به گزارش خبرگزاری بینالمللی اهلبیت(ع) ـ ابنا ـ در وضعیت جنگی شعلهور میان آمریکا و اسرائیل از یک سو و ایران از سوی دیگر، جایی برای موضع خاکستری وجود ندارد. در این نبرد—و در هر نبردی علیه اسرائیل—گزینهها بسیار محدود است. یا در کنار طرفی هستی که با آن مقابله میکند، یعنی ایران، یا در طرف مقابل آن قرار میگیری. گزینه دوم برای سوریها مطرح نیست، حتی اگر تحولات اخیر در کشورشان این امکان را به آنها نداده باشد که بهطور علنی از موشکهایی که اسرائیل را هدف قرار میدهند حمایت کنند؛ اما در واقع چنین حمایتی هرچند پشت صفحهها و در سکوت، وجود دارد.
براساس گزارش روزنامه «الاخبار» لبنان، موضع سوریها تنها بر پایه آنچه در رسانهها از جنایات اسرائیل در غزه، لبنان و ایران میبینند شکل نگرفته، بلکه از تجربهای است که خودشان در خاک سوریه لمس میکنند. اسرائیل در جنوب سوریه آزادانه رفتوآمد میکند، بازداشتهای خودسرانه انجام میدهد، خانهها را به بهانههای مختلف به آتش میکشد، هرجا بخواهد ایست بازرسی ایجاد میکند و پرچمهایش را در ورودی روستاها و شهرها—بهویژه در قنیطره—برافراشته است.
علاوه بر این اقدامات، سوریها با تهدید تشنگی نیز مواجهاند؛ چرا که اسرائیل بر سدها و منابع آبی جنوب سوریه تسلط دارد. با یک تصمیم از سوی دولت تلآویو، آب ممکن است به قنیطره و درعا و حتی دمشق و حومه آن نرسد و در عوض به سمت شهرکهای اسرائیلی هدایت شود.
عبارت «سوریها ایران را دوست ندارند» پس از سقوط حکومت بشار اسد در پایان سال ۲۰۲۴ میلادی بارها شنیده میشود. این روایت از سوی حکومت فعلی در دمشق تقویت میشود که دائماً به حضور پیشین ایران در سوریه اشاره کرده و آن را عامل رنجهای مردم سوریه، میداند. در کنار این روایت رسمی، جریانهایی با تکیه بر نگاههای طایفهای تلاش میکنند ایران را صرفاً به شیعیان محدود کنند و نه بهعنوان یک کشور با جایگاه منطقهای معرفی نمایند.
این دو دسته در واقع این تصور نادرست را ترویج میکنند که مردم سوریه آمادهاند در این جنگ، بهجای ایران، در کنار اسرائیل قرار بگیرند؛ در حالی که چنین برداشتی با واقعیت همخوانی ندارد.
«محمد» از درعا، میگوید که ایستادن ما در کنار ایران یک گزینه و نه انتخابی از سر اجبار است. او خود را شاهد رفتارهای زورگویانه اسرائیل میداند که اگر در سرزمینی دست باز پیدا کند، بدون هیچ مانعی آن را زیر پا میگذارد. او به اشغال جبلالشیخ، گسترش منطقه حائل و گشتزنی آزادانه نیروهای اسرائیلی در جنوب سوریه، اشاره میکند.
محمد میان تضعیف اسرائیل در منطقه و تأثیر آن بر وضعیت سوریه ارتباط برقرار میکند و میگوید که اگر این جنگ با پیروزی ایران بر اسرائیل و آمریکا پایان یابد، این پیروزی باید به مهار عربدهکشی اسرائیل —از لبنان تا سوریه و حتی یمن— منجر شود. او ابراز امیدواری میکند که سوریه نیز از نتایج آن بهرهمند شود و تجاوزات اسرائیل به مناطق جنوبی این کشور متوقف گردد.
«اریج» از حومه حمص، میگوید که من در کنار هر کشوری در جهان هستم که به سمت اسرائیل شلیک کند. او این جنگ را فرصتی حیاتی برای رهایی از شر اسرائیل در منطقه میداند. وی با این حال، تأکید میکند که نمیتواند این دیدگاه را بهصورت علنی، نه در محافل اجتماعی و نه در شبکههای اجتماعی، بیان کند؛ چرا که حاکمیت سیاسی در سوریه کاملاً با ایران همسو نیست و او نگران پیامدهای احتمالی بیان چنین مواضعی است، بهویژه اگر از دیدن صحنههایی مانند هدف قرار گرفتن تلآویو، حیفا و بئرالسبع ابراز خوشحالی کند.
به همین دلیل، سوریها این جنگ را با دقت دنبال میکنند، گویی بخشی واقعی از آن هستند. برای درک این موضع، کافی است به پیشینه فکری و تاریخی خانوادههای سوری نگاه کنیم. سوریها در طول تاریخ همواره با استعمار جنگیدهاند و بارها آزادی از سلطه قدرتها و امپراتوریها را جشن گرفتهاند.
اما در شرایط سیاسی کنونی، بسیاری از آنها ترجیح میدهند مواضع خود را علنی نکنند و معتقدند نیازی به بیان عمومی نیست؛ همین که در درون خود مخالف اشغالگری باشند و ذهنیتی ضد آن داشته باشند، کافی است.
«مصطفی» از دمشق، میگوید: مایه شرم است که سوریها بهعنوان مردمی تسلیم در برابر اسرائیل یا متحد آمریکا معرفی شوند، همانطور که شرمآور است این تصور ترویج شود که سوریها خواهان صلح با اشغالگر هستند. او تأکید میکند که موضع سوریها در قبال اسرائیل از زمان شکلگیری آن تاکنون روشن بوده و تغییر نخواهد کرد.
اما در مورد صداهای متفاوتی که تصویری منفی از موضع سوریها ارائه میدهند، این صداها برای بسیاری شناختهشدهاند. صفحاتی که شعارهایی مانند «خدایا ستمگران را به دست یکدیگر نابود کن» سر میدهند یا حسابهایی که آرزو میکنند ایران به پیروزی قابلتوجهی دست نیابد، اکنون برای همه قابل شناساییاند. نکته قابل توجه این است که همین صفحات و حسابها پیشتر نیز در تحریک اختلافات داخلی در سوریه نقش داشتهاند و پس از سقوط حکومت بشار اسد بهویژه در ایجاد شکاف میان شیعه و سنی سهم قابلتوجهی داشتهاند.
..............................
پایان پیام/ ۲۶۸
نظر شما