به گزارش خبرگزاری بینالمللی اهلبیت(ع) ـ ابنا ـ اعلام تصمیم دونالد ترامپ برای کاهش نیروهای آمریکایی در آلمان، بار دیگر توجهها را به گستره و کارکرد حضور نظامی ایالات متحده آمریکا در اروپا جلب کرده است؛ حضوری که ریشه در پایان جنگ جهانی دوم دارد و طی دههها دچار تغییرات راهبردی شده است.
تمرکز اصلی در غرب و مرکز اروپا
براساس گزارش شبکه الجزیره، نیروهای آمریکایی در کشورهای مختلف اروپایی مستقرند، اما بیشترین تمرکز آنها در غرب و مرکز قاره اروپا است. آلمان مهمترین پایگاه این حضور به شمار میرود و میزبان پایگاههای بزرگی مانند «رامشتاین» و مراکز فرماندهی و آموزشی در شهرهای «باواریا» و «اشتوتگارت» است. اهمیت آلمان تنها به تعداد نیروها محدود نمیشود، بلکه نقش آن بهعنوان مرکز لجستیکی و فرماندهی عملیات آمریکا در اروپا و مناطق دیگر نیز حیاتی است.
پس از آلمان، کشورهایی مانند ایتالیا، بریتانیا و اسپانیا از مهمترین میزبانان نیروهای آمریکایی هستند. در ایتالیا، پایگاههایی در شهرهای «ویچنزا»، «ناپل»، «آویانو» و «سیسیل» وجود دارد که در عملیاتهای مرتبط با مدیترانه، بالکان، شمال آفریقا و خاورمیانه نقش دارند. بریتانیا نیز میزبان زیرساختهای هوایی و اطلاعاتی مهمی است که در چارچوب همکاریهای دفاعی مشترک استفاده میشوند. در اسپانیا، بهویژه پایگاه «روتا»، نقش کلیدی در عملیات دریایی و هوایی در نزدیکی مدیترانه و اقیانوس اطلس ایفا میشود.
حضور در شرق اروپا؛ بیشتر چرخشی
در شرق اروپا، حضور آمریکا بیشتر در کشورهایی مانند لهستان، رومانی، مجارستان، بلغارستان، اسلواکی و کشورهای بالتیک دیده میشود. این حضور غالباً بهصورت نیروهای چرخشی و در قالب مأموریتهای ناتو و نه پایگاههای دائمی بزرگ مانند آنچه در آلمان یا ایتالیا وجود دارد، است. این استقرار پس از الحاق کریمه توسط روسیه در سال ۲۰۱۴ و سپس جنگ اوکراین در ۲۰۲۲ تقویت شد.
تعداد نیروها
بر اساس دادههای پنتاگون تا دسامبر ۲۰۲۵، حدود ۶۸ هزار نیروی نظامی دائمی آمریکا در اروپا حضور داشتند (بدون احتساب نیروهای موقت). آلمان با بیش از ۳۶ هزار نیرو در صدر قرار دارد، پس از آن ایتالیا با حدود ۱۲ هزار، بریتانیا با بیش از ۱۰ هزار و اسپانیا با نزدیک به ۴ هزار نیرو قرار میگیرند.
در کنار این، نیروهای چرخشی آمریکایی نیز بهویژه در شرق اروپا حضور دارند. برای مثال، لهستان علاوه بر چند صد نیروی دائم آمریکایی، میزبان حدود ۱۰ هزار نیروی چرخشی این کشور است.
اهداف حضور نظامی
حضور نظامی آمریکا در اروپا ابتدا با هدف بازسازی امنیت پس از جنگ جهانی دوم و سپس مهار اتحاد شوروی در دوران جنگ سرد شکل گرفت. پس از فروپاشی شوروی، این حضور کاهش یافت اما کاملاً از بین نرفت و به سکویی برای عملیاتهای جهانی آمریکا تبدیل شد.
امروزه اهداف اصلی این حضور شامل حمایت از ناتو، بازدارندگی (بهویژه در برابر روسیه)، هماهنگی با متحدان و اجرای مأموریتهای نظامی و انسانی است.
تفاوت حضور دائمی و چرخشی
نیروهای مستقر در کشورهایی مانند آلمان، ایتالیا، بریتانیا و اسپانیا بخشی از حضور دائمی آمریکا در قاره اروپا هستند؛ یعنی پایگاهها و ساختارهایی که طی دههها ایجاد شدهاند. در مقابل، حضور نیروهای آمریکایی در شرق اروپا عمدتاً چرخشی است؛ به این معنا که نیروها برای مدت محدود اعزام میشوند و سپس جای خود را به واحدهای دیگر میدهند.
در مجموع، شبکه استقرار نیروهای نظامی آمریکایی در اروپا ترکیبی از پایگاههای ثابت و نیروهای متحرک است که با تحولات ژئوپولیتیکی بهویژه تنش با روسیه، همچنان در حال بازتعریف است.
..............................
پایان پیام/ ۲۶۸
نظر شما