آخرینهای پرونده
-
نامههای نهجالبلاغه ۴۳؛ اهمیت حفاظت از اموال عمومی
حفاظت از بیتالمال و حراست از اموال عمومی، از چنان اهمیتی در دیدگاه امیرالمؤمنین(ع) برخوردار است که حتی توبیخ کسانی که ممکن است در آن تصرف کرده باشند، مورد توجه و تأکید ایشان قرار گرفته و با هشدار شدید ایشان همراه بوده است.
-
خطبههای نهجالبلاغه ۴۲؛ ترسناکترین امور در زندگی انسان
دنیاطلبی و پیروی از امیال نفسانی، همچنین داشتن آرزوهای طولانی و دلبستن به دنیای واهی، از مهمترین خطرها در زندگی انسان است؛ همانگونه که امام علی(ع) نیز در خطبه چهلودوم نهجالبلاغه، این دو را از ترسناکترین امور در زندگی انسان معرفی کرده است.
-
نامههای نهجالبلاغه ۴۲؛ سیره علوی در عزل مدیران؛ نه تهمت، نه تخریب شخصیت
جابجایی سمتهای حکومتی، بخشی از اختیارات حاکم اسلامی است تا افراد را بنا بر توانمندیهای فردی یا ضرورتهای سیاسی، از سمتی عزل کرده و یا در بخش دیگری به کار گیرد. نامه چهلودوم امام علی(ع)، شیوه برخورد با اینگونه عزلها و نصبها را بیان میکند تا از شایعهسازی و بیان تهمتها علیه مسئولان خدمتگزار اجتناب شود.
-
حکمتهای نهجالبلاغه ۴۲؛ عنایت الهی در هنگام نعمت بیماری!
عنایتهای الهی در هنگام بیماری، محور سخنان امام علی(ع) در دیدار با یکی از دوستان بیمار ایشان است. بخشی از این عنایتها در این سخنان بیان شده و نمونههای دیگری از آن را میتوان در منابع روایی مختلف، از جمله صحیفه سجادیه، یافت.
-
خطبههای نهجالبلاغه ۴۱؛ در مذمت حیلهگری و خیانت!
خیانت، خواه در روابط اجتماعی یا فعالیتهای سیاسی، زمینهساز تضعیف اعتماد و روابط میان افراد جامعه است. خیانت و حیلهگری در ابعاد مختلف آن، در نهایت میتواند به ازهمپاشیدگی اجتماعی منجر شود.
-
جرعهای از نهج البلاغه ۵۲/ الگوی شایسته و ویژگیهای آن
«فَإِنْ قَالَ بَذَّ الْقَائِلِینَ» ولی اگر سخن میگفت بر گویندگان غلبه پیدا میکرد. «وَ نَقَعَ غَلِیلَ السَّائِلِینَ» تشنگی آن سؤال کننده را برطرف میکرد، یعنی جوابش را میداد. «وَ کَانَ ضَعِیفاً مُسْتَضْعَفاً» اگر کسی از دور به او نگاه میکرد، او را یک آدم ضعیفی میدید و ضعیف میشمرد. چرا؟ به خاطر تواضعی که دارد، به خاطر اینکه تکبر و ادعایی نداشت.
-
نامههای نهجالبلاغه ۴۱؛ هشداری برای اختلاسگران!
نامه ۴۱ نهجالبلاغه، نامهای از امام علی(ع) خطاب به یکی از نزدیکان و مدیران ارشد حکومت است که مرتکب خیانت در امانت و برداشت از اموال بیتالمال شده بود. هشدارهای مطرحشده در این نامه، تنها به مخاطب آن محدود نمیشود؛ بلکه میتواند هشداری برای هر کسی باشد که در یک حکومت اسلامی، در حفظ اموال بیتالمال مسلمین کوتاهی کند یا آنها را برای منافع شخصی خود مورد سوءاستفاده و اختلاس قرار دهد.
-
جرعهای از نهج البلاغه ۵۱/ عالمان واقعی چه کسانی هستند؟
«لِئَلَّا تَبْطُلَ حُجَجُ اللَّهِ وَ بَیِّنَاتُهُ» تا اینکه حجتهای خدا و بیّناتش باطل نشود، همیشه اینها برپا و در میان مخلوقین و انسانها برقرار باشد. «وَ کَمْ ذَا وَ أَیْنَ أُولَئِکَ» چطور؟ و این خوبان کجا هستند؟ «أُولَئِکَ وَ اللَّهِ الْأَقَلُّونَ عَدَداً وَ الْأَعْظَمُونَ عِنْدَ اللَّهِ قَدْراً» تعدادشان کم است ولی قدرشان نزد خدا بزرگ و عظیم است.
-
جرعهای از نهج البلاغه ۵۰/ ارزش علم و علما
«أَوْ مُنْقَاداً لِحَمَلَةِ الْحَقِّ» بعضی هم نسبت به حاملان حق مطیع هستند، «لَا بَصِیرَةَ لَهُ فِی أَحْنَائِهِ» ولی در جوانب این علم و یا حقیقتی که به آنها رسید بصیرت ندارند. یعنی چه؟ «یَنْقَدِحُ الشَّکُّ فِی قَلْبِهِ لِأَوَّلِ عَارِضٍ مِنْ شُبْهَةٍ» با شبههای که به آنها وارد میشود، سریع شک در قلبشان جوانه میزند.
-
حکمتهای نهجالبلاغه ۴۰ و ۴۱: نوشتهها و گفتهها، معیارهای عقل و جهل
بیان هر انسان، نشانگر میزان عقل و نادانی اوست؛ خواه این بیان توسط زبان او گفته شود یا آنکه بهوسیله بنان و سرانگشتان او نگاشته شده باشد. موضوعی که هم در حکمتهای ۴۰ و ۴۱ و هم در بخشهای مختلف نهجالبلاغه مورد تأکید امام علی(ع) قرار گرفته است.
-
خطبههای نهجالبلاغه ۴۰؛ حکومت، ضرورتی برای حیات انسان
حکومت، از ضرورتهای حیات انسانی است و هر جامعه انسانی، نیازمند حاکمانی است که ساختار سیاسی و نظم اجتماعی آن جامعه را هدایت کنند. امام علی(ع) در خطبه ۴۰ نهجالبلاغه، این ضرورت را بیان کرده و کمترین وظایف هر حاکم را برمیشمرند.
-
جرعهای از نهج البلاغه ۴۹/ علم بهتر است یا ثروت؟
«یَا کُمَیْلُ هَلَکَ خُزَّانُ الْأَمْوَالِ وَ هُمْ أَحْیَاءٌ» ای کمیل، کسانی که مال جمع و انبار میکنند، مُردهاند، اگرچه زنده هستند. «وَ الْعُلَمَاءُ بَاقُونَ مَا بَقِیَ الدَّهْرُ» اما تا روزگار باقی است، علما باقی هستند.