اخلاص و قطع امید از اسباب ظاهری، شرط اجابت دعا

به گزارش خبرگزاری بین‌المللی اهل‌بیت(ع) ـ ابنا ـ حجة‌الاسلام والمسلمین سید حسین مومنی در سخنرانی مراسم دعای کمیل، بامداد جمعه ۱ خرداد ۱۴۰۵ در شبستان امام خمینی(ره) حرم بانوی کرامت با اشاره به شرایط اجابت دعا، اظهار داشت: اولین مسئله در اجابت دعا، معرفت نسبت به ذات اقدس الهی و دومین مطلب که فوق‌العاده حائز اهمیت است، اخلاص در دعاست. اخلاص یعنی عمل خالصانه برای خدا که عمل را ماندگار و جاودان می‌کند و مصداق «وَیَبْقَیٰ وَجْهُ رَبِّکَ» می‌شود.

سخنران حرم مطهر افزود: اخلاص در دعا یعنی فقط خدا را بخوانی، پیاله گدایی را فقط در خانه خدا ببری. خداوند فرموده است: «إِذَا سَأَلَکَ عِبَادِی عَنِّی فَإِنِّی قَرِیبٌ أُجِیبُ دَعْوَةَ الدَّاعِ إِذَا دَعَانِ؛ هرگاه بندگانم درباره من از تو بپرسند، من نزدیکم و دعای دعاکننده را اجابت می‌کنم».

مؤمنی با استناد به آیه شریفه «أَمَّنْ یُجِیبُ الْمُضْطَرَّ إِذَا دَعَاهُ وَیَکْشِفُ السُّوءَ» (سوره نمل، آیه ۶۲) خاطرنشان کرد: این آیه هم جنبه توبیخ و هشدار دارد و هم جنبه آموزشی. یعنی بیا و فقط در خانه خدا برو، عزتت می‌دهد. جای دیگر بروی، پیش همنوعت، عزت پیدا نمی‌کنی.

وی تصریح کرد: باید قطع امید از اسباب ظاهری کرد و فقط خدا را مؤثر دانست ؛ زیرا همه چیز در ید قدرت الهی است.

سخنران حرم مطهر در پایان گفت: اگر از سر اخلاص و قطع امید از اسباب ظاهری کار را به خدا بسپاری، خداوند از جایی که حسابش را نمی‌کنی، کارت را راه می‌اندازد.

..........................

پایان پیام