خبرگزاری بینالمللی اهلبیت(ع) ـ ابنا: اگر در تمام جهان، موجودی جز یک انسان نباشد و در تمام وجود این انسان چیزی جز یک چشم یا یک گوش نباشد همان برای شناخت ذات پاک خداوند و علم و قدرت او کافی است. چرا که ساختمان اینها به قدری ظریف و پیچیده و دقیق و حساب شده است که هیچ عقلی باور نمی کند مصنوع تصادف یا طبیعت کور و کر باشد؛ بلکه در هر مرحله از مطالعه آن، به آیت جدید و نشانه تازه ای از علم و قدرت آن صانع حکیم برخورد می کنیم.
از میان صدها ویژگی، و ریزه کاری عضو بینائی یعنی چشم، کافی است به چند موضوع زیر توجّه کنیم تا بدانیم، چه غوغایی در آن برپا است:
۱- عدسی متغیّر: معمولا چشم را به دوربین فیلم برداری تشبیه می کنند در حالی که پیشرفته ترین دوربین های عکّاسی دنیا در مقابل چشم انسان بازیچه ای بیش نیست. چرا که همه آنها دارای عدسی ثابتی هستند که برای عکسبرداری از صحنه های مختلف، باید به وسیله فیلم بردار دائما تنظیم و کنترل شوند ولی عدسی چشم که درست پشت مردمک قرار گرفته دائما به طور خود کار تغییر شکل می دهد. گاه قطر آن بسیار کم و گاه چندان زیاد می شود که به ۸ میلیمتر بالغ می گردد و به آن اجازه می دهد که از صحنه های بسیار دور و بسیار نزدیک عکسبرداری کند.
۲- طبقات هفتگانه چشم: چشم عمدتا از هفت پرده یا هفت طبقه تشکیل شده است که بنام «صلبیه» (سفیدی چشم)، «عِنَبیهَ»، «مَشِیْمِیَّه»، «جلْیدِیَه»، «زُلالِیَّه»، «زُجاجِیَّه» و «شَبَکِیَّه» نامیده می شود که هر کدام ساختمانی مخصوص به خود و وظیفه ویژه ای برعهده دارد که شرح آن به درازا می کشد. همین قدر کافی است بدانیم که کمترین دگرگونی در آنها مایه اختلال بینائی می گردد و البته در پشت شبکیه نیز اعصاب بینائی است که از آنجا منظره هایی که روی شبکیه افتاده به مغز مخابره می شود.
۳- حساسیت در برابر نور: تنظیم نور برای فیلمبرداری و عکاسی یکی از مشکل ترین کارها است. و بسیار می شود که گروهی از متخصّصان مأمور این کار می شوند در حالی که چشم با تغییر دادن حساسیت خود در برابر نورهای کم و زیاد قادر است از صحنه های مختلف در نور بسیار قوی و نور بسیار ضعیف عکسبرداری دقیق و جالب کند.
۴- تحرّک فوق العاده: فیلمبرداران دستگاه های خود را دائما به راست و چپ و بالا و پائین می گردانند و از ابزارهای مختلف برای این کار استفاده می کنند. در حالی که عضلاتی که در اطراف کره چشم قرار گرفته با یک اراده این دستگاه را به طور کامل در چهار جهت گردش می دهد و قدرت مانور آن را برای فیلمبرداری از صحنه های اطراف فوق العاده زیاد می کند.
۵- مصالح ساده و لطیف: برای تهیّه دستگاه های فیلمبرداری از محکم ترین شیشه ها و فلزات بهره می گیرند، در حالی که چشم از مصالح بسیار لطیفی ساخته شده، و در عین حال گاهی یکصد سال به طور مداوم کار می کند. این به خاطر آن است که یک دستگاه زنده است و می تواند دائمآ خود را بسازد و تجدید قوا کند در حالی که دستگاههای مصنوع بشر دستگاههای مرده اند!
۶ - دستگاه های جنبی: برای اینکه چشم بتواند وظائف خود را به خوبی انجام دهد به وسائل زیادی مجهّز شده است که آنها نیز هر کدام شگفت آور است.
وجود چشمه های جوشان که مایع مخصوص و شفّاف کننده را به طور مداوم در چشم می ریزد و به پلک ها اجازه می دهد بدون کمترین اصطکاکی روی کره چشم گردش کند و فاضلابی که در پائین آن قرار گرفته که این مایع را دائما به بیرون هدایت کرده و به حفره های بینی سرازیر می کند و همچنین خود پلک ها و عکس العمل فوق العاده سریع آنها در برابر حوادث مختلف که چشم را در برابر ضربه ها هجوم گرد و غبار یا نور شدید فورا می پوشاند و همچنین ساختمان مژه ها که همچون کرکره های سایه روشن به چشم اجازه می دهد که در عین باز بودن، نور کمی را به خود راه دهد و از ورود گرد و خاک حفظ کند و نیز قرار گرفتن چشم در یک محفظه استخوانی بسیار قوی و محکم همچون یک دژ نیرومند و قرار گرفتن این محفظه در نقطه مرتفع بدن که به آن اجازه می دهد اطراف و جوانب خود را همچون دیده بان ها که در پست دیدبانی قرار دارند، ببیند و همچنین وجود ابروها که سپر حفاظتی است، و امور فراوان دیگری که هر کدام داستانی جالب و شگفت انگیز و پر معنی دارند.
اگر مجموع این جهات را کنار هم قرار دهیم و کمی پیرامون آن بیندیشیم؛ قطعا اعتراف خواهیم کرد که سازنده چشم از تمام قوانین مربوط به عدسی ها، و انعکاس نور و مسائل پیچیده دیگری از این قبیل آگاه بوده، و با علم و قدرت بی انتهای خود چنین موجود عجیبی را آفریده است.
خلاصه هریک از اعضای ظاهری یا دستگاه های داخلی بدن همچون قلب و مغز و عروق و سلسله اعصاب خود داستان مفصّل و شگفت انگیزی دارند که اگر بخواهیم به ذکر اسرار یک یک آنها بپردازیم هفتاد من کاغذ که سهل است هزاران کتاب از اسرار آنها پر می شود. چه بهتر که به قصور خود در این زمینه اعتراف کنیم و سر تعظیم بر آستان آفریدگار فرود آریم، و به گفته آن شاعر درباره آفرینش خود مترنّم شویم و بگوئیم ای انسان:
عجب تر از تو ندارد جهان تماشاگاه *** چرا به چشم تعجب به خود نظر نکنی!
یا بگوئیم:
عالم همه در تو است و لیکن از جهل *** پنداشته ای تو خویش را در عالم! (۱)
پی نوشت:
(۱). پیام قرآن، مکارم شیرازی، ناصر، انتشارات دارالکتب الاسلامیه، تهران، ۱۳۸۶ هـ ش، چاپ نهم، ج ۲، ص ۴۳۶.
نظر شما