به گزارش خبرگزاری اهلبیت(ع) _ ابنا _آیتالله رضا رمضانی امروز یکشنبه، 31 خرداد 1405 در مراسم عزاداری صبح روز ششم ماه محرم که به همت هیئت متوسلین به ائمه اطهار(ع) در حرم حضرت فاطمه اخری(س) خواهر امام رشت برگزار شد، با تبیین نگاه اهلبیت(ع) به حقیقت زندگی و مرگ گفت: برای فهم سبک زندگی امام حسین(ع)، ابتدا باید خودِ زندگی و مرگ را بشناسیم؛ زیرا سبک زندگی بر فهم ما از حقیقت زندگی استوار است.
وی با اشاره به اینکه سبک زندگی از مباحث مهم و دامنهدار امروز است، اظهار کرد: در بیانیه گام دوم انقلاب نیز سبک زندگی به عنوان یکی از توصیههای مهم مطرح شده و از آن میتوان به عنوان نرمافزار تمدن نوین اسلامی یاد کرد.
آیتالله رمضانی افزود: رهبر معظم انقلاب برای حرکت انقلاب اسلامی مراحلی همچون انقلاب اسلامی، نظام اسلامی، دولت اسلامی، کشور اسلامی و در نهایت تمدن نوین اسلامی را بیان کردهاند و سبک زندگی در تحقق این تمدن نقش بنیادین دارد.
وی با تأکید بر اینکه زندگی و مرگ هر دو مخلوق الهیاند، تصریح کرد: قرآن کریم میفرماید خداوند مرگ و زندگی را آفرید. اگر حقیقت زندگی درست فهمیده شود، تکلیف انسان در مسیر حیات و مرگ نیز روشن خواهد شد.
دبیرکل مجمع جهانی اهلبیت(ع) با بیان اینکه ریشه انسان الهی است، گفت: آیه «إِنّا للهِ وَإِنّا إِلَیهِ راجِعون» از آیات مهم تربیتی است؛ زیرا هم آغاز انسان را نشان میدهد و هم پایان او را. انسان از خداست و به سوی خدا بازمیگردد.
وی ادامه داد: خداوند انسان را موجودی بزرگ و دارای جایگاه والا آفریده است؛ به گونهای که بسیاری از موجودات و امکانات عالم برای بهرهمندی انسان خلق شدهاند. بنابراین هدف انسان نباید امور دنیوی و ظاهری باشد؛ زیرا این امور برای انساناند، نه اینکه انسان برای آنها باشد.
آیتالله رمضانی با اشاره به نگاه حکما گفت: انسان عالی است و انسان عالی نباید هدف خود را امور پست و دنیوی قرار دهد، بلکه باید نگاهش به سوی مراتب بالاتر باشد. اگر زندگی را در خوراک، پوشاک، ثروت و امور ظاهری خلاصه کنیم، حقیقت زندگی را باختهایم.
نماینده مردم گیلان در مجلس خبرگان رهبری با بیان اینکه اهلبیت(ع) عبادت را برای بهشت و جهنم انجام نمیدادند، افزود: عبادت آنان برای خدا بود؛ نه برای دیده شدن، نه برای ثواب و نه از ترس عذاب. آنان در عبادت، خود، عبادت، بهشت و جهنم را نمیدیدند، بلکه تنها خدا را میدیدند.
وی با اشاره به مراتب عبادت اظهار کرد: ما ممکن است در عبادت خود، هم خدا را بخواهیم و هم بهشت را طلب کنیم یا از جهنم بترسیم، اما عبادت امام حسین(ع) و اهلبیت(ع) در مرتبهای بود که جز خدا در آن دیده نمیشد.
آیتالله رمضانی افزود: در دعاهایی مانند دعای کمیل و ابوحمزه، انسان سخنانی بر زبان جاری میکند که رسیدن به حقیقت آن بسیار دشوار است؛ مانند اینکه تحمل عذاب ممکن است، اما فراق خدا تحملشدنی نیست. اینها معارف بسیار بلندی است که اهلبیت(ع) به ما آموختهاند.
سخنران مراسم با اشاره به چهار رابطه اساسی در زندگی انسان گفت: اهلبیت(ع) به ما آموختهاند که زندگی درست بر چهار رابطه سالم استوار است؛ رابطه با خدا، رابطه با خود، رابطه با دیگران و رابطه با هستی. اگر این روابط درست فهمیده و تنظیم شود، انسان زندگی را برده است وگرنه آن را باخته است.
وی رابطه با خدا را نخستین رابطه دانست و گفت: عبادت باید فقط برای خدا باشد، نه برای دیده شدن. اگر انسان برای خدا عبادت کند، دیده میشود؛ نه فقط در عالم مُلک، بلکه در ملکوت نیز دیده خواهد شد.
آیتالله رمضانی با اشاره به سیره امام حسین(ع) گفت: امام حسین(ع) در سختترین صحنهها نیز خدا را میدید و در آخرین سجدهها با رضایت و تسلیم در برابر خدا سخن میگفت. حضرت زینب(س) نیز وقتی از کربلا پرسیده شد، فرمود: «ما رأیتُ إلا جمیلاً»؛ من جز زیبایی ندیدم.
وی افزود: این نگاه زمانی فهمیده میشود که حقیقت زندگی شناخته شود. تا وقتی زندگی را درست نفهمیم، نمیتوانیم بفهمیم چگونه کسی در میان آن همه مصیبت، کربلا را زیبا میبیند.
دبیرکل مجمع جهانی اهلبیت(ع) با اشاره به جایگاه امام حسین(ع) گفت: پس از شهادت امام حسین(ع)، عالم عزادار شد؛ آسمان مکدر گردید و عرشیان و فرشیان، انس و جن، همه بر او گریستند. نام حسین(ع) تنها در زمین برده نمیشود، بلکه در عرش و ملکوت نیز جاری است.
وی رابطه انسان با خود را دومین رابطه مهم دانست و گفت: انسان باید با خود آشتی کند و خود را بشناسد. اهلبیت(ع) به ما یاد دادند که پیش از مراقبت از دیگران، مراقب خود باشیم؛ مراقب چشم، زبان، قلب و رفتار خود.
آیتالله رمضانی تصریح کرد: بهترین فرمانروا کسی است که امیر نفس خود باشد. کسی که اسیر هوای نفس است، نمیتواند امیر دیگران باشد. انسان باید ابتدا خود را از اسارت نفس آزاد کند.
وی با بیان اینکه ارزش نفس انسان بسیار بالاست، گفت: کمترین قیمت انسان بهشت است و بالاترین مرتبه آن، جایی است که خدا خریدار انسان میشود. اهلبیت(ع) بهترین تجارت را انجام دادند و خود خدا را پاداش خویش قرار دادند.
عضو مجلس خبرگان رهبری افزود: خداوند اگر بندهای را دوست بدارد، او را با بلا میآزماید. امام حسین(ع) در همه حالات، چه زمانی که در آغوش پیامبر(ص) بود و چه زمانی که در کربلا در نهایت مظلومیت قرار گرفت، خدا را ستایش کرد.
وی با اشاره به تعبیرات عمیق دعاها گفت: انسان الهی به جایی میرسد که خدا را حیات، ممات، دنیا و آخرت خود میداند و میگوید: ای حیات من، ای مرگ من، ای دنیای من و ای آخرت من.
آیتالله رمضانی ادامه داد: خداوند به انسان نزدیک است و در همه صحنهها همراه اوست. همانگونه که حضرت ابراهیم(ع) هنگام افکنده شدن در آتش، جز خدا از کسی کمک نخواست، انسان مؤمن نیز باید بداند خداوند او را میبیند و از حال او آگاه است.
وی افزود: این نگاه تنها در زندگی فردی نیست، بلکه در عرصه اجتماعی و سیاسی نیز معنا دارد. قرآن کریم به مؤمنان میآموزد که در برابر دشمن سست نشوند و اندوه به خود راه ندهند؛ زیرا اگر مؤمن باشند، برترند.
دبیرکل مجمع جهانی اهلبیت(ع) با اشاره به نقش معرفت در فهم مرگ گفت: وقتی انسان حقیقت زندگی را فهمید، حقیقت مرگ را نیز میفهمد. در مکتب امام حسین(ع)، مرگ و شهادت چنان معنا مییابد که حضرت قاسم(ع) در پاسخ به پرسش امام حسین(ع) میگوید مرگ برای من شیرینتر از عسل است.
وی افزود: این فهم نتیجه تربیت در مکتب امام حسین(ع) است. نوجوانی که در کنار امام تربیت شده، مرگ در مسیر حق را «أحلی من العسل» میبیند.
آیتالله رمضانی با اشاره به ماجرای حضرت علیاکبر(ع) گفت: وقتی امام حسین(ع) در مسیر کربلا عبارت «إنا لله وإنا إلیه راجعون» را بر زبان جاری کرد، حضرت علیاکبر(ع) پرسید چرا این جمله را فرمودید؟ امام فرمودند این قافله، قافله شهادت است. علیاکبر(ع) پرسید مگر ما بر حق نیستیم؟ امام فرمودند آری. او پاسخ داد: پس باکی از مرگ نداریم.
وی در پایان با دعا برای شناخت حقیقت انسان گفت: انسان باید ریشه الهی خود را بشناسد. ما گاهی گرفتار خودمان هستیم و پیش از آنکه گرفتار دیگران باشیم، گرفتار نفس خویشیم. مجالس امام حسین(ع) باید گرههای وجودی ما را باز کند، دلهای ما را زنده سازد و ما را با حقیقت خود و ریشه الهیمان آشنا کند.
آیتالله رمضانی خاطرنشان کرد: اگر انسان در این مجالس بفهمد که ریشهاش الهی است و بازگشتش نیز به سوی خداست، حقیقت زندگی و مرگ را خواهد فهمید و راه اهلبیت(ع) را بهتر خواهد شناخت.
------------------------
پایان پیام/ 344
نظر شما