به گزارش خبرگزاری بینالمللی اهلبیت(ع) ـ ابنا ـ در آیین میلاد با سعادت امیرالمؤمنین علیبنابیطالب(علیهالسلام) که در جمع معتکفین جامعهالزهرا سلاماللهعلیها برگزار شد، سرکار خانم شریفی، معاونت تبلیغ و امور فرهنگی جامعهالزهرا، با نگاهی تحلیلی به مفهوم ایمان در مکتب امیرالمؤمنین(ع)، به تبیین نسبت ایمان، ولایت، مسئولیت اجتماعی و نقش تمدنی زن مؤمن پرداخت.
وی در آغاز سخنان خود با طرح سه پرسش بنیادین انسان مؤمن ـ «چگونه خدا را بشناسیم؟»، «چگونه به سوی او بازگردیم؟» و «چگونه راه رسیدن به او را پیدا کنیم؟» ـ تأکید کرد که ایمان در منطق امام علی(ع)، امری صرفاً احساسی یا موروثی نیست، بلکه حقیقتی معرفتی، آگاهانه و انتخابمحور است. ایمان علوی انسان را از اسارت قومگرایی، نژادپرستی و منافع شخصی رها میکند و او را در جایگاه «عضو امت الهی» قرار میدهد؛ امتی که مبنای شکلگیری آن، پیوند آگاهانه با خداوند است.
معاون تبلیغ و امور فرهنگی جامعهالزهرا(سلاماللهعلیها) با اشاره به دعای عرفه و ادبیات معرفتی نهجالبلاغه افزود: همه تحولات بزرگ فردی و اجتماعی از ایمان آگاهانه آغاز میشود و بدون بازتعریف نسبت انسان با خدا، هیچ تمدن الهی پایداری شکل نخواهد گرفت. او تأکید کرد که ایمان، نقطه آغاز هویت توحیدی انسان است و این ایمان باید بتواند خود را در رفتار، تصمیم و انتخابهای زندگی نشان دهد.
در ادامه، وی به تبیین جایگاه ولایت در منظومه ایمانی اسلام پرداخته و گفتند: ولایت، حلقه اتصال ایمان فردی به حقیقت جامع الهی است. ایمانی که از ولایت جدا شود، در معرض سستی، انحراف و تحریف قرار میگیرد. امام نقش «قطبنما» را در جهان پر از شبهه دارد و مسیر حق را در بزنگاههای تاریخی از باطل تفکیک میکند. تبعیت از ولایت به معنای تعطیلی عقل نیست، بلکه اوج عقلانیت دینی است؛ زیرا عقلِ هدایتیافته انسان را به این نتیجه میرساند که برای رسیدن به حقیقت، نیازمند امام معصوم است. جامعهای که بر محور ولایت شکل میگیرد، جامعهای پویا، مقاوم و دارای قدرت تمدنسازی خواهد بود؛ چراکه در آن، ایمان از سطح فردی عبور کرده و به ساختار اجتماعی تبدیل میشود.
خانم شریفی در بخش دیگری از سخنان خود، ایمان را منشأ مسئولیت اجتماعی دانست و گفت: ایمانِ حقیقی با بیتفاوتی جمع نمیشود. مؤمن نمیتواند ظلم را ببیند و سکوت کند. به گفته وی، عدالت در منطق امیرالمؤمنین(علیهالسلام) ثمره طبیعی ایمان است و ایمانِ بدون عدالت، به انزوا و خودپرستی میانجامد.
او با اشاره به سیره عملی امام علی(علیهالسلام) اظهار داشت: ایمان علوی یعنی ایستادن پای حق، حتی در شرایط سخت و پرهزینه. جامعهای که ایمانش در حد عبادت فردی باقی بماند، دچار رکود میشود؛ اما ایمان زنده، انسان را به حضور فعال در عرصههای اخلاقی، اجتماعی و فرهنگی فرا میخواند.
خانم دکتر شریفی با تأکید بر نقش زن در تحقق ایمان اجتماعی گفت: زن مؤمن در نگاه علوی، تنها یک عضو خانواده نیست، بلکه ستون هویت جامعه ایمانی و قلب تپنده تمدن دینی است. ایمان زن، از طریق تربیت، فرهنگسازی و مقاومت در برابر انحرافهای فکری، آینده امت را میسازد.
این استاد حوزه و دانشگاه با اشاره به شخصیت حضرت فاطمه زهرا(سلاماللهعلیها) افزود: اگر امیرالمؤمنین(علیهالسلام) مظهر ایمان آگاهانه است، حضرت زهرا(سلاماللهعلیها) ترجمان تربیتی و تمدنی این ایمان است. زن مسلمان امروز باید بداند که رسالت او صرفاً در عبادت فردی خلاصه نمیشود، بلکه حفظ شعور و هویت توحیدی نسل آینده، بخشی از مسئولیت تاریخی اوست.
در بخش پایانی سخنان، وی با اشاره به دوران غیبت، امید را جوهره ایمان دانست و اظهار کرد: ایمان بدون امید دوام نمیآورد. انتظار در منطق دینی، به معنای سکون نیست، بلکه ایمانی پویا و در حال حرکت است. مؤمن منتظر، کسی است که در عصر غیبت، ایمان، اخلاق و مسئولیت اجتماعی خود را حفظ میکند و زمینه تحقق وعده الهی را فراهم میسازد.
ظهور، نقطه پایان ایمان نیست، بلکه نقطه تحقق آن است؛ و هر قدمی در مسیر معرفت، ولایتپذیری و عدالت، گامی در مسیر زمینهسازی گسترش عدل الهی در جهان به شمار میآید.
وی سخنان خود را با این جمعبندی به پایان برد که: «همه راهها از ایمان آغاز میشود و به ایمان بازمیگردد؛ ایمانی که در علی(علیهالسلام) متجلی است، در فاطمه(سلاماللهعلیها) پرورش مییابد و در جامعه مؤمنان، به تمدن الهی بدل میشود.»
..........................
پایان پیام
نظر شما