به گزارش خبرگزاری بینالمللی اهلبیت(ع) ـ ابنا ـ در بخش اول این نوشته، توجه به «ولایت الهی» به عنوان یکی از اصول بنیادین در شروط ارائه نصرت الهی به مجاهدان بیان شد. در این نوشته نیز شروط دیگری که قران کریم در آیات متعدد، به عنوان این شروط بیان کرده است، بررسی خواهد شد. روشن است که در این نوشته، منظور از مجاهدان، هر شخص یا سازمانی است که تلاش دارد دشمنان اسلام را در دست یابی به اهداف خود ناکام گذارد و نظام اسلامی را در تحقق اهداف الهی یاری دهد. بنابراین هر کسی با هر توانی و در هر کجایی امکان آن را دارد که در صف مجاهدان قرار بگیرد و با تاکید و توجه به خداوند، «نصرت الهی» را برای خود و دیگران جلب نماید.
آیات مختلف قرآن کریم نیز با همین دیدگاه، نصرت الهی را محدود به نیروهای نظامی یا افراد مرتبط با آنها نمی کند بلکه در نگاه قرآنی، هر کسی اقدامی برای تحقق دستورات خداوند، در ابعاد فردی یا گروهی بردارد، یک «مجاهد» است که در حال یاری دادن به خداوند برای تحقق حاکمیت الهی است برهمین اساس نیز در آیه ۷ سوره مبارکه محمد(ص) آمده است:
«یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا إِنْ تَنْصُرُوا اللَّهَ یَنْصُرْکُمْ وَیُثَبِّتْ أَقْدَامَکُمْ، ای مؤمنان! اگر خدا را یاری کنید، خدا هم شما را یاری می کند و گام هایتان را محکم و استوار می سازد»
دستورات خداوند در قالب فرامینی الهی قرار گرفته است که به مجموع آن «دین» گفته می شود که توسط انبیای الهی به ویژه پیامبر اکرم(ص) و جانشینان او ابلاغ شده است، خداوند در آیات ۳۳ و ۳۴ سوره مبارکه انعام به پیامبر (ص) این گونه می فرماید: «قَدْ نَعْلَمُ إِنَّهُ لَیَحْزُنُکَ الَّذِی یَقُولُونَ ۖ فَإِنَّهُمْ لَا یُکَذِّبُونَکَ وَلَٰکِنَّ الظَّالِمِینَ بِآیَاتِ اللَّهِ یَجْحَدُونَ ، وَلَقَدْ کُذِّبَتْ رُسُلٌ مِنْ قَبْلِکَ فَصَبَرُوا عَلَیٰ مَا کُذِّبُوا وَأُوذُوا حَتَّیٰ أَتَاهُمْ نَصْرُنَا ۚ وَلَا مُبَدِّلَ لِکَلِمَاتِ اللَّهِ ۚ وَلَقَدْ جَاءَکَ مِنْ نَبَإِ الْمُرْسَلِینَ»، آنچه را کافران و مشرکان (بر ضد قرآن و تو) می گویند می دانیم که تو را غمگین می کند. پس آنان تو را تکذیب نمی کنند، بلکه ستمکاران آیات خدا را تکذیب می نمایند. مسلماً پیش از تو رسولانی تکذیب شدند و بر تکذیب و آزاری که دیدند، شکیبایی ورزیدند تا یاری ما به آنان رسید، و سنّت های خدا را تغییر دهنده ای نیست و قطعاً بخشی از سرگذشت پیامبران به تو رسیده است».
در این آیات، خداوند، مخالفان با دستورات الهی توسط کافران را، تکذیب خداوند معرفی می کند همانگونه یک عدم توجه به این دستورات توسط هر فرد، به نوعی تکذیب دستورات خداوند به شما می رود، اقدامی که به بیان دینی «گناه» معرفی می شود. حال اگر فرد، گروه یا حکومتی در مقابل این گروه از تکذیب کنندگان، در اجرای دستورات الهی،شکیبایی کنند، خداوند به آنان«أَتَاهُمْ نَصْرُنَا ۚ » اعطا می کند و نصرت و پیروزی را برای آنان به ارمغان می آورد.
براین اساس باید گفت که دینمداری و توجه به باورهای دینی، از شروط تحقق «نصرت الهی» و هر مقدار تلاش فردی، گروهی یا حاکمیتی برای توجه به دستورات الهی بیشتر باشد، بدون شک نصرت الهی نزدیکتر خواهد بود.
در بخش های بعدی این نوشته، شروط دیگر نصرت الهی براساس آیات قرآنی بررسی خواهد شد.
سید علیاصغر حسینی/ ابنا
---
پایان پیام
نظر شما