۴ تیر ۱۴۰۵ - ۱۰:۲۵
شب عاشورا حذفِ ناخالصان بود، روز عاشورا دعوتِ جاماندگان

امام حسین(ع) در شب عاشورا چراغ خیمه را خاموش کرد و راه رفتن را گشود تا هیچ‌کس از روی رودربایستی در کنار او نماند؛ اما در روز عاشورا فریاد «هل من ناصر» سر داد تا شاید هنوز دل پاکی در میان لشکر دشمن بیدار شود. یکی برای پالایش جبهه حق بود و دیگری برای اتمام حجت با جبهه باطل؛ دو ندای متفاوت که هر دو از یک حقیقت سرچشمه می‌گرفتند.

خبرگزاری بین المللی اهل‌بیت(ع) - ابنا: امام حسین علیه السلام در شب عاشورا یک جور سخن گفت و در روز عاشورا یک جور دیگر!

شب عاشورا، سخن از «نمی‌خواهم، احتیاج ندارم، بروید، بیعتم را برداشتم» بود.

روز عاشورا می‌گوید: «بیایید به من کمک کنید، آیا یاور و مددکاری هست؟ هل مِن ناصرٍ ینصرنی؟»

شب صحبت می‌کند تا مبادا خبیثی در بین طیّب‌ها باشد

 و روز سخن می‌گوید تا مبادا طیّبی در بین خبیث‌ها مانده باشد.

شب، غربال می‌کند تا فقط «صالحان» بمانند و روز غربال می‌کند تا فقط «اشقیاء» در مقابل او ایستاده باشند.

به نقل از آیت الله حائری شیرازی

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
captcha