به گزارش خبرگزاری بینالمللی اهلبیت(ع) ـ ابنا: حجت الاسلام و المسلمین محمد حسین امین، نویسنده و پژوهشگر دینی، در نوشتاری اختصاصی برای ابنا، به بررسی ابعاد رسانهای واقعه عاشورا پرداخته و این پرسش مهم را مطرح میکند که اگر قیام امام حسین(ع) در روزگار ما و با وجود رسانههای نوین اتفاق میافتاد، صفبندی رسانهها چگونه بود و زینب کبری(س) چگونه در برابر امپراتوری دروغ میایستاد. تاریخ به روشنی نشان میدهد که سلاح کلمات و تصویرسازیها، گاه از برندهترین شمشیرها کاریتر است و حفظ خط روایت اصیل در برابر طوفان تحریف، رسالتی است که همواره بر دوش حقطلبان بیدار سنگینی میکند.
محمد حسین امین / نویسنده و پژوهشگر دینی
امپراتوری دروغ و قلب حقیقت در دشت نینوا
در دنیای پرهیاهوی امروز، نخستین و برندهترین حربه مستکبران برای مقابله با جریان حق، استفاده از سلاح سهمگین و خاموش رسانه است. اگر عاشورا در روزگار ما رخ میداد، رسانههای وابسته به جریان زر و زور، پیش از آنکه شمشیری از غلاف بیرون کشیده شود، بمباران افکار عمومی را با تمام قوا آغاز میکردند. آنها با استفاده از ابزارهای نوین و تکنیکهای پیچیده عملیات روانی، تمام توان خود را به کار میبستند تا قیام اصلاحگرانه و الهی سیدالشهدا(ع) را یک شورش غیرقانونی علیه نظم عمومی جلوه دهند. همانگونه که در سال ۶۱ هجری نیز عبیدالله بن زیاد و یزید تلاش کردند با برچسب زدنِ «خروج بر خلیفه زمان» چهره نورانی امام را در میان تودههای ناآگاه مخدوش کنند.[۱]
دستگاه عظیم و پرهزینه تبلیغاتی بنیامیه در صورت در اختیار داشتن شبکههای اجتماعی، ماهوارهها و رسانههای جهانی، با تقطیع ناجوانمردانه سخنان امام و یاران باوفایش، حقیقت را به نفع خود وارونه جلوه میدادند. آنها بیتردید با ساختن اخبار جعلی و دروغهای سازمانیافته، در میان مردم تفرقه و تردید ایجاد میکردند تا حق و باطل در هم آمیخته شود. قرآن کریم با ظرافت بینظیری این شیوه همیشگی منافقان و ظالمان را بیان میکند: «یُرِیدُونَ لِیُطْفِئُوا نُورَ اللَّهِ بِأَفْوَاهِهِمْ وَاللَّهُ مُتِمُّ نُورِهِ وَلَوْ کَرِهَ الْکَافِرُونَ»[۲]؛ آنان همواره میخواهند نور خدا را با دهانهای (و تبلیغات دروغین) خود خاموش کنند.
در این جنگ نابرابر و ناجوانمردانه، ماشین رسانهای جبهه تاریکی از هیچ اقدام غیراخلاقی فروگذار نمیکرد. سانسور شدید اخبار اردوگاه حق، بایکوت کردن پیامهای روشنگرانه و بیدارگر امام حسین(ع) و برجستهسازی قدرت پوشالی و توهمی لشکر یزید، تنها بخشی از این سناریوی شوم میبود. آنها تلاش میکردند تا با ایجاد رعب و وحشت در فضای مجازی و شبکههای ارتباطی، یاران احتمالی امام را از پیوستن به کاروان عشق منصرف سازند و با ایجاد یک مارپیچ سکوت، انزوای رسانهای سنگینی را بر جبهه حق تحمیل نمایند.
حصر خبری و تکنیکهای عملیات روانی جبهه باطل
یکی از مهمترین و مخربترین استراتژیهای رسانهای جبهه باطل در مواجهه با قیامهای الهی، محاصره و حصر خبری است. اگر امروز واقعه عاشورا به وقوع میپیوست، الگوریتمهای شبکههای اجتماعی و غولهای رسانهای جهان به گونهای تنظیم میشدند که صدای مظلومیت و حقطلبی کاروان اباعبدالله(ع) هرگز به گوش آزادگان جهان نرسد. آنها با مسدود کردن گسترده حسابهای کاربری و حذف سیستماتیک محتواهای مرتبط با قیام، یک بایگانی تاریک از حقایق میساختند تا ندای غریبانه و دردآشنای «هَلْ مِنْ ناصِرٍ یَنْصُرُنِی» در میان هیاهوی رسانههای زرد و اخبار سرگرمکننده به فراموشی سپرده شود.[۳]
علاوه بر تیغ تیز سانسور، تخریب شخصیت، ترور مجازی و سیاهنمایی ناجوانمردانه علیه چهرههای شاخص جبهه حق، بیدرنگ در دستور کار رسانههای یزیدی قرار میگرفت. آنها با استخدام لشکرهای سایبری و فعال کردن رباتهای اینترنتی، هشتگهایی را علیه نهضت عاشورا ترند میکردند تا جای شهید و جلاد را به سادگی در افکار عمومی عوض کنند. این همان خطر بزرگی است که امیرالمؤمنین علی(ع) سالها پیش از عاشورا نسبت به آن هشدار داده بودند؛ فتنهها دقیقاً از آنجا آغاز میشود که هوای نفس با احکام الهی درآمیزد و باطل، جامه حق بر تن کند تا حقیقت به مسلخ رود.[۴]
با تمام این هجمههای سنگین، تاریخ پرافتخار تشیع ثابت کرده است که همواره خون بر شمشیر و نور حقیقت بر تاریکی دروغ پیروز است. هرچند حصر خبری میتواند در کوتاهمدت افکار عمومی را فریب داده و غباری بر چهره خورشید بنشاند، اما پیام برخاسته از فطرت پاک و اخلاص الهی، همچون چشمهای زلال، راه خود را از میان سختترین سنگلاخهای تحریف باز میکند. در روزگار ما نیز رسانههای متعهد و انسانهای بیدار، با وجود تمام محدودیتها، میتوانند با روشنگری و جهاد تبیین، نقشههای پیچیده امپراتوری رسانهای غرب را خنثی کنند.
زینب کبری(س)؛ رسانه بیبدیل و خطشکن محاصره
در کوران هر جنگ روایتی و هجمه تبلیغاتی، نیاز مبرمی به یک راوی شجاع، آگاه و صادق است تا انحصار رسانهای دشمن را با کلام نافذ خود در هم بشکند. در واقعه عظیم عاشورا، این نقش بیبدیل و حیاتی بر عهده عقیله بنیهاشم حضرت زینب(س) و امام سجاد(ع) بود. اگر امروز عاشورا رخ میداد، خطبههای آتشین و بیدارگر حضرت زینب(س) در کوفه و شام، کارکردی فراتر و برندهتر از قویترین شبکههای خبری بینالمللی داشت. ایشان با بیانی مستدل، عاطفی و در عین حال حماسی، تمام رشتههای دروغین دستگاه تبلیغاتی اموی را پنبه کردند و خواب راحت را از چشمان ستمگران ربودند.
هنر بزرگ و اعجازگونه حضرت زینب(س) در این بود که اجازه ندادند دشمنِ سفاک، تنها روایتگر واقعه کربلا در تاریخ باشد. ایشان با استفاده حداکثری از ظرفیتهای موجود، نظیر سخنرانی کوبنده در جمع مردم فریبخورده و مناظره مستقیم با سردمداران کفر، به جهادی عظیم در عرصه تبیین دست زدند. آنجا که عبیدالله بن زیاد با لحنی تمسخرآمیز از ایشان پرسید: «کَیْفَ رَأَیْتِ صُنْعَ اللَّهِ بِأَخِیکِ؟» (کار خدا را با برادرت چگونه دیدی؟)، آن حضرت با کلامی که همچون پتک بر سر طاغوت فرود آمد فرمودند: «مَا رَأَیْتُ إِلَّا جَمِیلًا» (من جز زیبایی چیزی ندیدم).[۵] این جمله کوتاه، یک شاهکار بینظیر رسانهای در خنثیسازی عملیات روانی دشمن بود.
امروز نیز پیروان راستین مکتب عاشورا وظیفه خطیری بر عهده دارند تا با تأسی و الگوگیری از این بانوی بزرگوار، در میدان نبرد روایتها حضوری فعال، شجاعانه و هوشمندانه داشته باشند. ما نمیتوانیم تنها تماشاگرِ منفعلِ دستکاری حقایق توسط بنگاههای دروغپراکنی باشیم. بر ما فرض است که با شناخت دقیق ابزارهای روز، تولید محتوای فاخر و هنرمندانه، و با قلبی سرشار از یقین، پیام زلال عاشورا را که همان آزادگی، عدالتخواهی و ایستادگی در برابر ظلم است، به گوش تشنه جهانیان برسانیم.
منابع و پاورقیها:
[۱] ابن اثیر، عزالدین، الکامل فی التاریخ، ج ۴، ص ۴۲. (اشاره به نامهنگاریهای یزیدیان و تهمت خروج بر خلیفه به امام).
[۲] قرآن کریم، سوره صف، آیه ۸.
[۳] مقرم، سید عبدالرزاق، مقتل الحسین(ع)، ص ۳۱۵. (اشاره به ندای استنصار سیدالشهدا در روز عاشورا).
[۴] نهج البلاغه، خطبه ۵۰. (اشاره به خطبه امیرالمؤمنین(ع) درباره آمیخته شدن حق و باطل: «إِنَّمَا بَدْءُ وُقُوعِ الْفِتَنِ أَهْوَاءٌ تُتَّبَعُ...»).
[۵] سید بن طاووس، اللهوف علی قتلی الطفوف، ص ۱۶۰. (شرح مناظره عقیله بنیهاشم با ابن زیاد در کوفه).
نظر شما