خبرگزاری بینالمللی اهلبیت(ع) ـ ابنا: نه سال از آن روزهای تلخ میگذرد؛ از روزهایی که زمین زیر پای مردم سرپلذهاب لرزید و خانهها، آرزوها و عزیزان بسیاری زیر آوار ماندند. هنوز سرمای آن شبهای پاییزی، چادرهای برپاشده میان ویرانهها و چشمهای نگران مردمی که نمیدانستند فردا چه خواهد شد، از حافظه این شهر پاک نشده است. در همان روزهای سخت، مردی به میان مردم آمد که دردشان را از خود میدانست. رهبر شهید انقلاب در کنار آوارها ایستادند، به چهرههای داغدار نگاه کردند و از صمیم قلب گفتند: «من با یکایک دلهای داغدار شما همدردم.» آن روز، در میان آنهمه اندوه، حضورشان برای مردمی که همهچیزشان را از دست داده بودند، نشانهای از دلگرمی و امید بود.
.
.
او آمده بود تا به مردم سرپلذهاب یادآوری کند که این سرزمین، پیش از آن نیز روزهای سخت بسیاری را پشت سر گذاشته است؛ مردمی که روزگاری زیر آتش جنگ ایستاده بودند، این بار هم میتوانستند از زیر آوار برخیزند. از مسئولان خواست بیشتر تلاش کنند و به مردم امید داد که با اراده و همت خود، بار دیگر خانهها و زندگیشان را بسازند. سالها گذشت، دیوارهای فروریخته دوباره بالا رفتند، کوچهها جان گرفتند و چراغ خانهها یکی پس از دیگری روشن شد. سرپلذهاب، همانگونه که آن روز آرزویش را داشت، دوباره برخاست؛ اما خاطره آن دیدار و سخنان امیدبخش، در دل مردم ماندگار شد.
امروز، نه سال پس از آن حادثه، سرپلذهاب ایستاده است؛ اما این بار با داغی دیگر. رهبر شهیدی که روزی برای تسلای دلهای شکسته به این شهر آمده بود، دیگر در میان مردم نیست. تصاویر تازه منتشرشده از آن سفر، با حضور آیتالله سیدمجتبی خامنهای در کنار ایشان، حالا معنای دیگری پیدا کردهاند؛ یادگار لحظاتی که شاید آن روز کسی تصور نمیکرد روزی دیدنشان چنین بغضی بر گلو بنشاند. خانههای سرپلذهاب از نو ساخته شدند و زخمهای شهر تا اندازهای التیام یافتند، اما جای خالی آن مرد امروز برای مردم سرپل ذهاب بیشتر احساس میشود. سرپلذهاب از زیر آوار برخاست، اما خاطره مردی که در روزهای ویرانی کنارش ایستاد، هرگز زیر غبار زمان نخواهد رفت.
.
..........................
پایان پیام
نظر شما