خبرگزاری بینالمللی اهلبیت(ع) ـ ابنا: نظام آفرینش به ما این درس را می دهد که جهان بشریّت باید سرانجام به قانون عدالت تن در دهد و تسلیم نظم عادلانه و مصلح پایدار گردد.
توضیح این که: جهان هستی تا آن جا که ما می دانیم مجموعه ای از نظام هاست، وجود قوانین منظم در سرتاسر این جهان، دلیل بر یکپارچگی و به هم پیوستگی این نظام است.
مسئله نظم و قانون و برنامه و حساب یکی از جدّی ترین و اساسی ترین مسائل این جهان محسوب می شود.
از منظومه های بزرگ گرفته، تا یک ذرّه اتم که چند میلیون آن را می توان بر نوک سوزنی جای داد، همه تابع نظام دقیقی هستند.
دستگاه های مختلف تن ما، از ساختمان عجیب یک سلول کوچک گرفته، تا طرز کار مغز و سلسله اعصاب و قلب و شش ها، همه دارای آنچنان نظمی هستند که به گفته بعضی از دانشمندان هر کدام از آنها همانند یک ساعت بسیار دقیق در بدن انسان کار می کند و ساختمان منظم دقیق ترین کامپیوترها در برابر آنها ناچیز و کم ارزش است.
آیا در جهانی این چنین، انسان که «جزء» این «کل» است می تواند به صورت یک وصله ناهمرنگ و نامنظم با جنگ و خونریزی و ظلم زندگی کند!؟
آیا بی عدالتی ها و فسادهای اخلاقی و اجتماعی که نوعی بی نظمی است می تواند برای همیشه بر جامعه بشریّت حاکم باشد!؟
نتیجه این که: مشاهده نظام هستی ما را به این حقیقت متوجّه می سازد که سرانجام جامعه انسانیّت نیز در برابر نظم و عدالت سر فرو خواهد آورد و به مسیر اصلی آفرینش باز خواهد گشت!
سیر تکاملی جامعه ها، دلیل دیگری بر آینده روشن جهان بشریّت است، چرا که ما هرگز نمی توانیم این حقیقت را انکار کنیم که جامعه بشریّت از روزی که خود را شناخته است، هیچ گاه در یک مرحله توقف نکرده و دائماً رو به جلو حرکت کرده است.
در جنبه های مادّی، از نظر مسکن، لباس، نوع غذا، وسائل نقلیه و وسائل تولیدی، یک روز در ابتدائی ترین شرایط زندگی می کرد، امروز به مرحله ای رسیده که عقل ها را حیران و چشم ها را خیره می کند و مسلماً باز این سیر صعودی ادامه می یابد.
از نظر علوم و دانش ها و فرهنگ نیز دائماً در سیر صعودی بوده و هر روز کشف تازه و تحقیق جدید و مطلب نوی در این زمینه به دست آورده است.
این «قانون تکامل» سرانجام شامل جنبه های معنوی و اخلاقی و اجتماعی نیز می شود و انسانیّت را به سوی یک قانون عادلانه و صلح و عدالت پایدار و فضائل اخلاقی و معنوی، پیش می برد و اگر می بینیم امروز مفاسد اخلاقی رو به افزایش است این خود نیز زمینه را برای یک انقلاب تکاملی تدریجاً آماده خواهد کرد.
هرگز نمی گوییم باید فساد را تشویق کرد، ولی می گوییم فساد وقتی از حدّ گذشت، عکس العمل آن، یک انقلاب اخلاقی خواهد بود. هنگامی که انسان ها گرفتار بن بست ها و عواقب نامطلوب گناهان خویش شدند و سرهای آنها به سنگ خورد، و جان های آنها به لب رسید، حداقل آماده پذیرش چنین اصولی که از ناحیه یک رهبر الهی ارائه می شود، خواهد شد. (۱)
پی نوشت:
نظر شما