خواهر و برادری که پناه ایران شدند

خبرگزاری بین المللی اهل بیت علیهم السلام _ ابنا: در میان تمام نعمت‌هایی که خداوند به این سرزمین عطا کرده، دو گوهر بی‌همتا در دل خاک ایران آرمیده‌اند؛ یکی در مرکز، در قم، و دیگری در شرق، در مشهد. حضرت فاطمه معصومه (س) و حضرت امام رضا (ع)، خواهر و برادری که نه تنها در حیات دنیوی پیوندی ناگسستنی داشتند، که اکنون نیز در عالم معنا، پناه بی‌پناهان و ملجأ درماندگان هستند. این دو نور پاک، چون دو ستارهٔ راهنما، مسیر دل‌های عاشق را روشن می‌کنند و آغوششان برای هر دلداده‌ای باز است.

 وقتی پای درد دل‌های مردم ایران که بنشینی، قصه‌ها از عمق باوری شیرین حکایت دارد؛ باوری که می‌گوید این خواهر و برادر، حتی در آسمان نیز دست در دست هم، حاجت می‌دهند. زائری که به قم مشرف می‌شود، رو به ضریح فاطمه معصومه (س) می‌کند و با چشمانی اشک‌بار زمزمه می‌کند: «ای بانوی کرامت، از برادرت بخواه...» و آن‌که راهی مشهدالرضاست، دل به امام هشتم می‌سپارد و با التماس می‌گوید: «آقا جان، به حق خواهرت معصومه، این گره از کارم بگشا...»

 چه شیرین است این رابطهٔ عاطفی که قرن‌هاست در جان ایرانیان ریشه دوانده. گویی این دو بزرگوار، واسطه‌های فیض الهی‌اند و محبتشان به یکدیگر، پلی شده است برای رسیدن دعاهای مردم به عرش. اصلاً شاید راز آن «دههٔ کرامت» که از اولین روز ذی‌القعده، زادروز حضرت معصومه (س)، آغاز می‌شود و تا دهم ذی‌القعده، زادروز امام رضا (ع)، ادامه می‌یابد، همین است: فرصتی برای جشن گرفتن این پیوند ناب خواهر و برادری که سراسر کرامت و بزرگواری است.

 ایرانی‌ها به پاس ارادتی که به اهل بیت (ع) داشتند و به برکت شیعه بودن و دوستدار بودنشان، خداوند این دو هدیهٔ آسمانی را نزدشان در خاک این کشور به امانت نهاد. نه فقط مردم ایران، که شیفتگانی از سراسر جهان، از کشورهای دور و نزدیک، خود را به این دو حرم مطهر می‌رسانند تا در فضایی آکنده از معنویت، دل‌های خسته شان را به دستان پرمهر این خواهر و برادر بسپارند.

 و چه زیباست این صحنه: زائری در حرم امام رضا (ع) ایستاده، دست بر سینه، و با بغضی فروخورده می‌گوید: «یا امام رضا، به حق خواهر غریبت، فاطمه معصومه، مرا دست خالی برمگردان» و هم‌زمان زائری دیگر در قم، پیشانی بر ضریح کریمهٔ اهل بیت نهاده و نجوا می‌کند: «بانو جان، تو را به غربت برادرت علی بن موسی الرضا، شفاعتم کن.» این توسلِ دوطرفه، این عشق متقابل، گره‌ای است که دل‌های مشتاق را محکم‌تر از همیشه به ریسمان اهل بیت پیوند می‌زند.

 داستان حضرت معصومه (س) و امام رضا (ع)، داستان یک برادر و خواهر ساده نیست؛ روایت عشقی است که از حجاز تا خراسان امتداد یافت و اکنون قرن‌هاست ایران را روشن نگه داشته. کرامت این دو نور مقدس، چنان گسترده است که هر دل شکسته‌ای را مرهم می‌گذارد و هر دست نیازمندی را پر می‌کند.

 ایران، مفتخر است به میزبانی این دو میهمان آسمانی. دههٔ کرامت، یادآور این حقیقت است که محبت اهل بیت (ع) مرز نمی‌شناسد و پیوند عاطفی این خاندان، حتی فراتر از زمان و مکان، همچنان جاری و زاینده است. باشد که ما نیز قدر این دو امانت گران‌بها را بدانیم و با توسل به این خواهر و برادر بزرگوار، مسیر زندگی مان را به نور ایمان و محبت روشن سازیم. بیایید در این دههٔ پربرکت، دست در دست هم، با زمزمهٔ «از برادرت بخواه» و «به حق خواهرت»، دل‌هایمان را به این چشمه‌ی تمام‌نشدنی کرامت گره بزنیم.

 زهرا صالحی فر، دانشجوی کارشناسی ارشد مدیریت رسانه دانشگاه باقرالعلوم.