۶ مرداد ۱۴۰۵ - ۱۸:۵۲
امام حسین(ع) در شرح نهج‌البلاغه ابن ابی‌الحدید؛ بخش دوم: پیشگویی‌های قبل از کربلا

شرح نهج‌البلاغه ابن‌ابی‌الحدید، حاوی نکات تاریخی فراوانی است که قابلیت نقد و بررسی دارند؛ با این حال، می‌تواند ابعاد کمتر گفته‌شده‌ای از موضوعات مرتبط با ائمه معصومین(ع) و تاریخ اسلام را تبیین کند. از جمله این موارد، می‌توان به روایات و وقایع نقل‌شده در این کتاب درباره پیشگویی حوادث مرتبط با کربلا اشاره کرد.

خبرگزاری بین‌المللی اهل‌بیت(ع) ـ ابنا: در بخش اول این نوشته، روایات مرتبط با امام حسین(ع) در دوران پیش از امامت ایشان در شرح نهج‌البلاغه ابن‌ابی‌الحدید مورد بررسی قرار گرفت. در میان مطالب این شرح، تنها یک سخن از امام حسین(ع) که به احتمال زیاد در دوران امامت ایشان بیان شده، قابل شناسایی است. در جلد دوم این اثر، گفت‌وگویی میان سیدالشهدا(ع) و معاویه نقل شده که در آن، حضرت بر عدم صلاحیت یزید برای حکومت بر مسلمانان تأکید می‌کنند.

سایر مطالبی که در این شرح درباره امام حسین(ع) آمده، عمدتاً به واقعه عاشورا و حوادث پیش و پس از آن مربوط است. در این میان، بخشی از این نقل‌ها به پیشگویی‌های امام علی(ع) درباره موضوعات مختلف اختصاص دارد که برخی از آن‌ها در جلد دوم، ذیل عنوان «الاخبار الوارده عن معرفه الامام علی بالامور الغیبه» و برخی دیگر در جلد هفتم، با عنوان «فصل فی ذکر امور غیبیه، اخبر بها الامام ثم تحققت» آمده است. در میان این اخبار، روایاتی نیز درباره ماجرای کربلا به چشم می‌خورد.

برای نمونه، «هرثمة بن سلیم» روایت می‌کند که در مسیر حرکت به سوی صفین، هنگامی که امام علی(ع) از سرزمین کربلا عبور کردند، مقداری از خاک آن را بوییدند و فرمودند: «آه! شگفتا از تو، ای خاک! از تو مردمانی محشور خواهند شد که بدون حساب وارد بهشت می‌شوند.» متن کامل این روایت و ماجرای گفت‌وگوی هرثمة با امام حسین(ع) در روز عاشورا، در جلد سوم شرح نهج‌البلاغه ابن‌ابی‌الحدید به نقل از کتاب «وقعة الصفین» آمده است.

همچنین در جلد دهم این شرح، ذیل عبارت «سلونی قبل أن تفقدونی» از امام علی(ع) و در پاسخ به پرسش اهانت‌آمیز «تمیم بن اسامه» ــ که از تعداد موهای سر خود از حضرت سؤال کرد ــ به حضور فرزند او، یعنی «حصین بن تمیم»، در ماجرای کربلا و نقش وی در شهادت امام حسین(ع) اشاره شده است. در زمان بیان این سخنان، حصین کودکی شیرخوار بود، اما سال‌ها بعد به فرماندهی شرطه‌های کوفه رسید و در آن فاجعه عظیم نقشی مؤثر ایفا کرد.

در جلد دوم و نیز جلد شانزدهم این شرح، با تفاوت‌هایی در عبارات، پیشگویی امام علی(ع) درباره حضور دو تن از مدعیان محبت ایشان، یعنی «حبیب بن حمار» به‌عنوان پرچمدار و «خالد بن عرفطه» به‌عنوان جلودار بخشی از سپاه حاضر در ماجرای کربلا، نقل شده است. همچنین خبر دادن امام علی(ع) به «براء بن عازب»، از اصحاب رسول خدا(ص)، درباره شهادت امام حسین(ع) و عدم یاری وی به حضرت در واقعه کربلا نیز در جلد دهم شرح نهج‌البلاغه ابن‌ابی‌الحدید آمده است.

افزون بر این، در جلد چهارم این شرح، روایتی از رسول خدا(ص) درباره نقش «سمره بن جندب»، از اصحاب ایشان، در ماجرای کربلا نقل شده است.

در بخش بعدی این نوشتار، برخی از پیشگویی‌های نقل‌شده از امام علی(ع) درباره وقایع پس از کربلا، بر اساس گزارش‌های شرح نهج‌البلاغه ابن‌ابی‌الحدید، مورد بررسی قرار خواهد گرفت.

سید علی‌اصغر حسینی/ خبرگزاری ابنا

___

پایان پیام

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
captcha