۱۱ اردیبهشت ۱۴۰۵ - ۲۳:۰۳
«توفیق دعاکردن» نشانه اجابت است

سخنران مراسم مناجات نیمه شب جمعه در حرم مطهر بانوی کرامت با بیان اینکه «توفیق دعاکردن» نشانه اجابت است؛ زیرا اگر خدا نمی‌خواست دعای بنده‌ای مستجاب شود، اجازه دعاکردن به او نمی‌داد، گفت: حتی بدترین بندگان نیز در آغوش رحمت الهی قرار دارند و تنها گرفتاری واقعی، محروم شدن از «لذت مناجات» است، نه امور دنیوی و نماز شب راهی برای حفظ این ارتباط است.

به گزارش خبرگزاری بین‌المللی اهل‌بیت(ع) ـ ابنا ـ حجت‌الاسلام والمسلمین سید حسین مومنی در مراسم دعای کمیل نیمه‌شب، جمعه ۱۱ اردیبهشت ۱۴۰۵، در شبستان امام خمینی(ره) حرم مطهر بانوی کرامت، با تبریک دهه کرامت و ولادت امام رضا(ع)، به تبیین جایگاه دعا و مناجات با خدا پرداخت.

وی با استناد به مناجات حضرت موسی(ع) که خداوند فرمود «با خضوع بدن، با خشوع قلب و اشک چشم، مرا در دل شب بخوان که تو را اجابت می‌کنم»، اظهار داشت: خداوند خود وعده اجابت داده است. سیره ائمه(ع) بر دعا بود و امکان ندارد دستی در خانه خدا دراز شود و ناامید برگردد؛ چراکه در حدیث قدسی آمده «هر که درِ خانه خدا را بکوبد، به رویش گشوده می‌شود» و خداوند بر خود بخل را روا نمی‌دارد.

وی تأکید کرد: خود «توفیق دعاکردن» نشانه اجابت است؛ زیرا اگر خدا نمی‌خواست دعای بنده‌ای مستجاب شود، اجازه دعاکردن به او نمی‌داد.

سخنران حرم مطهر با بیان روایتی از پیامبر(ص) بر این نکته تأکید کرد که حتی بدترین بندگان نیز در آغوش رحمت الهی قرار دارند و تنها گرفتاری واقعی، محروم شدن از «لذت مناجات» است، نه امور دنیوی و نماز شب راهی برای حفظ این ارتباط است.

..........................

پایان پیام

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
captcha