خبرگزاری بینالمللی اهلبیت(ع) ـ ابنا: مشایه امسال از شب دهم با مشت گره کردهاش کف خیابانها خوننامه عشق به پا کرده.
مشایه از همان شب گُر گرفت و قدمها سوزان، پی عشقاش دوان شد و هنوز هم...
اما امشب در حوالی شب اربعین،
اربعین در اربعین کف خیابانِ دلم شعله کشیده و کنارم خانمی جوان میگوید: «امسال اربعین عطش دلم شده، شعار و پرچم گردانی. راستش امسال صدای هل من ناصر امام رو کف خیابون لبیک میگم...»
مکثی کرد و نگاهش به الله اکبر پرچمش نشست و گفت: «اقوام و اطرافیانم رفتند مشایه، اما مشایه دلِ من، کف همین خیابونه...»
دلم گره خورد به نخ پرچمش که بعد از ۵ ماه نخ نما شده بود و اما چرخ دلش فقط امر ولی را بر دلش کوک میکرد و پیش میرفت و از امر امام سیدمجتبی به حضور در خیابان، از کربلای زمان، از پای عمود مقاومت جُم نمیخورد.
چقدر این چسبیدنِ دلش به عمود ولایت به دلم چسبید و نم نم شد باران دلها با سلام رو به کربلا.
و قرار دلها رنگ و لعابی دیگر گرفت، همان قرار اهالی مبعوث شهر، پای عمود مقاومت، وسط خیابان.
همانجا که هرشب، قرارمان با آقایمان برقرارست تا صبح ظهور...
به قلم: صدیقه صادقی
..........................
پایان پیام
نظر شما