به گزارش خبرگزاری بین‌المللی اهل‌بیت(ع) ـ ابنا ـ طارق بن حسن الحسن، رئیس پلیس بحرین، در گفت‌وگو با خبرگزاری رویترز که در گزارشی با عنوان «جنگ ایران، بحرین را به تنگ‌کردن حلقه بر علمای شیعه سوق می‌دهد» منتشر شد، از رویکرد انتقام‌جویانه حکومت برای ریشه‌کن کردن یک اندیشه دینی از طریق ابزارهای امنیتی پرده برداشت.
رئیس پلیس بحرین در این گفت‌وگو گفت: «ما با اندیشه‌ای روبه‌رو هستیم که اطاعت از رهبری ایران را بالاتر از حاکمیت بحرین می‌خواهد... متأسفانه جنگ نشان داد که برخی افراد تا چه اندازه از این اندیشه بهره می‌برند و آن را تلقین می‌کنند... ولایت فقیه، وفاداری به یک کشور خارجی را در بخش‌هایی از جامعه ما تقویت کرده و این امر غیرقابل قبول است.»
وی افزود: «ما در آن مرحله تصمیم گرفتیم که این مسئله باید از ریشه حل شود.»
پایگاه خبری «مرآة البحرین» اعلام کرد: این اظهارات حاوی مغالطه‌های آشکار و روشنی است و در وهله نخست، دیدگاه حکومت را درباره آنچه انجام داده است، ارائه می‌دهد تا شنونده را قانع کند که در همه اقداماتش بر حق بوده است. این مسئله با تحریف و جعل فراوان و اهانت به یک عقیده دینی خالص همراه است.
رئیس پلیس بحرین ادعا می‌کند که بازداشت‌شدگان به اطاعت از ایران فرا می‌خوانند تا بدین ترتیب اتهام را تقویت کند، چهره علمای دینی را تخریب نماید، کرامت آنان را خدشه‌دار کند و آنان را خائن به کشورشان نشان دهد.
این یعنی او تنها به طرح اتهامات سیاسی علیه بازداشت‌شدگان بسنده نمی‌کند، بلکه به سطح خطرناک‌تری می‌رود و یک عقیده دینی کامل را متهم می‌کند و آن را به قرینه‌ای برای محکومیت جمعی تبدیل می‌سازد؛ گویی اعتقاد به نظریه ولایت فقیه یا ایمان به مرجعیت دینی فراتر از مرزهای جغرافیایی، جرم است.
در ادامه این تحلیل آمده است: باید مغالطه اصلی را از هم تفکیک کرد. ایمان به یک مرجعیت دینی به معنای تسلیم سیاسی در برابر یک کشور خارجی نیست. تعلق مذهبی، تعلق ملی را از بین نمی‌برد و پیوند روحی با یک عالم دین، فرد را به تابعیت از کشور آن عالم تبدیل نمی‌کند. این بدیهیات نیاز به توضیح زیادی ندارد، اما زمانی ضروری می‌شود که حکومت عامدانه اوضاع را به‌هم می‌ریزد و تنوع دینی و فکری را تهدیدی امنیتی معرفی می‌کند.
«معالجه از ریشه»؛ ذهنیتی که به دنبال ریشه‌کن کردن است
این گزارش تصریح کرد: رئیس پلیس بحرین از «معالجه مسئله از ریشه» سخن می‌گوید. این تعبیر در بستر حملات فزاینده علیه علمای شیعه، امری عادی نیست و ذهنیتی را آشکار می‌کند که اختلاف عقیدتی را مشکلی می‌داند که باید ریشه‌کن شود، نه حقی را که ذاتاً از حقوق شهروندان است.
وی افزود: آیا از بحرینی‌ها انتظار می‌رود که برای اثبات وفاداری خود به کشورشان، از باورها و اعتقادات دینی‌شان دست بردارند؟ آیا شهروندی به دست برداشتن از مرجعیت‌های دینی که حکومت انتخاب نمی‌کند، مشروط شده است؟
این تحلیل افزود: طنزآمیزتر آن که رئیس پلیس بحرین از حاکمیت ملی سخن می‌گوید، در حالی که این حاکمیت برای توجیه دخالت در وجدان و باورهای شهروندان و پیگرد علمای دینی به دلیل نقش‌های فقهی و اعتقادات دینی‌شان به کار گرفته می‌شود.
وی عمداً از پرسش اصلی‌تر می‌گریزد: ادله‌ای که اثبات کند علمای بازداشت‌شده دستورهای سیاسی به نفع ایران صادر کرده‌اند، با سپاه پاسداران هماهنگ کرده‌اند یا برای سرنگونی نظام تلاش کرده‌اند، کجاست؟ اگر مقامات ادله‌ای بر ارتکاب جرائم مشخص دارند، باید آن را در دادگاهی مستقل ارائه کنند و به متهمان حق دفاع و محاکمه عادلانه بدهند. اما بسنده کردن به اتهامات مبهم درباره وفاداری و تلقین و ایدئولوژی، نه اتهام را به حقیقت تبدیل می‌کند و نه به حکومت اجازه می‌دهد مردم را به خاطر باورهایشان مجازات کند.
در پایان این تحلیل آمده است: آنچه طارق الحسن به دنبال آن است، نه دفاع از حاکمیت، بلکه تلاشی برای فراهم کردن بهانه‌هایی برای یک کمپین امنیتی علیه یکی از اجزای اصیل جامعه بحرین است. به جای پرداختن به شکاف‌های داخلی و جستجوی علل التهاب و از دست رفتن اعتماد، حکومت ترجیح می‌دهد دشمن داخلی بسازد، عقیده دینی را به چالش بکشد و از شهروندان بخواهد که برای اثبات وفاداری خود، از مرجعیت‌ها و باورهایشان تبری جویند.
.................
پایان پیام/
نظر شما