به گزارش خبرگزاری اهلبیت(ع) _ ابنا _ حامد علامتی، مدیرعامل کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان، به مناسبت ۲۰ نوامبر، روز جهانی کودک، در نامهای به کاترین راسل، مدیر اجرایی صندوق کودکان سازمان ملل متحد (یونیسف)، خواستار محکومیت علنی حملات منجر به شهادت و مجروحیت کودکان در ایران، پیگیری موارد نقض حقوق آنان و ارائه برنامهای برای حمایت روانی و اجتماعی از کودکان آسیبدیده شد.
متن کامل نامه حامد علامتی مدیرعامل کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان به شرح زیر است:
در روز جهانی کودک، از سوی کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان، تجاوز ظالمانه نظامی ایالات متحده آمریکا و اسرائیل به ایران را محکوم میکنم و دادخواهی خانوادههای کودکان شهید و آسیبدیده کشورم را با شما در میان میگذارم. ایران آغازگر این دور از جنگ نبود. در نهم اسفند ۱۴۰۴، برابر با ۲۸ فوریه ۲۰۲۶، آمریکا و اسرائیل حملات نظامی خود را به خاک ایران آغاز کردند. ما این تجاوز را نقض آشکار اصل منع توسل به زور در منشور ملل متحد میدانیم. آنچه در حمله به مدرسه میناب رخ داد، نشان داد که چگونه نادیده گرفتن قواعد حقوق بینالمللی بشردوستانه در حفاظت از غیرنظامیان، کودکان را در یک صبح مدرسه از زندگی و آموختن محروم میکند؛ دو حقی که جهان در کنوانسیون حقوق کودک به رسمیت شناخته است.
در همان روز، شهیده زهرا محمدی گلپایگانی، نوه چهاردهماهه رهبر شهید انقلاب اسلامی، حضرت آیتالله سیدعلی خامنهای، در کنار پدربزرگش به شهادت رسید. از پدربزرگ، به خط خود او، دعایی در نخستین صفحه قرآنی که به زهرا هدیه داده بود به یادگار مانده است: «عمرش دراز و سعادتش پایدار باد.» مادران و پدرانِ کودکان و نوجوانان شهید مدرسه «شجره طیبه» میناب نیز با همین آرزو فرزندانشان را راهی مدرسه کرده بودند. آن روز، هنگام حمله، کلاسها دایر بود. هر یک از آن دانشآموزان حق داشت درس آن روز را به پایان ببرد و به خانه بازگردد.
دفتر منطقهای یونیسف در بیانیه ۳۱ ژوئیه ۲۰۲۶ اعلام کرد که طی پنج ماه، کشتهشدن ۳۸۶ کودک و مجروحشدن ۲٬۱۱۷ کودک در ایران گزارش شده است. از همکاران شما که این رنج را ثبت کردهاند و به یاری کودکان آسیبدیده شتافتهاند، سپاسگزارم. جنگ، زندگی خانوادگی، تحصیل و چشمانداز آینده هزاران کودک و نوجوان ایرانی را دگرگون کرده است. برای کودکی که همکلاسیاش را از دست داده، بازگشت به مدرسه با دیدن جای خالی دوستی آغاز میشود که تا دیروز کنارش مینشست. او به فرصتی برای سوگواری، به بزرگسالی که سخنش را بشنود و به اطمینان از امنیت کلاسش نیاز دارد.
نخستین سطر این نامه را از فردوسی وام گرفتهام که «شاهنامه» را به نام خداوند جان و خرد گشود. در تاریخ کهن ایران، ابنسینا دانش و اندیشه خویش را در پزشکی و فلسفه به میراث مشترک بشری سپرد و سعدی در «گلستان» از پیوند آدمیان در رنج یکدیگر سخن گفت: «چو عضوی به درد آورد روزگار / دگر عضوها را نماند قرار». سدهها بعد، مهدی آذریزدی در «قصههای خوب برای بچههای خوب»، حکایتهای کهن را به زبان کودکان بازگفت. امروز که مربیان کانون این قصهها را در کتابخانهها برای کودکان میخوانند، امانتی نیز بر عهده دارند: هر دختر و پسری باید فرصت یابد در امنیت بخواند، بپرسد و روزی داستان خود را بنویسد.
از نویسندگان و شاعران کودک و نوجوان در سراسر جهان، از مترجمان، ناشران و تصویرگران، از سینماگران و هنرمندان تئاتر، موسیقی و هنرهای تجسمی، و از مربیان و پژوهشگران این عرصه دعوت میکنم در این دادخواهی همراه کودکان ایران باشند. آنان میتوانند با موضعگیری علنی، ترجمه روایتها و آفرینش آثار، سرگذشت یک کلاس درس در میناب را به گوش خانوادهای در آن سوی جهان برسانند. در این راه، نخستین امانتداری آن است که به خود کودکان گوش بسپاریم و روایت هر کودک را با رضایت او و خانوادهاش و با حفظ حرمت و حریم او بازگو کنیم.
خانم راسل، هیئت مستقل بینالمللی حقیقتیاب در گزارش خود به شورای حقوق بشر، دلایل معقولی برای این ارزیابی یافته است که حمله آمریکا به مدرسه میناب مصداق جنایت جنگیِ حمله بیتمایز بوده است. از شما میخواهم این حمله و دیگر حملات منجر به شهادت و جراحت کودکان ایران را صریح و علنی محکوم کنید. از دیگر نهادهای مسئول بینالمللی نیز انتظار داریم با همان صراحت موضع بگیرند. درخواست ما از یونیسف آن است که با مراجع ذیصلاح سازمان ملل در ثبت و راستیآزمایی موارد نقض حقوق کودکان همکاری کند، پیگیری مستندات را تا روشنشدن مسئولیتها ادامه دهدو خانوادهها را از نتیجه آگاه سازد.
کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان، آماده است با همکاری دفتر یونیسف در ایران، کتابخانههای ثابت و سیار و تجربه مربیان خود در قصهگویی، هنر و بازی را در خدمت بازگشت کودکان آسیبدیده به زندگی آموزشی و فرهنگی قرار دهد. خواهشمندم در پاسخی مکتوب، اقدامات انجامشده، برنامه حمایت روانی و اجتماعی از این کودکان و نام نماینده مسئول پیگیری را اعلام فرمایید. خانوادههای داغدار ایران حق دارند بدانند چه کسی دادخواهی فرزندشان را دنبال میکند و برای آنکه کودکی دیگر در کلاس درس جان نبازد، چه اقدامی در پیش است.
.......
پایان پیام/ ۲۱۸
نظر شما