۱۶ آبان ۱۴۰۵ - ۱۰:۰۸
بهای واقعی یک صندلی تحصیلی

نشستن پای درس و کتاب، اگر با نگاهِ درست و تعهد به جامعه همراه نباشد، تفاوتی با روزمرگی ندارد. روایاتِ اهل‌بیت(ع) به ما یادآوری می‌کنند که ارزشِ دانش‌آموزی به هدف و خروجیِ آن است؛ اینکه آیا علمِ ما به این سرزمین و امت عزت می‌بخشد یا مهره‌ای بی‌خاصیت می‌سازد؟

خبرگزاری بین‌المللی اهل‌بیت (ع) ـ ابنا: علم چقدر اهمیت دارد؟ رسول الله(ص) درباره‌ی اهمیت علم می‌فرمایند: «نَوْمٌ مَعَ عِلْمٍ خَیْرٌ مِنْ صَلَاهٍ مَعَ جَهْلٍ»(منیهالمرید، ص‏۱۰۴) «نوم» به معنی خواب است. با سوادی که بخوابد، بهتر است از بی سوادی است که نماز بخواند. آدم بخوابد که چیزی را بفهمد، بهتر از بی سواد نفهمی است که صبح تا شب نماز می‌خواند. امیرالمومنین(ع) می‌فرماید: «رَکْعَتَانِ مِنْ عَالِمٍ» دو رکعت نمازی که عالم بخواند، «رَکْعَتَانِ مِنْ عَالِمٍ خَیْرٌ مِنْ سَبْعِینَ رَکْعَهً مِنْ جَاهِلٍ»(إختصاص مفید، ص‏۲۴۵) بهتر است از ۷۰ رکعت نمازی که جاهل بخواند. دو رکعت نماز آدم با سواد شرفش از صد رکعت نماز بی سواد بیشتر است.


«النَّظَرَ إِلَی وَجْهِ الْعَالِمِ عِبَادَهٌ»(من ‏لایحضره ‏الفقیه، ج‏۲، ص‏۲۰۵) این حدیث را پیامبر فرموده‌اند و امام صادق نیز معنی کرده‌اند. «النَّظَرَ» به معنی نگاه کردن به صورت عالم است. نگاه کردن به صورت عالم عبادت است. البته نه هر عالمی! عالمی که با نگاه کردن به او به یاد خدا بیفتی. نمونه‌ی این حدیث را داریم که اگر کسی به صورت پدر و مادر نگاه بکند در حالی که محبت دارد، عبادت است. در حدیث دیگری داریم: «مَنْ جَاءَهُ الْمَوْتُ وَ هُوَ یَطْلُبُ الْعِلْمَ لِیُحْیِیَ بِهِ الْإِسْلَامَ کَانَ بَیْنَهُ وَ بَیْنَ الْأَنْبِیَاءِ دَرَجَهٌ وَاحِدَهٌ فِی الْجَنَّهِ»(منیهالمرید، ص‏۱۰۰) هرکس در راه تحصیل علم بمیرد بین او و پیامبران یک درجه فاصله ندارد. یعنی او پشت سر انبیا است. امام صادق(ع) فرمود: کسی که برای کسب علم می‌رود، همین که از خانه‌اش بیرون می‌آید، هفتاد هزار ملک و فرشته او را همراهی می‌کنند. او را تشییع می‌کنند و به دنبالش می‌روند. تمام موجودات برای کسی که تحصیل می‌کند استغفار می‌کنند. این احادیث درباره‌ی اهمیت علم گفته شده است. حدیث داریم کسانی که درس می‌خوانند، مثل کسانی هستند که در جبهه می‌باشند.


امیرالمومنین(ع) می‌فرماید: «الشَّاخِصُ فِی طَلَبِ الْعِلْمِ کَالْمُجَاهِدِ فِی سَبِیلِ اللَّهِ»(روضهالواعظین، ج‏۱، ص‏۱۰) کسی که خودش را وقف طلب علم کرده است، کسی که عمرش را در راه طلب علم صرف می‌کند، مثل کسی است که در راه خدا جهاد کرده است. بنابراین کلاس سنگر است و کسی که در کلاس است مثل کسی است که در سنگر است اما باید کار آن کس را نیز بکند. هرکس در کلاس درس بنشیند، رزمنده نیست.
رزمندگان با شمشیرشان اسلام عزیز را زنده کردند. استقلال و آزادی و جمهوری اسلامی آوردند. ابرقدرت‌ها را تضعیف کردند. اسلام و مسلمین را تقویت کردند و مطرح کردند. آن تحصیلی که این مسائل را داشته باشد، ارزش دارد. نه این که درس بخواند و مدرک بگیرد و مهره‌ی آمریکا بشود. آن تحصیل فایده ندارد. آن محصلی مثل مجاهد است که مانند مجاهد فی سبیل الله برای امت عزت باشد. یعنی تحصیل محصل هم برای امت عزت باشد. به قول امام فارغ التحصیلان علم مانند شریف امامی‌ها نباشند. شاپور بختیار دکترای حقوق دارد. کسی که تحصیل کند مثل کسی است که در جبهه بجنگد به شرطی که اثر تحصیل مثل اثر آن شمشیر باشد...

برگرفته از سایت درس هایی از قرآن، سخنرانی حجت الاسلام قرائتی در تاریخ۱۸ شهریور ۱۳۶۱.

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
captcha