به گزارش خبرگزاری بینالمللی اهلبیت(ع) ـ ابنا ـ دکتر «معصومه آبانگاه» پژوهشگر تاریخ اسلام، عضو هیأت علمی دانشگاه خوارزمی و همسر سردار شهید مهندس مصطفی ریحانصفت، در یادداشت پیشرو با نگاهی پژوهشی ـ تاریخی و زبانی تحلیلی، به بازخوانی یکی از الگوهای تکرارشونده تاریخ، یعنی بهرهگیری دشمنان از فریب، نیرنگ و جنگ روانی در بزنگاههای حساس، میپردازد.
وی با مرور نمونهای از وقایع صدر اسلام و مقایسه آن با رخدادهای معاصر، تلاش دارد نشان دهد که چگونه بهرهگیری دشمنان از شایعه، تطمیع، جنگ رسانهای و ایجاد شکاف در انسجام جامعه، میتواند مسیر یک ملت را تحتتأثیر قرار دهد.
این یادداشت، ضمن واکاوی عبرتهای تاریخی، خواننده را به هوشیاری، آگاهی و شناخت شیوههای تکراری دشمنان در طول تاریخ فرا میخواند. متن کامل یادداشت در ادامه آمده است:
در بحبوحه نبردی تاریخی با دشمنانی فریبکار و نیرنگ باز خوب است سری به تاریخ بزنیم که عجیب تکرار میشود لحظه لحظه آن!!
پس از شهادت رهبر کبیر و گرانمایه ایران غیرتمند، به دست ناپاک دشمنان پلید، ملت ایران با جانشینی فرزند خلف امامشان، استوارتر از همیشه در برابر هجوم دشمن ایستاد و چه نیکو برگی از تاریخ را رقم می زند! تاریخی که همگان را انگشت به دهان، مات و مبهوت ساخته و تحسین دوست و دشمن را برانگیخته است. اما این دشمنان فریبکار که با هدف تکه تکه کردن ایران عزیز و از میان برداشتن نام اسلام و قرآن در این سرزمین، آمده بودند، چونان اسلافشان، تاب اعتراف و پذیرش ندارند و حال که شکست را نزدیک می بینند، از هر دری برای متوقف کردن تهاجم بی نتیجه شان، به نفع خود وارد می شوند.
اشاعه سخن صلح و مذاکره و آتش بس درحالی که از هیچ جنایتی فروگذار نمی کند و هر رو روز نیروهایش را در نزدیکترین موضع به خاک ایران عزیز قرار میدهند از این جمله است.
از یک سو تهدید برای آنانکه از جنگ می هراسند و از یک سو تطمیع و وعده زندگی در رفاه و آسایش برای آنان که به عافیت خو کردهاند. چه ترفند تکراری و عجیبی !! انسان را می برد به سال ۴۰ و ۴۱ هجری قمری در عراق!!
آنجا که پس از شهادت امیرالمؤمنین علی (ع)، امام حسن(ع) به عنوان خلیفه برحق در کوفه به مردم معرفی شد و بیعت گستردهای با او انجام گرفت. در مقابل، معاویه که از زمان خلیفه سوم، عثمان بن عفان، حکومت شام را در اختیار داشت و سودای خلافت در سر، حکومت امام را نپذیرفت و در پی تضعیف و براندازی ایشان برآمد، لذا حرکت نظامی خود را از شام به سمت عراق آغاز کرد اما پیشینه خاندان سفیانی و چهره منفور معاویه در عراق کار پیروزی را بر او دشوار می نمود لذا معاویه می بایست دست به کار حیله ای کار آمد می شد.
سپاه امام مانند هر دوره دیگری از تاریخ متشکل از عناصری چند بود۱ـ شیعیان خاص امام(ع) که بر امامت و خلافت منصوص امام ایمان داشتند ۲ـ بزرگان جامعه اعم از فرماندهان نظامی، رؤسای قبایل، چهرههای بانفوذ سیاسی و افرادی که در سپاه و جامعه کوفه شأن و نفوذ داشتند مانند عبیدالله بن عباس، قیس بن سعد، حجر بن عدی و غیره ۳ـ مردم عادی جامعه که معمولاً رفتار و تصمیم خود را بر اساس واکنش همین افراد تنظیم میکردند.
بنابراین معاویه همزمان با استفاده از دو ابزار مهم وارد میدان نبرد شد: ۱ـ تطمیع مالی خواص و دادن وعده زندگی در رفاه ۲ـ شایعه سازی درباره تصمیم امام برای مذاکره و پذیرش صلح
اگرچه هر یک از این عوامل یکدیگر را تقویت کردند، ولی به نظر می رسد شایعه صلح و مذاکره بیشترین ضربه را بر پیکره سپاه امام وارد کرد؛ او برای ایجاد فشار سیاسی و روانی در سپاه امام(ع)، سفیران صاحب نامی که در منابع به اسامی آنها اشاره شده را روانه اردوگاه امام حسن(ع) کرد.
ورود علنی در اردوگاه و گفتگوی غیر علنی در خیمه امام(ع) ترفند دیگری بود که چاشنی این مأموریت شد و چه کارساز است نقش رسانه هایی که هوچی گری پیشه شان است!
اینان که با پاسخ رد امام (ع) به پیشنهادهای مالی معاویه در ازای عقب نشینی روبرو شده بودند، به محض خروج از خیمه امام به گونه ای رفتار کردند که گویی نتیجه مذاکره مثبت بوده و امام(ع) صلح با پسر ابوسفیان را برای نجات جان خود و امت پذیرفته است. همین کافی بود تا تشنج فضای اردوگاه امام(ع) را فراگیرد به طوری که فرصت تفکر و تدبیر دست ندهد!!
این شایعه از چند جهت به سپاه امام آسیب وارد کرد:
۱ـ روحیه نظامیان را که از سالها جنگ داخلی(جمل، صفین، نهروان) خسته بودند، تضعیف و آنها را بی انگیزه و پراکنده ساخت.
۲ـ اندیشه امکان وجود صلح احتمالی و پرهیز از جنگ، عافیت طلبان سپاه را بر آن می داشت تا صلح واقعی و در واقع تسلیم را به امام (ع) تحمیل کنند.
۳ـ میان عافیت طلبان و ظلم ستیزان که متوجه حیله معاویه بودند، شکافی عمیق ایجاد شد.
۴ـ ساختار فرماندهی با دودسته شدن برای پذیرش صلح یا ادامه نبرد در هم شکست.
۵ـ در دل سست ایمان ها، نسبت به رهبری و حقانیت امام(ع) به عنوان کسی که می شود حکومتش را واگذار کند، تردید ایجاد شد.
۶ـ شیعه نماهای تندرو که در دل به حجیت گفتار و کردار امام ایمان نداشتند، به خود اجازه چون و چرا کردن از امام و گستاخی به محضر ایشان دادند.
۷ـ با آشفتگی و بحران، خواص فرصت تبیین جامعه را از دست دادند.
سرانجام تعمق نکردن در حیله دشمن، پذیرش صلح واقعی از سوی امام(ع) و محرومیت جامعه از رهبری ایشان و گرفتار شدن به سلطه امویان خبیث را برای جامعه اسلامی به ارمغان آورد.
مراقب حیله های تکراری تاریخ باشیم که به فرموده امام شهیدمان اگر مقاومت کنیم قله نزدیک است...
دکتر معصومه آبانگاه، عضو هیات علمی دانشگاه خوارزمی و همسر سردار شهید مهندس مصطفی ریحان صفت
..............................
پایان پیام/ ۲۶۸
نظر شما