به گزارش خبرگزاری بین‌المللی اهل‌بیت(ع) ـ ابنا ـ در حالی که هشت سال کامل از آخرین دوره نمایشگاه بین‌المللی کتاب بحرین می‌گذرد، این پرسش مطرح است که چرا کتاب در نگاه برخی مسئولان به موجودی خطرناک تبدیل شده است.
به گزارش مرآة البحرین: گویی کلمه از گلوله خطرناک‌تر و خواندن جرمی است که مستوجب محدودیت شده است. دستگاه‌های متولی امور فرهنگی شاید گمان می‌کنند از جامعه محافظت می‌کنند، اما در حقیقت آن را از حق اساسی خود در انتخاب آنچه می‌خواند، می‌اندیشد و می‌داند، محروم می‌کنند.
نویسنده می‌پرسد: اگر پاسخ مثبت است، بهتر است برخی عناوین در فهرست «نهادهای تروریستی» قرار گیرند! و اگر پاسخ منفی است، چرا نمایشگاه همچنان غایب است و گویی صحنه جرمی است که هنوز نوار زرد آن برداشته نشده است؟
در ادامه این یادداشت آمده است: طنز ماجرا آنجاست که در زمانی زندگی می‌کنیم که هر انسانی می‌تواند از گوشی خود کتابخانه‌های دیجیتال جهان را باز کند، اما دستگاه‌های مسئول از بازگرداندن یک نمایشگاه کتاب محلی ناتوان‌اند. این تلاشی برای به بند کشیدن اندیشه در پیچ‌وخم بوروکراسی است.
نویسنده با اشاره به اینکه جشنواره‌ها، کنسرت‌ها و کارناوال‌های رنگارنگ از اقبال بیشتری برخوردارند، می‌پرسد: چرا کتاب از حساب‌ها خارج می‌شود؟ آیا کتاب از یک رویداد پرهیاهو که آسمان را پر از رنگ می‌کند، کم‌ارزش‌تر است؟
این یادداشت با اشاره به حکایت جحا که الاغش را زیر نور چراغ خیابان جستجو می‌کرد، می‌نویسد: مؤسسات فرهنگی ما نیز فرهنگ را در جایی جستجو می‌کنند که هیاهو و نمایش رسانه‌ای وجود دارد و جوهر آن، یعنی کتاب، معرفت و آگاهی را نادیده می‌گیرند.
نویسنده تأکید می‌کند: ممکن است ملاحظات سازمانی یا بودجه‌های متزلزل وجود داشته باشد، اما ادامه این غیبت در طول این همه سال، این پرسش اساسی را مطرح می‌کند که چگونه بازگرداندن یک رویداد فرهنگی دوره‌ای به مأموریتی لاینحل در طول این سال‌ها تبدیل شده است؟ نمایشگاه کتاب تنها یک بازار فروش کتاب نیست، بلکه محل تلاقی فکری، فضایی برای گفت‌وگو و دریچه‌ای است که نسل جدید از آن به جهان‌های تازه می‌نگرد.
در پایان این یادداشت آمده است: ما به دنبال نمایشگاهی نیستیم که با فرانکفورت رقابت کند؛ فقط می‌خواهیم شهروندان و مقیمان میان غرفه‌های آن قدم بزنند، بوی کاغذ نو را حس کنند و کتابی را بردارند که ممکن است مسیر زندگی‌شان را تغییر دهد.
نویسنده در پایان می‌نویسد: کتاب را آزاد کنید... پیش از آنکه تاریخ درباره شما بنویسد که شما نخستین کسانی بودید که کلمه را محاصره کردید، در زمانی که جهان به روی معرفت گشوده شده بود و شما در ترس خود فرو رفته بودید.
...............
پایان پیام/
نظر شما