به گزارش خبرگزاری بینالمللی اهلبیت(ع) ـ ابنا ـ گیدئون لوی، تحلیلگر برجسته روزنامه هاآرتص، در مقالهای انتقادی به تداوم چرخه بیپایان جنگهای رژیم صهیونیستی و وعدههای توخالی رهبران آن پرداخته است.
او با اشاره به حملات اخیر و فضای هیجانی حاکم بر رسانهها و سیاستمداران اسرائیلی، این وضعیت را نوعی سرمستی توصیف میکند که هر بار با شعارهایی درباره پیروزی قاطع و حل مشکلات وجودی همراه است، اما در نهایت به شکستی اخلاقی و عملی منجر میشود.
لوی با کنایه به اظهارات یائیر لاپید، نخستوزیر سابق رژیم صهیونیستی، که پس از هر جنگی صهیونیستها را «قوی و متحد» توصیف کرده، مینویسد که این هیاهوی رسانهای و سیاسی تنها چند روز تاثیر دارد.
این روزنامهنگار اسرائیلی با مقایسه فواصل زمانی میان جنگهای گذشته و حال، مینویسد که دوران آرامش میان درگیریها از چندین سال به چند ماه کاهش یافته است.
او با اشاره به وعدههای دروغین رهبران گذشته، افرود:« از مناخیم بگین که پس از جنگ اول لبنان قول داد دیگر هیچ راکتی به شهرکهای اسرائیل اصابت نخواهد کرد تا ایهود اولمرت که پس از جنگ دوم لبنان ادعا کرد بهای خونها بیهوده نبوده است. همگی دروغ میگفتند.
لوی به عملیات نظامی هشت ماه پیش علیه ایران اشاره میکند که بنیامین نتانیاهو آن را «پیروزی تاریخی» خواند و گفت: نتانیاهو هشت ماه پیش نیز ادعا کرد تهدید هستهای و موشکی ایران را از بین برده است اما این پیروزی تاریخی! کمتر از یک چشم بر هم زدن دوام آورد و اکنون دوباره پای اسرائیل را به جنگ دیگری باز کرده است. او نام عملیات اخیر را غرش شیر نامید که لفظی بیمعنا و تبلیغاتی است. در جنگ قبلی نیز خیلی زود روشن شد که این غرش چیزی جز صدای موش نبود.
او در مورد حمله به ایران مینویسد:«حتی اگر حاکمیت تهران هم سقوط کند، ایران به سوئیس خاورمیانه تبدیل نخواهد شد و اسرائیل باز هم دشمن جدیدی برای خود خواهد تراشید.»
لوی در پایان هشدار میدهد:« تا زمانی که اشغالگری ادامه دارد و تا وقتی که سیاست اشغال بهعنوان راهحلی قطعی پذیرفته شده، هیچ پایانی برای جنگها وجود نخواهد داشت.»
او با اشاره به دو سال و نیم عدم دستاورد در غزه و عملکرد ضعیف علیه حزبالله در لبنان، از اسرائیلیها میخواهد که از این سرمستی خطرناک بیدار شوند. او میافزاید که این بار نیز خونها مانند آب ریخته خواهد شد و آمریکا هرگز فراموش نخواهد کرد که اسرائیل او را به این جنگی بینتیجه کشانده است.
...........
پایان پیام
نظر شما