۲۴ مهر ۱۴۰۵ - ۲۳:۵۹
کمبود شدید موشک‌های پدافندی آمریکا؛ بازسازی ذخایر تا سال ۲۰۳۰ میلادی طول می‌کشد

موشک‌های رهگیر سامانه‌های تاد و پاتریوت ارتش آمریکا پس از انتقال تسلیحات به اوکراین و مصرف گسترده مهمات در جنگ علیه ایران با کمبودی جدی روبه‌رو شده‌اند.

به گزارش خبرگزاری بین‌المللی اهل‌بیت(ع) ـ ابنا ـ ایالات متحده آمریکا در جبران ذخایر موشک‌های پدافند هوایی خود با چالش روبه‌روست. زیرا مصرف مهمات افزایش یافته و ظرفیت تولید کاهش پیدا کرده است. در همین حال، هشدارهایی درباره تداوم کمبود راهبردی این تسلیحات تا سال ۲۰۳۰ میلادی مطرح شده است.

ژنرال «رندی جورج» رئیس پیشین ستاد ارتش آمریکا، اواخر دسامبر هشدار داده بود که ذخایر مهمات دفاع موشکی با کمبودی شدید مواجه است و رفع این کمبود ممکن است پنج سال طول بکشد. به گفته مقام‌های آمریکایی که با شبکه «سی‌بی‌اس نیوز» گفت‌وگو کرده‌اند، این ارزیابی در طرح مدیریت و تخصیص نیروهای جهانی پنتاگون درج شده بود. طرحی که پیش از آغاز جنگ آمریکا و رژیم صهیونیستی علیه ایران تهیه شده بود.

بر اساس این ارزیابی، ذخایر موشک‌های دو سامانه «تاد» (THAAD) و «پاتریوت» تا سال ۲۰۳۰ میلادی همچنان در سطحی پایین‌تر از حد راهبردی باقی خواهند ماند. این هشدار بر انتقال موشک‌های پاتریوت به اوکراین پس از آغاز جنگ روسیه و اوکراین در سال ۲۰۲۲ میلادی، مصرف مهمات برای دفاع از رژیم صهیونیستی و همچنین محدودیت ظرفیت صنایع دفاعی برای افزایش تولید استوار است.

به گفته این مقام‌ها، اگرچه آمریکا ذخایر بزرگی از برخی مهمات تهاجمی مانند بمب‌های هدایت‌شونده و مهمات حمله مستقیم مشترک موسوم به «JDAM» در اختیار دارد، مهمات دفاع موشکی اصلی‌ترین عامل نگرانی به شمار می‌رود. سی‌بی‌اس نیوز به دلایل امنیتی از انتشار درصد دقیق ذخایر خودداری کرده است.

تاد و پاتریوت؛ ذخایر تحلیل‌رفته

سامانه «تاد» یکی از پیشرفته‌ترین سامانه‌های دفاع موشکی آمریکا به شمار می‌رود و برای رهگیری موشک‌های بالستیک در مرحله پایانی مسیر پرواز در داخل جو یا درست در خارج از آن، طراحی شده است. بر اساس گزارشی که اداره پژوهش‌های کنگره آمریکا در سال ۲۰۲۵ میلادی منتشر کرد، ارتش این کشور هشت آتشبار از این سامانه در اختیار دارد که هرکدام شامل شش سکوی پرتاب هستند.

سامانه «پاتریوت» نیز برای حفاظت از نیروها، تأسیسات نظامی و زیرساخت‌های حیاتی در برابر موشک‌های بالستیک، موشک‌های کروز و هواگردهای دشمن به کار می‌رود و در ارتفاعاتی پایین‌تر از محدوده پوشش سامانه تاد فعالیت می‌کند.

موشک رهگیر «PAC-3» یکی از مهماتی است که با کمبود شدید مواجه شده است. این موشک برای انهدام موشک‌های مهاجم، از روش برخورد مستقیم استفاده می‌کند.

«مارک کانسیان» سرهنگ بازنشسته تفنگداران دریایی آمریکا و مشاور ارشد امور دفاعی و امنیتی در مرکز مطالعات راهبردی و بین‌المللی (CSIS)، در این باره گفت: این دو نوع مهمات، همان تسلیحاتی هستند که ارتش آمریکا در هرگونه درگیری با چین، به میزان بیشتری از آن‌ها استفاده خواهد کرد. برای مثال، ما از این تعداد موشک جاولین استفاده نخواهیم کرد، زیرا حجم نبرد زمینی نسبتاً محدود خواهد بود. حتی استفاده از توپخانه نیز محدود خواهد ماند. اما پدافند هوایی یعنی دفاع موشکی در مقیاسی گسترده به کار گرفته خواهد شد.

ارقامی که ابعاد فرسایش ذخایر را نشان می‌دهند

بر اساس برآوردی که مرکز مطالعات راهبردی و بین‌المللی در ماه آوریل منتشر کرد، شرکت‌های تولیدکننده در حال حاضر برای تحویل سفارش‌های جدید موشک‌های رهگیر تاد به چهار سال و پنج ماه زمان نیاز دارند. میانگین زمان تحویل موشک‌های PAC-3 سامانه پاتریوت نیز سه سال و نیم است.

این مرکز برآورد کرد که آمریکا در آغاز سال ۲۰۲۶ میلادی یعنی پیش از جنگ علیه ایران، حدود ۲۳۰۰ موشک رهگیر پاتریوت در اختیار داشت. در جریان جنگ، بین ۱۰۵۰ تا ۱۴۳۰ فروند از این موشک‌ها مصرف شد، رقمی که معادل حدود ۶۱ درصد از ذخایر پیش از جنگ است.

پیش‌بینی می‌شد در سال مالی ۲۰۲۶ میلادی کمتر از ۵۰۰ فروند مهمات برای جبران این کمبود تحویل داده شود.

در همین حال، ذخایر موشک‌های رهگیر تاد پیش از جنگ علیه ایران حدود ۳۵۵ فروند برآورد شده بود که بنا بر برآورد این مرکز، بین ۱۹۰ تا ۲۹۰ فروند آن در جریان این جنگ، مصرف شد. برای سال مالی ۲۰۲۶ میلادی نیز هیچ محموله جایگزینی از این موشک‌ها پیش‌بینی نشده بود. آمریکا برای سال مالی ۲۰۲۷ میلادی بیش از ۸۰۰ موشک از این نوع سفارش داده است.

افزایش تولید، کمبود را به‌سرعت جبران نمی‌کند

شرکت‌های «لاکهید مارتین» و «RTX» از طریق شرکت تابعه خود «ریتیون»، مسئول تولید این سامانه‌ها و اجزای اصلی آن‌ها هستند. این دو شرکت توافق‌هایی را برای تسریع روند تولید امضا کرده‌اند.

لاکهید مارتین در ژانویه اعلام کرد قصد دارد ظرفیت تولید موشک‌های تاد را چهار برابر کند و از ۹۶ فروند به ۴۰۰ فروند در سال برساند.

با این حال، مصرف گسترده مهمات در جریان جنگ علیه ایران تنها عامل کمبود نیست. تصمیم‌های مربوط به هزینه‌کردهای نظامی در طول چند دهه، تضعیف پایه صنعتی دفاعی آمریکا و تداوم عملیات نظامی با سرعتی بیشتر از توان تولیدکنندگان برای جایگزینی مهمات مصرف‌شده، همگی به تشدید این مشکل کمک کرده‌اند.

یکی از مقام‌های آمریکایی به سی‌بی‌اس نیوز گفت حتی اگر آمریکا از مصرف بیشتر موشک‌های تاد و پاتریوت در ایران یا دیگر درگیری‌ها خودداری کند، تا سال ۲۰۳۰ میلادی زمان نیاز دارد تا ذخایر خود را به سطح ماه دسامبر سال ۲۰۲۵ میلادی بازگرداند.

در مقابل، «شان پارنل» سخنگوی ارشد پنتاگون، این برآوردها را رد کرد و گفت:ادعاها درباره وجود کمبود در مهمات آمریکا نادرست است. هنگامی که رسانه‌های دروغ‌پردازانه این ادعاهای کذب را به شکلی غیرمسئولانه ترویج می‌کنند، پیامدهای آن در میدان روشن است. دشمنان ما برای حمایت از نیروهای آمریکایی یا حمله به آن‌ها جسورتر می‌شوند.

او افزود که آمریکا همچنان تمام آنچه را برای انجام حملات در زمان و مکانی که رئیس‌جمهور انتخاب می‌کند، لازم است در اختیار دارد. نیروهای آمریکایی عملیات‌هایی را در چندین فرماندهی رزمی اجرا کرده‌اند و در عین حال، زرادخانه‌ای آماده برای دفاع از کشور و منافع آن را حفظ کرده‌اند.

پنتاگون چگونه نیروها و مهمات را توزیع می‌کند؟

ارتش آمریکا به ۱۱ فرماندهی رزمی یکپارچه تقسیم شده است که هرکدام مسئولیت یک منطقه جغرافیایی یا مأموریتی نظامی تخصصی را بر عهده دارند. فرماندهی مرکزی آمریکا به فرماندهی دریاسالار «برد کوپر» مسئول مدیریت عملیات علیه ایران است.

پنتاگون برای تعیین محل استقرار نیروها و تسلیحات از چارچوب مدیریت نیروهای جهانی استفاده می‌کند. در همین چارچوب، طرح مدیریت و تخصیص نیروهای جهانی مشخص می‌کند که چه یگان‌هایی در اختیار فرماندهی‌های رزمی قرار گیرند، چه مأموریت‌هایی به آن‌ها واگذار شود و مدت استقرارشان چقدر باشد.

این طرح معمولاً بر اساس سال مالی فدرال تنظیم می‌شود و برنامه‌های استقرار نیروها را برای ۱۲ تا ۲۴ ماه آینده پوشش می‌دهد. با این حال، متناسب با جنگ‌ها، بحران‌ها و تحولات میدانی قابل تغییر است.

فرماندهی‌های رزمی آمریکا برای دسترسی به همان سامانه‌های پدافند هوایی با یکدیگر رقابت می‌کنند. برای نمونه، فرماندهی اروپا ممکن است خواستار استقرار موشک‌های پاتریوت بیشتری در لهستان باشد، در حالی که فرماندهی مرکزی به این موشک‌ها در کویت نیاز دارد. هم‌زمان، فرماندهی آمریکا در منطقه هند و اقیانوس آرام نیز برای مقابله با تحولات احتمالی مرتبط با چین، خواهان دسترسی به این تسلیحات است.

در ماه آوریل سال  ۲۰۲۵ میلادی، دریاسالار «ساموئل پاپارو» فرمانده فرماندهی آمریکا در منطقه هند و اقیانوس آرام در جلسه کمیته نیروهای مسلح سنای آمریکا اعلام کرد که ارتش یک گردان از سامانه‌های پاتریوت را از منطقه تحت مسئولیت او به فرماندهی مرکزی منتقل کرده است. اقدامی که در شرایط تداوم درگیری با نیروهای مسلح یمن انجام شد.

..............................

پایان پیام/ ۲۶۸

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
captcha