام‌های ارشد ناتو و برخی رهبران اروپایی تأکید می‌کنند که هیچ نشانه‌ای از تصمیم روسیه برای حمله قریب‌الوقوع به خاک ناتو وجود ندارد.
مارک روته، دبیرکل ناتو نیز پیش‌تر گفته بود که در حال حاضر تهدید فوری علیه قلمرو این ائتلاف از سوی روسیه وجود ندارد.
یکی از تازه‌ترین نشانه‌های تغییر رویکرد نظامی کشورهای جناح شرقی ناتو، تصمیم استونی برای انتقال نیروهای خود به مناطق نزدیک‌تر به مرز روسیه است.
روزنامه فایننشال تایمز گزارش داده که استونی در چارچوب راهبردی که آن را «دفاع فعال» می‌نامد، در حال بازآرایی نیروهای نظامی خود است.
بر اساس این گزارش، قرار است یک واحد از تیپ اول ارتش استونی از پایگاه اصلی خود در تپا به شهر یوهوی منتقل شود؛ شهری که تنها حدود ۵۰ کیلومتر با مرز روسیه فاصله دارد. همزمان، یک تأسیسات نظامی جدید در ناروا نیز در حال ساخت است که ظرفیت استقرار حدود هزار نیرو را خواهد داشت.
استونی در حال تقویت توان موشکی خود نیز هست و سامانه‌های آمریکایی «هایمارس» و سامانه‌های «چونمو» ساخت کره جنوبی را در برنامه تسلیحاتی خود قرار داده است.
بر اساس گزارش فایننشال تایمز، استونی در صورت بروز درگیری حتی در حال برنامه‌ریزی برای توانایی حمله به عمق خاک روسیه است.
بودجه دفاعی استونی در سال ۲۰۲۶ به حدود ۲.۴ میلیارد یورو، معادل ۵.۴ درصد تولید ناخالص داخلی، رسیده است. با این حال، مقام‌های نظامی و اطلاعاتی استونی معتقد نیستند روسیه در حال حاضر به دنبال آغاز یک جنگ تمام‌عیار با ناتو است. نگرانی اصلی آنها سناریویی محدودتر است؛ اینکه مسکو در آینده بخواهد وحدت ناتو را با یک اقدام محدود در جناح شرقی این ائتلاف آزمایش کند.
الکسوس گرینکویچ، فرمانده عالی نیروهای ناتو در اروپا، در حال تدوین راهبردی موسوم به «نظریه پیروزی» است؛ طرحی که قرار است مشخص کند ناتو در صورت حمله احتمالی روسیه چگونه باید وارد جنگ شود و چگونه می‌تواند در کوتاه‌ترین زمان برتری نظامی خود را حفظ کند.
بر اساس گزارشی که بلومبرگ به نسخه غیرمحرمانه این سند استناد کرده، این راهبرد قرار است چند روز دیگر در لهستان ارائه شود. در این طرح بر حفظ برتری ناتو از طریق ترکیبی از نیروهای زمینی، پهپادهای کم‌هزینه، سامانه‌های خودکار و فناوری‌های مبتنی بر هوش مصنوعی تأکید شده است.
بر اساس این طرح، در صورت وقوع درگیری، نیروها و تجهیزات مستقر در جناح شرقی ناتو برای جلوگیری از پیشروی دشمن مورد استفاده قرار خواهند گرفت. در مرحله بعد، ناتو تلاش خواهد کرد با هدف قرار دادن سامانه‌های فرماندهی و کنترل، توانایی نیروهای طرف مقابل را برای ادامه عملیات از بین ببرد.
در آلمان نیز هشدارها درباره احتمال گسترش رویارویی با روسیه افزایش یافته است.
مارتین یاگر، رئیس سرویس اطلاعات خارجی آلمان، در پارلمان این کشور هشدار داد که آلمان در معرض خطر گرفتار شدن در یک درگیری خشونت‌آمیز با روسیه قرار دارد.
یاگر مدعی شد که رویارویی برلین و مسکو وارد «مرحله‌ای جدید و خطرناک‌تر» شده و روسیه آلمان را به یکی از دشمنان اصلی خود تبدیل کرده است.
او همچنین از آنچه «جنگ سایه» روسیه علیه آلمان خواند، سخن گفت و ادعا کرد که مسکو از خرابکاری، حملات سایبری و سایر اقدامات ترکیبی علیه این کشور استفاده می‌کند.
روسیه پیش از این بارها اتهام‌های مربوط به حملات خرابکارانه یا عملیات ترکیبی در اروپا را رد کرده و آنها را بی‌اساس دانسته است.
الکساندر استاب، رئیس‌جمهور فنلاند، در مصاحبه اخیر خود با روزنامه ال‌موندو اسپانیا گفته که انتظار ندارد روسیه به یکی از کشورهای عضو ناتو حمله کند.
او پیش‌تر نیز گفته بود که مسکو انگیزه‌ای برای آزمایش اراده ائتلافی با قدرت نظامی ناتو ندارد. استاب در عین حال نسبت به تهدیدهای ترکیبی، حملات سایبری و عملیات اطلاعاتی ابراز نگرانی کرده است. از نگاه او، میان «تهدیدهای ترکیبی» و تصمیم برای آغاز یک جنگ مستقیم تفاوت وجود دارد.
مسکو روایت متفاوتی دارد. ولادیمیر پوتین، رئیس‌جمهور روسیه، بارها اعلام کرده است که روسیه قصد حمله به کشورهای عضو ناتو را ندارد و اساساً دلیلی برای چنین اقدامی نمی‌بیند.
کرملین همچنین افزایش حضور نظامی ناتو در نزدیکی مرزهای روسیه را عامل تشدید بی‌ثباتی در اروپا می‌داند و بارها گفته است که مسکو خواهان گفت‌وگو با ناتو است، اما این گفت‌وگو را باید بر مبنای برابری و کنار گذاشتن روند نظامی‌سازی اروپا انجام داد.
پوتین همچنین گفته غرب با برجسته کردن خطر روسیه، افکار عمومی خود را نسبت به یک تهدید خارجی بسیج می‌کند. در حالی که مسکو معتقد است کشورهای اروپایی نباید هر تحول امنیتی را به معنای آمادگی روسیه برای جنگ با ناتو تفسیر کنند.
در عین حال، مسکو هشدار داده که اگر مستقیماً هدف حمله قرار گیرد یا منافع و قلمرو آن تهدید شود، پاسخ روسیه می‌تواند بسیار گسترده باشد.
مجموع این تحولات تصویری دوگانه از روابط روسیه و ناتو ارائه می‌دهد. از یک طرف، نشانه‌ای از تصمیم قطعی مسکو برای حمله مستقیم به یک عضو ناتو منتشر نشده و حتی مقام‌های ارشد ناتو و برخی رهبران اروپایی صراحتاً می‌گویند که تهدید فوری وجود ندارد. از طرف دیگر، اروپا در حال تغییر ساختار دفاعی خود بر اساس احتمال یک رویارویی آینده است.
مسئله اصلی در شرایط کنونی لزوماً این نیست که روسیه و ناتو تصمیم گرفته‌اند وارد جنگ شوند، بلکه این است که هر دو طرف در حال افزایش آمادگی خود برای سناریویی هستند که امیدوارند هرگز رخ ندهد.
خطر اصلی نیز می‌تواند نه از یک تصمیم از پیش طراحی‌شده برای آغاز جنگ، بلکه از یک حادثه و حداقل سوءبرداشت آغاز شود؛ جایی که فاصله میان «بازدارندگی» و «تشدید تنش» بسیار کوتاه است.
.....................
پایان پیام/
نظر شما