خبرگزاری بینالمللی اهلبیت(ع) ـ ابنا: زیارتنامه حضرت عباس(ع) که با عبارت «سَلامُ اللّهِ وَسَلامُ مَلائِکَتِهِ المُقَرَّبینَ وَأَنْبِیائِهِ المُرْسَلینَ...» آغاز میشود، از معتبرترین زیارتنامههاست که از زبان مبارک امام صادق(ع) روایت شده و در مهمترین کتابهای روایی و زیارتی شیعه، مانند «کامل الزیارات» تألیف جعفر بن قولویه، «مناسک المزار» شیخ مفید، «تهذیب الأحکام» شیخ طوسی، «مصباح المتهجد» شیخ طوسی و دهها کتاب دیگر، از جمله «مفاتیح الجنان» شیخ عباس قمی، نقل شده است.
متن این زیارتنامه، از زبان معصوم(ع)، برخی از اعتقادات شیعی و شماری از ویژگیهای شخصیتی حضرت عباس(ع) را بیان کرده است. خواندن این زیارتنامه، از یک سو بازخوانی اعتقادات شیعی است و از سوی دیگر، بیان اوصاف یکی از برجستهترین یاران امام حسین(ع) است که هر فرد باید بکوشد آن اوصاف را در وجود خویش ایجاد و تقویت کند.
اعتقاد به رجعت
رجعت از اعتقادات شیعیان است که در منابع مختلف روایی بر آن تأکید شده است. در رجعت، گروهی از مؤمنان و کافران، پس از مرگ، به دنیا بازمیگردند تا شاهد تحقق وعدههای الهی درباره حاکمیت خداوند بر روی زمین باشند. زمان این رجعت نیز متناسب با شخصیتهای مختلف بیان شده است؛ بهگونهای که برخی از این افراد، پیش از ظهور، برخی در زمان ظهور و گروهی دیگر پس از تحقق نهایی حاکمیت الهی رجعت خواهند کرد. در روایات مختلف نیز نام برخی از شخصیتهایی که در دوران رجعت به دنیا بازمیگردند، ذکر شده است که از جمله آنان، امام حسین(ع) است. در زیارتنامه حضرت عباس(ع)، موضوع رجعت ایشان در این دوران مورد تأکید قرار گرفته است: «إنِّی بِکُمْ وَبِإِیابِکُمْ مِنَ الْمُؤْمِنِینَ»؛ «من به شما و به رجعت شما ایمان دارم.»
سلام بر انبیاء و اولیای الهی
سلام بر انبیاء و اولیای الهی، در اندیشه وهابیت، امری حرام دانسته شده است؛ این در حالی است که در آیات متعدد قرآن کریم، بهویژه در سوره صافات، خداوند به انبیای الهی سلام داده است. افزون بر این، همه مسلمانان، حتی معتقدان به وهابیت، در تمامی نمازهای یومیه خود با عبارت «السَّلامُ عَلَیْکَ أَیُّهَا النَّبِیُّ(ص) وَرَحْمَةُ اللّهِ وَبَرَکاتُهُ»، دستکم روزی پنج بار به رسول خدا(ص) سلام میدهند. بنابراین، بطلان این دیدگاه آشکار است.
در زیارت حضرت ابوالفضل(ع) نیز سلامهای متعددی از سوی زائر به ایشان عرضه میشود: «سَلامُ اللّهِ وَسَلامُ مَلائِکَتِهِ المُقَرَّبینَ وَأَنْبِیائِهِ المُرْسَلینَ وَعِبادِهِ الصّالِحینَ وَجَمیعِ الشُّهَداءِ وَالصِّدّیقینَ وَالزّاکِیاتُ الطَّیِّباتُ فِیما تَغْتَدی وَتَروحُ عَلَیْکَ یَا بْنَ أَمِیرِالْمُؤْمِنِینَ»؛ «سلام خدا و سلام فرشتگان مقرّبش و پیامبران مرسلش و بندگان شایستهاش و همه شهیدان و درستکرداران و درودهای پاک و پاکیزه، در آنچه میآید و میرود، بر تو باد، ای فرزند امیرمؤمنان.»
در این فراز، سلام خدا، فرشتگان مقرب، پیامبران مرسل، بندگان شایسته الهی، همه شهیدان و تمامی نیکوکاران به حضرت عباس(ع) تقدیم میشود. روشن است که مهمترین هدف از «سلام»، اعلام «سِلم» و صلح و سلامت در یک ارتباط دوستانه است و هرگونه گناه و نافرمانی با چنین سلامی ناسازگار خواهد بود. از اینرو، زائر حضرت عباس(ع) باید همراه با این سلامها، خود را به دوری از گناهان و پایبندی به ارزشهای الهی نیز متعهد بداند.
سید علیاصغر حسینی/ خبرگزاری ابنا
...........
پایان پیام
نظر شما