به گزارش خبرگزاری اهل بیت(ع) ـ ابنا ـ در روزهای اخیر، حدود ۴۹ هزار نفر از مردم فقیر و درمانده مراکش در کمتر از ۲۴ ساعت خود را به مرزهای شهر سبته، متعلق به اسپانیا، رساندند. این حرکت عظیم، یکی از بزرگترین بحرانهای مرزی اروپا را رقم زد. در این میان، دستکم ۵۷ نفر جان باختند.
در کانال ایتای مسلمنا متعلق به حجت الاسلام دکتر «مهدی فرمانیان» رئیس دانشکده مذاهب اسلامی آمده است: این بحران بیسابقه نیست. در سال ۲۰۲۱ نیز هشت هزار نفر با شنا از همین مرز عبور کردند. مسیر مراکش به سبته و ملیلیه، دهههاست که یکی از گذرگاههای پرخطر مهاجرت به اروپا بوده و بحرانهای مشابه در دولتهای مختلف اسپانیا تکرار شده است.
برای فهم این ماجرا باید چهار علت را همزمان دید:
1 ـ علت ریشهای: فقر در مراکش.
بیکاری بالا، بهویژه میان جوانان، و افزایش هزینههای زندگی، مردم را ناچار میکند خطر عبور از سیمهای خاردار را به ماندن ترجیح دهند. این فشار، موتور اصلی مهاجرت است.
2 ـ علت سیاسی: رقابتهای منطقهای.
میزان کنترل مرز توسط نیروهای مراکش، عاملی تعیینکننده است. شواهد نشان میدهد رباط گاهی از این کنترل بهعنوان اهرم فشار بر اسپانیا استفاده میکند؛ مانند بحران ۲۰۲۱ که واکنشی به یک تنش دیپلماتیک بر سر صحرای غربی بود. در بحران اخیر نیز این احتمال مطرح است.
3 ـ علت حقوقی: یک سوءتفاهم.
دیوان عالی اسپانیا بهتازگی رأی داد که بازگرداندن فوری مهاجران از مسیر دریا غیرقانونی است. هرچند این رأی حق اقامت نمیداد، اما این شایعه را ایجاد کرد که ورود به سبته دیگر به اخراج فوری نمیانجامد. این تصور غلط، به شتاب موج مهاجرت دامن زد.
4 ـ علت غایی: جستجوی زندگی بهتر. هدف نهایی مهاجران، فرار از فلاکت و رسیدن به اروپا برای ساختن آیندهای آبرومند است.
این تراژدی انسانی، محصول یک علت ساده نیست. این روزها این مناقشه چنان پیش پا افتاده تحلیل میشود که اختلافات فرقه ای را نیز به تن کرده و میخواهد بحرانی انسانی را به اموری بیگانه پیوند بزند: از تاریخ اندلس و کمک عثمانیها به یهودیان، بحران غزه و هفتم اکتبر و حتی باخت آرژانتین در جام جهانی. ریشه بحران در فقر ساختاری مراکش، بازیهای سیاسی منطقه، و یک سوءتفاهم حقوقی نهفته است. تقلیل آن به یک دعوای سیاسی داخلی، نادیده گرفتن رنج انسانهایی است که از سر ناچاری جان خود را کف دست میگیرند.
* بحران مراکش؛ گوشمالی صهیونیستیِ اسپانیا با قربانی کردن چهره مسلمانان
جهان غرب امروز تنها چند دولت حامی جدی آرمان فلسطین دارد. در صدر آنها، دولت پدرو سانچز، نخستوزیر اسپانیا، با موضعگیریهای بیسابقه علیه جنایات اسرائیل و به رسمیت شناختن کشور فلسطین، به بزرگترین حامی غزه در اروپا بدل شده است. در مقابل، رژیم صهیونیستی همواره از «اهرمهای نیابتی» خود در جهان عرب برای سرکوب حامیان فلسطین استفاده کرده است. مراکش نیز پس از عادیسازی روابط، به یکی از سرسپردهترین این اهرمها و «غلام حلقهبهگوش» اسرائیل تبدیل شده است.
تنها یک هفته پس از آنکه اسپانیا در فینال جام جهانی فوتبال، عبرتآموزترین گوشمالی را به صهیونیستها داد، ناگهان دهها هزار مهاجر مراکشی به سوی شهر «سبته» (تنها خاک اسپانیا در شمال آفریقا که مرز خاکی با مراکش دارد) هجوم آوردند. این حادثه درست در زمانی رخ داد که افکار عمومی اسپانیا در اوج شادی ناشی از تحقیر اسرائیل بود.
نقطه ثقل استدلال این است که این بحران، یک «توطئهٔ دوگانهٔ صهیونیستی» است: نخست، ارائهٔ تصویری وحشیانه و غارتگرانه از مسلمانان برای تخریب چهرهٔ اسلام در جهان، و دوم، انتقامگیری از دولت حامی غزه در اسپانیا. برای اثبات این نکته، شواهد زیر را در نظر بگیرید:
1 ـ مدرک سازمانیافتگی هجوم: تصاویر هوایی و ویدیوهای متعدد نشان میدهند که انتقال این جمعیت توسط اتوبوسها و خودروهای دولتی مراکش و با هدایت نیروهای امنیتی این کشور صورت گرفته است؛ اقدامی که بدون چراغ سبز حکومت مراکش ناممکن است.
2 ـ بمباران رسانهای هماهنگ: سالهاست که نام مراکش جز در اخبار عادیسازی، در رسانههای جهانی غایب است. اما ناگهان تنها در عرض یک ساعت، تیتر تمام شبکههای خبری و شبکههای اجتماعی جهان به «هجوم وحشیانهٔ مسلمانان مراکشی» اختصاص یافت. این انفجار خبری آنی، بدون یک اتاق فرمان رسانهای قدرتمند قابل توجیه نیست.
3 ـ زمانبازی انتقامجویانه: فاصلهٔ یکهفتهای بین شکست نمادین اسرائیل در فینال جام جهانی و یورش مراکشیها، تصادفی ساده نیست. این پیام روشنی است به سانچز که «اگر از اسرائیل گوشمالی میگیری، ما نیز با ابزار مراکش گوشت را میمالیم!»
بنابراین؛ اولا: رژیم اسرائیل برای تضعیف دولتهای حامی فلسطین از عوامل نیابتی خود استفاده میکند.
ثانیا: مراکش عامل نیابتی اسرائیل است و اسپانیا حامی اصلی فلسطین و در نتیجه هجوم سازمانیافته به سبتیه یک عملیات صهیونیستی است که به طور همزمان، اسپانیا را تنبیه سیاسی کرده و چهره مسلمانان را در رسانههای جهان به شکلی برنامهریزیشده مخدوش میسازد. این گونه بود که نوکران حلقهبهگوش یهود در جهان عرب، مأمور شدند تا همزمان دو هدف کثیف صهیونیسم را یکجا به ثمر برسانند.
.............................
پایان پیام/ 167
نظر شما