۱۲ شهریور ۱۴۰۵ - ۰۷:۳۳
وقتی علم در برابر عظمت عالم سر تعظیم فرود می‌آورد

در کرات منظومه شمسی، مناظر شگفت انگیز فراوانی وجود دارد که شبحی از آن در پشت تلسکوب‌های عظیم امروزی به چشم می‌خورد که کانال‌های منظم و عجیب کره مریخ، حلقه‌های زیبا و درخشان زحل و قیافه مرموز زهره از آن جمله‌اند. از هر سیصد ستاره موجود در کهکشان ما، یک ستاره با جرمی بزرگتر از دو برابر خورشید می‌باشد و مجموع اختران کهکشان را سی هزار میلیون ستاره تخمین زده‌اند. توده کهکشان «شجاع» در هر ثانیه! شصت هزار کیلومتر از ما دور می‌شود و همه اینها بخشی از راه‌یابی علم به عظمت و بزرگی عالم است.

خبرگزاری بین‌المللی اهل‌بیت(ع) ـ ابنا:  برای پاسخ به این سؤال، گوشه بسیار کوچکی از آنچه اکتشافات دانشمندان امروز درباره عظمت آسمان‌ها می گوید به عنوان نمونه اشاره کنیم؛ علم امروز می‌گوید:


۱- خانواده منظومه شمسی ما تا آنجا که می‌دانیم از یک مرکز (خورشید) و ۹ سیاره و ۳۱ قمر که به دور سیارات آن در گردشند تشکیل یافته، با این که کره مسکونی ما جزو این خانواده است و بر اثر نزدیکی به سایر سیارات و اقمار این خانواده امکانات فراوانی برای مطالعه درباره آنها داریم؛ ولی باز اطلاعات ما درباره سایر اعضای خانواده منظومه شمسی بسیار ناچیز است زیرا همین خانواده به اصطلاح کوچک و فقیر آسمانی به قدری بزرگ است که اگر فی المثل بخواهیم با همان وسائلی که در سال‌های اخیر یک ایستگاه فرستنده را سالم در ماه فرود آورد (و تقریبا سه شبانه روز در راه بود) به دورترین عضو این خانواده «سیاره پلوتون» سری بزنیم و به اصطلاح صله رحمی بجا آوریم، ۲۵۰ سال!

وقت لازم است که این سرکشی دوستانه و صله رحم انجام پذیرد و تصدیق می‌کنید به زحمتش نمی‌ارزد، مگر این که پیشرفت علم، وسائل سریعتر و مجهزتری در اختیار ما بگذارد.


در کرات منظومه شمسی مسلماً مناظر شگفت‌انگیز فراوانی است که شبحی از آن در پشت تلسکوب‌های عظیم امروز به چشم ما می‌خورد؛ کانال‌های منظم و عجیب کره مریخ، حلقه‌های زیبا و درخشان و خیال‌انگیز زحل و قیافه مرموز زهره که همیشه در پشت ابرهای ضخیم و انبوهی پوشیده شده است، همه از این مناظر مسحور کننده است.


به احتمال قوی در بعضی از این کرات، موجودات زنده‌ای وجود دارد و حتی احتمال می‌رود در پاره‌ای از آن‌ها موجودهای زنده‌ای باشند با تمدنی عالی‌تر و افکاری درخشان‌تر از مردم کره زمین که بر کم فکری و کودنی ما تأسف بخورند! ولی متأسفانه هنوز اطلاعات دقیقی در این زمینه‌ها در دست نداریم! حتی اطلاعات ما از همسایه دیوار به دیوارمان «کره مریخ و زهره» بسیار ناچیز و اسف انگیز است.


۲- «خورشید» آن طور که به نظر می‌رسد یک گوی درخشان نیست؛ بلکه کره عظیمی است که یک میلیون و سیصد هزار مرتبه از زمین بزرگتر می‌باشد. درجه حرارت در سطح خورشید در حدود شش هزار درجه و در مرکز آن از یک میلیون درجه هم تجاوز می‌کند و با وجود همه این‌ها خورشید یکی از ستارگان کوچک یا متوسط عالم بالاست و کراتی در آسمان وجود دارد که هزاران مرتبه از خورشید ما بزرگتر و پرنورترند؛ ولی چون از ما فوق‌العاده دورند به صورت یک ستاره معمولی «یا یک میخ درخشان!» خودنمائی می‌کنند!


جالب توجه این که طبق تحقیقات اخیر دانشمندان از هر سیصد ستاره که در «کهکشان ما» وجود دارد یک ستاره با جرمی بزرگتر از دو برابر خورشید می‌باشد و با در نظر گرفتن این که مجموع اختران کهکشان را سی هزار میلیون ستاره تخمین زده‌اند ثابت می‌شود تنها در همین کهکشان ما، ۱۵۰ میلیون ستاره بزرگتر از خورشید وجود دارد! (۱)


۳- نکته دیگری از عظمت جهان بالا این که همان‌طور که گفتیم طبق تحقیقات دانشمندان فلکی امروز جهان با سرعت عجیبی در حال گسترش است. مثلا توده کهکشان «شجاع» در هر ثانیه! شصت هزار کیلومتر از ما دور می شود، یعنی تنها در نیم ساعت که شما مشغول مطالعه این صفحات هستید، این کهکشان بیش از یکصد میلیون کیلومتر از ما فاصله گرفته است. (۲)

پی نوشت:

(۱). به کتاب نجوم برای همه، ماکسول راید، مترجم: رزم آرا، حسین علی، امیرکبیر، تهران، ۱۳۳۵ شمسی، ص ۵۸ مراجعه شود.

(۲). گردآوری از کتاب: معراج، شق القمر، عبادت در قطبین، مکارم شیرازی، ناصر، ‌نسل جوان، قم، ‌ ۱۳۷۱ شمسی، ‌چاپ هشتم، ‌ص ۸۲.

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
captcha