۱۰ شهریور ۱۴۰۵ - ۱۶:۰۸
فراموش شدگان؛ گزارش یوناما از قربانیان چندین دهه جنگ در افغانستان

یوناما در گزارش تازه‌ای اعلام کرد از ژانویه ۲۰۰۹ تا اوت ۲۰۲۱ بیش از ۴۰ هزار غیرنظامی در منازعات مسلحانه افغانستان کشته و بیش از ۷۷ هزار نفر زخمی شدند؛ قربانیانی که همچنان بدون عدالت، جبران خسارت و به رسمیت شناخته شدن رنج‌شان رها شده‌اند.

به گزارش خبرگزاری بین‌المللی اهل‌بیت(ع) ـ ابنا ـ دفتر معاونت سازمان ملل متحد در افغانستان (یوناما) در گزارش مفصلی که امروز (۱۰ شهریور) منتشر با عنوان «فراموش شدگان: حقوق قربانیان پس از چندین دهه منازعات مسلحانه در افغانستان» به این موضوع پرداخته است.

یوناما در این گزارش اعلام کرد که از ژانویه ۲۰۰۹ تا اوت ۲۰۲۱ بیش از ۴۰ هزار غیرنظامی در نتیجه منازعات مسلحانه این کشور کشته و بیش از ۷۷ هزار نفر دیگر زخمی شده‌اند.

این گزارش دوره مداخله نظامی به رهبری آمریکا از سال ۲۰۰۱ تا بازگشت طالبان به قدرت در اوت ۲۰۲۱ را پوشش می‌دهد.

یوناما این سند را بر اساس مصاحبه با ۱۹۵ قربانی منازعات مسلحانه و بستگان آنان، ۲۳ سازمان غیردولتی فعال در حمایت از قربانیان جنگ و ۲۳ مقام اداره حاکم تهیه کرده است.

یوناما تأکید کرده است که بسیاری از قربانیان جنگ هنوز بدون عدالت، جبران خسارت یا حتی به رسمیت شناختن آنچه بر آنان گذشته، رها شده‌اند.

این نهاد افزوده است که حوادث بررسی‌شده از سال ۱۹۹۴ تا ۲۰۲۱ رخ داده‌اند و هرچند تنها بخش کوچکی از نقض گسترده حقوق بشر در افغانستان را تشکیل می‌دهند، تأثیرات طولانی‌مدت فیزیکی، عاطفی، مالی و اجتماعی عمیقی بر زندگی قربانیان بر جای گذاشته‌اند.

طبق یافته‌های گزارش، ۹۵ درصد مصاحبه‌شوندگان از پیامدهای روانی و عاطفی شدید سخن گفته‌اند که شامل ناتوانی در تمرکز، از دست دادن حافظه، خاطرات ناگهانی، افسردگی و انزوای اجتماعی است. برخی قربانیان پس از حوادث دچار ترس از انجام کارهای خاص یا رفتن به مکان‌های مشخص شده‌اند و در برخی موارد استرس و ترومای پس از حادثه به شکل مشکلات جسمانی بروز کرده است.

۵۸ درصد مصاحبه‌شوندگان تأثیرات فیزیکی، ۴۵ درصد پیامدهای اجتماعی و ۸۴ درصد خسارت مالی را گزارش کرده‌اند. زنان به‌ویژه از تبعیض و خشونت مبتنی بر جنسیت پس از از دست دادن اعضای مرد خانواده سخن گفته‌اند. با توجه به نقش مردان به‌عنوان نان‌آور خانواده در جامعه افغانستان، کشته شدن آنان آزادی رفت‌وآمد و توانایی زنان برای حضور در اجتماع را به شدت محدود کرده است.

یکی از قربانیان به نام حاجی دیناگل که در جولای ۲۰۱۹ چند عضو خانواده‌اش را در اثر آتش سلاح‌های سنگین و حمله هوایی از دست داد، به یوناما گفته است: «همه در خانواده مانند یک جسد زنده هستیم. اگرچه به نظر می‌رسد زنده‌ایم، اما در واقعیت مرده‌ایم.» یک سال بعد دختر ۱۷ ساله‌اش نیز به‌دلیل افسردگی ناشی از مرگ برادرانش خودکشی کرد.

یوناما در این گزارش مفصل بر لزوم توجه جدی به حقوق قربانیان جنگ و ضرورت فراهم کردن عدالت، حمایت روانی و جبران خسارت برای آنان تأکید کرده است.

.............

پایان پیام/

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
captcha