خبرگزاری بین‌المللی اهل‌بیت (ع) ـ ابنا: در مواجهه با سختی‌ها و فشارهای زندگی، گاهی انسان به نقطه‌ای می‌رسد که آرزوی مرگ می‌کند و حتی از خداوند طلب پایان عمر دارد؛ اما آیا در آموزه‌های دینی دعایی برای مرگ نیکو وجود دارد و نگاه اسلام به درخواست مرگ در شرایط دشوار چیست؟ مرکز ملی پاسخگویی به سؤالات دینی، اینگونه پاسخ داده است:
سؤال:
می‌خواستم سؤال کنم آیا راه یا دعایی برای مرگ خداپسندانه وجود دارد. توانایی تحمل مشکلات را ندارم ولی هرگاه از خداوند درخواست مرگ می کنم، آیه "الذین تتوفیهم الملائکه ظالمی انفسهم" برایم می آید.
پاسخ:
در بعضی روایات به ما دستور داده اند که هیچگاه از خدا طلب مرگ نکنید بلکه همیشه طلب عمر طولانی که در طاعت و بندگی خدا باشد نمایید.
طلب مرگ نمودن از خداوند دلیل های گوناگون می تواند داشته باشد که اگر منشأ آن ایمان قوی و عشق و محبت وصف ناشدنی نسبت به خداوند باشد به طوری که عاشق تحمل دوری معشوق خویش را ندارد و وصال وی تمام آرزوی او است، این طلب مرگ ممدوح است. امااگر به دلیل برخورد با مشکلات زندگی و ضعف نفس باشد کاری قبیح و ناپسند است.
امیر مؤمنان (ع) در نهج البلاغه در خطبه معروف به خطبه متقین در اوصاف و ویژگی های اهل تقوا و ایمان می فرماید: «و لولا الأجل الذی کتب الله علیهم لم تسقرّ أرواحهم فی أجسادهم طرفة عین شوقاً إلی الثواب و خوفا من العقاب (۱) یعنی: اگر خداوند عمر معینی را برای اهل ایمان و تقوا معین نکرده بود، یک چشم به هم زدن نیز روح آنان در بدنشان نمی ماند به خاطر اشتیاق به پاداش الهی و بیم از کیفر او یعنی مؤمن مشتاق دیدار و لقای پروردگارش می باشد می داند با مرگ و مردن به پاداش الهی و نعمت های بی پایان می رسد ولی در عین حال تسلیم خواست پروردگارش می باشد که هر وقت او بخواهد به دیدارش بشتابند ولی شرط این اشتیاق به مرگ داشتن اعمال صالح و ایمان است.»
حضرت سجاد علیه السلام می فرماید: «و عمرنی ماکان عمری بذله فی طاعتک فإذا کان عمری مرتعا للشیطان فاقبضنی إلیک قبل ان یسبق مقتک الی او یستحکم غضبک علی؛ خدایا تا وقتی عمر من در راه اطاعت تو صرف می شود، عمرم را طولانی و دراز فرما، اما اگر عمرم، چراگاه شیطان و محل برآوردن شدن خواست های او گردید، قبل از آن که خشم تو مرا در بر گیرد و به غضب تو دچار گردم، جانم را بگیر (۲)
پس انسان باید تسلیم قضا و حکم الهی باشد و طوری زندگی کند که گویا هر آن، جان می سپارد و در عین حال به گونه ای عمل و برنامه ریزی برای زندگی خود داشته باشد که گویا سال ها زنده است .
مهم این است که انسان در مسیر بندگی خداوند و پیرو دستورات و فرامین او باشد و این مهم نیست که مرگ او چه زمانی فرا می رسد.
گاهی درخواست مرگ به خاطر سست عنصری و شانه خالی کردن از زیر بار مسئولیت است که نشانه ضعف اراده و روحیه و میدان خالی کردن است و این کار انسان های ضعیف و ترسو است نه انسان های پردل و شجاع و مبارز.
مشکلات در زندگی پل پیروزی و نردبان ترقی انسان است و کمالات انسانی در برخورد با مشکلات و غلبه بر آنها ظهور و بروز می کند و جوهره انسان در میدان های مبارزه با سختی ها متبلور می یابد و این از سنت های الهی است.
باید به جای طلب مرگ از خداوند استقامت و صبر و استواری طلب نماییم و از او بخواهیم ما را در آزمایش های سخت و دشوار زندگی موفق و پیروز سازد.
منبع:
۱. نهج البلاغه ، خطبه ۱۹۳.
۲. صحیفه سجادیه، دعای مکارم الاخلاق.
نظر شما