به گزارش خبرگزاری اهلبیت(ع) ـ ابنا ـ آیتالله رضا رمضانی، دبیرکل مجمع جهانی اهلبیت(ع) عصر روز جمعه، 29 آبان 1405 در مراسم هفتمین روز درگذشت خادمالحسین(ع)، مرحوم حسین حقگو که در مسجد حضرت ابوالفضل(ع) روستای دوآب مردخ رشت برگزار شد، با تسلیت درگذشت این خادم اهلبیت(ع) به خانواده، بستگان و دوستان وی، اظهار کرد: مرحوم حقگو از محبان واقعی اهلبیت(ع) و از همراهان و حامیان مجالس امام حسین(ع) بود که بیش از سه دهه توفیق آشنایی با ایشان را داشتم و همواره دغدغه برگزاری و پشتیبانی از مجالس اهلبیت(ع) را داشت.
وی با اشاره به حضور و همراهی مستمر مرحوم حقگو در مجالس مذهبی، افزود: ایشان بهویژه در جلسات هفتگی، دغدغهمندانه حضور پیدا میکرد و نسبت به برگزاری و استمرار این محافل اهتمام ویژهای داشت؛ ازاینرو، فقدان چنین انسانی که عمر خود را با محبت اهلبیت(ع) و خدمت به مجالس حسینی سپری کرد، ضایعهای اندوهبار است.
آیتالله رمضانی با بیان اینکه انسان باید در برابر تقدیر الهی تسلیم باشد، تصریح کرد: مرگ حقیقتی انکارناپذیر است و همه انسانها روزی این مسیر را طی خواهند کرد؛ خداوند جان پاکی را به انسان امانت میسپارد و روزی نیز آن را بازمیستاند. آنچه از انسان باقی میماند، ایمان، محبت و اعمال نیک اوست.
محبت اهلبیت(ع)، معیار همراهی انسان در قیامت
نماینده مردم گیلان در مجلس خبرگان رهبری با اشاره به جایگاه محبت در سرنوشت اخروی انسان، خاطرنشان کرد: انسان در قیامت با آنچه در دنیا دوست داشته و به آن دل بسته است، محشور میشود؛ بنابراین، انتخاب محبوب و جهتگیری محبت انسان اهمیت بسیار زیادی دارد. محبت به خداوند و اهلبیت(ع) از ارزشمندترین سرمایههایی است که میتواند سرنوشت انسان را در آخرت رقم بزند.
وی با بیان اینکه محبت واقعی باید در رفتار و مناسبات اجتماعی انسان نیز نمود پیدا کند، گفت: یکی از آموزههای مهم دینی این است که انسان هر آنچه را برای خود میپسندد، برای دیگران نیز بپسندد و آنچه را برای خود نمیخواهد، برای دیگران هم نخواهد. این اصل، بخشی از تربیت اخلاقی و اجتماعی انسان بر مبنای محبت و دوستی حقیقی است.
دبیرکل مجمع جهانی اهلبیت(ع) با اشاره به جایگاه ویژه محبت اهلبیت(ع) در معارف دینی، افزود: در زیارت جامعه کبیره تأکید شده است که محبت اهلبیت(ع) پیوندی عمیق با محبت خداوند دارد؛ چراکه دوست داشتن خاندان پیامبر(ص) در حقیقت دوست داشتن کسانی است که انسان را به سوی خداوند هدایت میکنند.
وی ادامه داد: پیامبر اکرم(ص) پس از سالها رنج و مجاهدت در مسیر رسالت، بر اساس آیه مودت، از مردم خواستند محبت و مودت اهلبیت(ع) را پاس بدارند. این محبت نه برای انتفاع پیامبر(ص)، بلکه برای سعادت و کمال خود انسان است و میتواند زمینهساز تکامل ایمان و پیوند عمیقتر انسان با خداوند باشد.
محبت امیرالمؤمنین(ع)، نشانه ایمان حقیقی است
آیتالله رمضانی با اشاره به روایات متعدد درباره فضیلت محبت امیرالمؤمنین(ع)، بیان کرد: در روایات، محبت امیرالمؤمنین علی(ع) از نشانههای ایمان و بغض نسبت به ایشان از نشانههای انحراف اعتقادی معرفی شده است. همچنین محبت آن حضرت بهعنوان حسنهای بزرگ توصیف شده که هیچ گناهی نمیتواند ارزش و آثار آن را از بین ببرد.
وی با بیان اینکه محبت اهلبیت(ع) باید با صداقت و عمل همراه باشد، اظهار کرد: محبت حقیقی صرفاً یک ادعای زبانی نیست، بلکه باید در زندگی، رفتار، رعایت حقوق دیگران، پایبندی به دستورات الهی و دوری از گناه نمایان شود. کسی که ادعای محبت اهلبیت(ع) دارد، باید در مسیر اخلاق، عبادت، رعایت حقالناس و عمل به آموزههای دینی نیز حرکت کند.
عضو مجلس خبرگان رهبری با اشاره به جایگاه محبت خاندان پیامبر(ص) در حسابرسی قیامت، خاطرنشان کرد: در روایات، محبت اهلبیت(ع) از موضوعاتی معرفی شده که انسان در روز قیامت درباره آن مورد سؤال قرار میگیرد و این مسئله نشاندهنده اهمیت ویژه این پیوند معنوی در نظام اعتقادی اسلام است.
محبت اهلبیت(ع) و آثار آن در مراحل دشوار قیامت
آیتالله رمضانی با اشاره به روایاتی درباره آثار محبت اهلبیت(ع) در آخرت، گفت: در برخی روایات، برای این محبت آثار و برکات ویژهای در مراحل دشوار قیامت، از لحظه احتضار و ورود به عالم قبر تا دریافت نامه اعمال، حسابرسی، سنجش اعمال و عبور از صراط بیان شده است.
وی افزود: این آموزهها نشان میدهد که محبت اهلبیت(ع) میتواند زمینهساز بهرهمندی انسان از رحمت الهی، شفاعت و نجات اخروی باشد؛ البته این محبت باید با صداقت، ایمان، دوری از حقالناس و پایبندی به وظایف دینی همراه شود.
دبیرکل مجمع جهانی اهلبیت(ع) با تأکید بر اهمیت رعایت حقوق مردم، تصریح کرد: یکی از مسائل بسیار مهم در مسیر سعادت انسان، توجه به حقالناس است. انسان نباید به حقوق دیگران تجاوز کند، آبروی کسی را ببرد یا با غیبت، تهمت، اهانت و رفتارهای نادرست موجب آزار دیگران شود. حتی در روایات مربوط به شفاعت نیز بر اهمیت بخشش و گذشت از حقوق شخصی تأکید شده است.
وی با اشاره به اینکه اهلبیت(ع) الگو و معیار سنجش اعمال انسان هستند، خاطرنشان کرد: آنان میزان و معیار حقاند و انسان باید رفتار و اعمال خود را با سیره و منش ایشان مقایسه کند. ازاینرو، محبت اهلبیت(ع) زمانی ارزش حقیقی خود را نشان میدهد که انسان در مسیر پیروی از سیره آنان حرکت کند.
محبت واقعی اهلبیت(ع) باید در سبک زندگی متجلی شود
آیتالله رمضانی با اشاره به روایتی درباره ویژگیهای محبان اهلبیت(ع)، بیان کرد: در روایات، برای کسانی که روزی محبت اهلبیت(ع) نصیبشان میشود، مجموعهای از ویژگیهای اخلاقی و رفتاری در دنیا و آخرت بیان شده است که بخشی از آن به زهد، اهتمام به انجام اعمال نیک، توجه به دین، رغبت به عبادت، توبه پیش از مرگ، شبزندهداری، امید به خداوند، حفظ حدود الهی و سخاوت مربوط میشود.
وی افزود: بنابراین، کسی که محبت اهلبیت(ع) را در دل دارد، باید در زندگی نیز از دلبستگی افراطی به دنیا فاصله بگیرد، نسبت به عبادت و انجام وظایف دینی اهتمام داشته باشد، پیش از مرگ به درگاه خداوند بازگردد و در ارتباط با دیگران اهل بخشش، گذشت و سخاوت باشد.
دبیرکل مجمع جهانی اهلبیت(ع) با اشاره به آثار اخروی این محبت، اظهار کرد: در روایات، برای محبان اهلبیت(ع) از آمرزش و پوشیده ماندن لغزشها تا بهرهمندی از نورانیت در قیامت، پوشیدن لباس کرامت، شفاعت و ورود به بهشت سخن گفته شده است. این وعدهها نشاندهنده جایگاه والای محبت خاندان پیامبر(ص) است؛ محبتی که باید با صداقت و عمل صالح همراه باشد.

مرحوم حقگو، خادم مجالس حسینی و محب حضرت زهرا(س) بود
آیتالله رمضانی در ادامه با اشاره به علاقه ویژه مرحوم حسین حقگو به حضرت فاطمه زهرا(س)، گفت: یکی از ویژگیهای برجسته ایشان، دلبستگی عمیق به حضرت فاطمه زهرا(س) بود؛ بهگونهای که اگر کسی ایشان را به نام مبارک حضرت زهرا(س) قسم میداد، مرحوم حقگو در بسیاری از موارد از حق شخصی خود میگذشت و با بزرگواری برخورد میکرد.
وی با بیان اینکه محبت اهلبیت(ع) در تربیت نسل نیز نقش مهمی دارد، افزود: یکی از سرمایههای ارزشمند مرحوم حقگو این بود که فرزندان خود را با محبت اهلبیت(ع) تربیت کرده بود و در دیدار با خانواده ایشان نیز مشاهده کردم که این محبت در میان نسل بعدی و نوههای ایشان نیز استمرار دارد.
دبیرکل مجمع جهانی اهلبیت(ع) با اشاره به حضور و همراهی مرحوم حقگو در فعالیتهای اجتماعی و انقلابی، خاطرنشان کرد: ایشان با وجود خستگی و افزایش سن، تلاش میکرد در صحنه حضور داشته باشد و وظیفه خود را در قبال نظام، انقلاب و ولایت ادا کند. این روحیه مسئولیتپذیری و دلبستگی به ارزشهای دینی و انقلابی از ویژگیهای قابل توجه شخصیت ایشان بود.
وی ادامه داد: مرحوم حقگو تنها به حضور در مجالس اهلبیت(ع) بسنده نمیکرد، بلکه دغدغه خدمت به عزاداران و فراهم کردن زمینه اطعام شرکتکنندگان در مجالس حضرت زهرا(س) را نیز داشت و برای اینکه این مجالس با کمبود امکانات مواجه نشوند، تلاش میکرد.
شفاعت حضرت زهرا(س)، امید محبان اهلبیت(ع)
آیتالله رمضانی در بخش پایانی سخنان خود با اشاره به جایگاه حضرت فاطمه زهرا(س) در شفاعت روز قیامت، اظهار کرد: یکی از جلوههای برجسته مقام حضرت زهرا(س)، توجه و دستگیری ایشان از بندگان در روز قیامت است. در روایات، از شفاعت آن حضرت برای محبان و نیازمندان به رحمت الهی سخن گفته شده و این مسئله مایه امیدواری دوستداران خاندان عصمت و طهارت(ع) است.
وی با اشاره به محبت عمیق امیرالمؤمنین علی(ع) به حضرت زهرا(س)، افزود: در نقلهای تاریخی و روایی، از جایگاه ویژه حضرت زهرا(س) در آرامش روحی امیرالمؤمنین(ع) سخن گفته شده است؛ بهگونهای که آن حضرت، دیدار با فاطمه(س) را موجب برطرف شدن غمها و اندوههای خود میدانست.
نماینده مردم گیلان در مجلس خبرگان رهبری در پایان با تأکید بر ضرورت صبر در برابر مصیبتها، یادآور شد: صبر از ارکان مهم ایمان است، اما مصیبت فقدان حضرت زهرا(س) برای امیرالمؤمنین(ع) چنان سنگین بود که در بیان اندوه و دلتنگی خود، از دشواری تحمل این فراق سخن میگفت. این روایات عمق محبت و پیوند عاطفی و معنوی میان آن دو بزرگوار را نشان میدهد.
------------------------------
پایان پیام/ 344
نظر شما