کشاورزی و دامداری ستون فقرات اقتصاد مناطق مرکزی افغانستان

به گزارش خبرگزاری اهل‌بیت(ع) ـ ابنا ـ سازمان غذا و کشاورزی(فائو) وابسته به سازمان ملل‌متحد اخیرا از کمک 6 میلیون دلاری برای حمایت از کشاورزی در افغانستان خبر داده و اعلام کرده که طرح مالی حمایت از کشاورزان با همکاری بانک جهانی در بخش زراعت اجرا می‌شود.

در جزییات طرح حمایت مالی سازمان فائو آمده است که به سازمان‌های کشاورزی، شرکت‌ها و کسب‌وکارهای تازه‌تاسیس تحت مدیریت زنان اولویت داده خواهد شد.

این کمک‌ها بیانگر آن است که افغانستان هنوز هم مورد توجه سازمان‌های بین‌المللی است که آن کشور را در حوزه‌های مختلفی از جمله کشاورزی و اقتصادی حمایت می‌کنند؛ اما مهم این است که از این کمک‌ها چگونه برای کاهش فقر و بهبود وضعیت اقتصادی مردم استفاده می‌شود. از آن مهم‌تر این است که کمک‌های بشردوستانه سازمان‌های بین‌المللی در کجا به مصرف می‌رسد.

مناطق مرکزی افغانستان که عمدتا شیعه‌نشین هستند، زندگی روزمره‌شان وابسته به کشاورزی و دام‌داری است، اما زندگی آن‌ها به دلیل خشک‌سالی‌های متوالی و کاهش کمک‌های بین‌المللی مختل شده و اکثر خانواده‌های شیعه از مناطق‌شان یا به کابل آواره شده یا دست به مهاجرت به خارج کشور زدند.
با استناد به این موارد، کمک‌های اندکی که هنوزهم در افغانستان صورت می‌گیرد، اما مناطق مرکزی شیعه‌نشین شامل اجرای این کمک‌ها نمی‌شوند، زیرا به دلیل مداخلات، بیشتر در استان‌های جنوبی و شرق افغانستان به مصرف می‌رسد. از مداخله در امور کمک‌ها بارها شکایت صورت گرفته که این چالش نیز بخش مهمی از کاهش کمک‌های بین‌المللی است.

در مورد این‌که راه نجات شیعیان مناطق مرکزی از وضعیت بد اقتصادی، چیست، دیدگاه و پیشنهادات بعضی فعالان شیعی در این گزارش بازتاب یافته است.

رامش سالمی، فعال اجتماعی شیعه در مصاحبه با خبرنگار ابنا گفت که هزاره‌جات(مناطق مرکزی) با پنج محور اصلی درآمدی روبرو است که در صورت حمایت حکومت و سازمان‌های بین‌المللی، از مشکلات اقتصادی مناطق مرکزی کاسته می‌شود.

او در ادامه اظهار داشت که کشاورزی، دامداری، صنایع دستی، معادن و درآمدهایی که از طریق دولت، کارمندان دولتی، معلمان و پروژه‌های موقت حمایت می‌شود، خیلی ضروری و با اهمیت است؛ از میان این‌ها کشاورزی و دامداری سال‌هاست که ستون فقرات اقتصاد مناطق مرکزی شمرده می‌شود و این دو بخش اصلی است که مردان و زنان، معیشت جامعه هزاره‌جات را تامین می‌کردند.

این فعال اجتماعی شیعه، صنایع دستی را نیز بخش دیگری از چرخه اقتصادی شیعیان مناطق مرکزی دانست و تاکید ورزید که این صنعت فرصت‌های اقتصادی را مهیا کرد، اما به دلیل عدم حمایت‌های حکومت، از چرخش باز مانده است.

به گفته آقای سالمی، حکومت باید بدون تبعیض، از فرصت‌های اقتصادی در مناطق مرکزی حمایت کند و در صورتی‌که توان مالی مردم یاری نکند، دولت مکلف است که زمینه این فرصت‌ها را هرچه سریع‌تر فراهم کند و این راه حل، در واقع به نفع جامعه و نظام است.

جان‌محمد دیدار، از بزرگان شیعه یک روستا در شهرستان شولگره استان بلخ می‌گوید که چندین روستای شیعه‌نشین این شهرستان به دلیل خشک‌سالی‌ها و عدم ارایه کمک‌های بشردوستانه، تخلیه شده و خانواده‌ها به شهرها رو آورده و یا دست به مهاجرت زده‌اند.

او از روستای «دالان» نام می‌برد و می‌گوید که در این روستا حدود هزار و 500 خانواده شیعه ساکن بودند، اما حالا فقط حدود 100 خانواده باقی مانده که نه آب آشامیدنی دارند و نه برداشت محصولات کشاورزی.

به گفته این بزرگ مردمی شیعه، تعداد خانواده‌هایی‌که باقی مانده، دام‌دار هستند و به سختی می‌توانند به دام‌ها رسیدگی و از این طریق امرار معاش کنند.

.............

پایان پیام/