به گزارش خبرگزاری بینالمللی اهلبیت(ع) ـ ابنا ـ محمدکاظم کاظمی، شاعر، نویسنده و پژوهشگر برجسته افغانستانی و از شاعران شیعه این کشور، بهمناسبت دهه فجر انقلاب اسلامی، شعری تازه با عنوان «ایران» منتشر کرده است.
این شعر که در مشهد و در بهمنماه ۱۴۰۴ سروده شده، بازتابدهنده نگاه فرهنگی، تاریخی و انتقادی شاعر به ایران و جایگاه آن در جهان فارسی است.
کاظمی در این اثر، ایران را بهعنوان «وطن فارسی» خطاب قرار میدهد و با زبانی هشداردهنده، نسبت به آسیبهای اجتماعی، سیاسی و اخلاقی ابراز نگرانی میکند.
بهرهگیری از نمادهای اسطورهای، دینی و جغرافیایی، از ویژگیهای برجسته این شعر است؛ عناصری که پیوندهای عمیق تاریخی و فرهنگی میان ایران و حوزه تمدنی فارسی را برجسته میسازند.
متن کامل این شعر به شرح زیر است:
آه ای ایران، مبادا نابهسامانت ببینم
جان جانانی، مبادا درد در جانت ببینم
جان جانانی، مبادا درد در جانت ببینم
در مصاف گرگهای تیزدندانت ببینم
رستم دستان عصری، هفتخوانت را بنازم
تا قیامت در پناه شیر یزدانت ببینم
وای اگر داغ پسر بر سینهٔ مادر نشیند
وای اگر خون جوان را بر خیابانت ببینم
داغ پیشانی مبادا داغ دل را تازه سازد
وای اگر بر سفرهٔ سالوس مهمانت ببینم
وای اگر در کوزهات زهر زر و تزویر باشد
چشم شیخ و شاب را بر پارهٔ نانت ببینم
خاتم فیروزهٔ صبح نیشابوری و باید
تا جهان باشد، بر انگشت سلیمانت ببینم
جاشوان بندرت را ناخدا خورشید یابم
کوزههای سبزه را بر بام گیلانت ببینم
در خلیج فارس، مستیها کنم با زورق ماه
رویش خورشیدها را در خراسانت ببینم
بیدلیهایت نصیب دیدهٔ بیدل مبادا
چشم آن دارم که تا بینم، گلستانت ببینم
محمدکاظم کاظمی از چهرههای شاخص شعر معاصر فارسی است که طی سالهای گذشته، آثار متعددی در حوزه شعر، نقد ادبی و زبان فارسی منتشر کرده و نقش مهمی در پیوند فرهنگی میان فارسیزبانان ایران و افغانستان داشته است.
انتشار این شعر تازه، با استقبال مخاطبان شعر فارسی و کاربران فضای مجازی همراه شده است.
..................
پایان پیام/
نظر شما