به گزارش خبرگزاری بین المللی اهلبیت(ع) ـ ابنا ـ مسئولان محلی استان شیعهنشین بامیان میگویند که در طول تعطیلات روزهای عید سعید قربان، حدود ۳۰۰ هزار گردشگر داخلی از مناطق تفریحی و تاریخی این استان بازدید کردهاند.
صبورفرزان سیغانی، سخنگوی استاندار بامیان روز دوشنبه(۱۱ خرداد) به خبرنگاران محلی این استان بیان داشت که از مجموع ۳۰۰ هزار گردشگر، ۱۴۱ هزار آنها از جاذبه طبیعی بامیان، مشهور به «بند امیر» بازدید کردهاند.
بند امیر بامیان که ساعتی با مرکز استان فاصله دارد، طبیعت خاصی را در خود جای داده که همه ساله میزبان هزاران گردشگر داخلی و خارجی است و این بند با توجه به اهمیت آن، سال ۱۳۸۸ به عنوان پارک ملی افغانستان نام گذاری شد.

مساحت تخمینی این منطقه ۵۶هزار هکتار بوده و دارای ۶ دریاچه است که توسط دیوارهای طبیعی از هم جدا شدهاند و به نوعی سدهای طبیعی را تشکیل دادهاند؛ البته آب این دریاچهها از چشمههایی که در زیر آنها قرار دارد تأمین میشود.
مردم این منطقه که عمدتا شیعه هستند، معتقدند این بندها (سدها) توسط امیرالمومنین(ع) ایجاد شده و لذا با عنوان «بند امیر» نامگذاری شده است.
پارک ملی بند امیر که ۲۱۵ کیلومتر با کابل فاصله دارد، در مرکز افغانستان یعنی منطقه هزارهجات و شیعهنشین که اقلیمی کوهستانی دارد قرار گرفته است.
استان بامیان از جمله بند امیر از شهرت جهانی برخوردار است و بسیاری از شهروندان افغانستان در کشورهای خارجی، از تصویر شهر بامیان و بند امیر آن در پسزمینه مراسمهایشان استفاده میکنند که در واقع نشاندهنده تصویر افغانستان به کشورهای میزبان است.
همچنین گردشگران خارجی، همواره با ورود به افغانستان، بازدید از جاذبههای طبیعی و تاریخی این استان را در اولویت برنامههای گردشگریشان قرار میدهند.
علاوه بر سدهای آبی، گزارش نشان میدهد که در اطراف بند امیر جاذبههای دیگری هم وجود دارد که به زیبایی پارک ملی بامیان افزوده است؛ از جمله «دره شاه فولادی» و «دره آجر» که معیارهای اتحادیه بینالمللی مناطق حفاظتشده را دارا میباشند. این دو دره طبیعی بامیان یخچالهای آب و مناظری زیبا را به خود اختصاص داده و به دلیل داشتن آثار تاریخی مورد توجه گردشگران قرار میگیرند.

جاذبههای طبیعی بامیان مثل بودا، بند امیر و درههای معروف آن ماهانه آورده قابل توجهی برای استان بامیان دارد؛ اما مردم این استان همانند سالهای گذشته از فقر، گرسنگی و بحرانهای متعددی رنج میبرند.
استان بامیان که بارها در سطح جهانی به عنوان هویت افغانستان معرفی شده است، طی ۲۰ سال گذشته و از ابتدای تشکیل نظام جمهوریت، به عنوان یکی از استانهای کماهمیت شناخته شد و این باعث شد که پروژههای توسعهای و زیربنایی در این استان اجرایی نشود؛ چالشیکه عقبماندگی، تضعیف اقتصاد خانوادهها و عدم توسعه شهری بامیان را به همراه داشته است.
با وجود درآمدها از جاذبههای طبیعی، مناطق تاریخی و همچنین جمعآوری مالیات از شهروندان بامیان توسط حکومت طالبان، این استان در حال حاضر مراکز درمانی استاندارد، جادههای آسفالت و سایر نیازهای یک شهر معمولی را ندارد؛ هرچند بارها مردم بامیان صدایشان را در خصوص شفافیت در مصارف درآمدها و مالیات، بلند کردهاند اما هیچگونه پاسخی از سوی مسئولان حکومتی سابق و فعلی (جمهوریت و طالبان) داده نشده است.
................
پایان پیام/
نظر شما