به گزارش خبرگزاری اهلبیت(ع) ـ ابنا ـ کتاب «پیوند ایمانها: اسلام و مسیحیت در بستر روابط فرهنگی ایران و اتریش» «Bridging Faiths: Islam and Christianity in Iran–Austria Cultural Relations» به قلم تیم پژوهشی خانه حکمت ایرانیان وین و با اهتمام رایزنی فرهنگی جمهوری اسلامی ایران در اتریش، به تازگی در شهر وین منتشر شد. این اثر، رویکردی راهبردی و جامع به موضوع گفتوگوی میان اسلام و مسیحیت در چارچوب روابط فرهنگی ایران و اتریش ارائه میدهد.
ویرایش نخست این کتاب که توسط انتشارات یونیدیالوگ (Unidialogue) منتشر شده، به عنوان یکی از آثار معاصر در حوزه گفتوگوی ادیان مرتبط با ایران و اتریش شناخته میشود و با نگاهی تاریخی، تحلیلی و آیندهنگر، به بررسی تعاملات دینی و فرهنگی میان دو کشور میپردازد.
در پیشگفتار کتاب تأکید شده است که گفتوگوی ادیان در جهان معاصر، فراتر از یک ضرورت الهیاتی، به نیازی اساسی برای بقا و توسعه تمدن انسانی و تحقق صلح پایدار جهانی تبدیل شده است.
نویسندگان با اشاره به چالشهای پیچیده قرن بیستویکم از جمله تحولات فناوری، دگرگونی روابط انسانی، تنشهای ژئوپلیتیک، ناکارآمدی نظم سیاسی جهانی، بحرانهای هویتی، تبلیغات هراسآفرین درباره ادیان و رشد افراط گرایی، تصریح میکنند که گفتوگوی سازنده میان اسلام و مسیحیت میتواند پلی از سوءتفاهم به سوی فهم متقابل ایجاد کند.
بر این اساس، گفتوگوی ادیان نه تنها از منظر الهیاتی، بلکه از ابعاد فرهنگی، اجتماعی، سیاسی و اقتصادی نیز دارای اهمیتی بنیادین است و میتواند در تقویت همزیستی مسالمتآمیز، کاهش تنشها، تحقق عدالت اجتماعی و ارتقای کرامت انسانی نقشآفرین باشد.
این اثر با رویکردی تحلیلی، ایران و اتریش را دارای جایگاهی ممتاز در توسعه گفتوگوی ادیان معرفی میکند؛ ایران بهعنوان یکی از مراکز مهم تمدن اسلامی با میراث تمدنی غنی و سنت فلسفی–عرفانی عمیق، و اتریش بهعنوان پلی میان شرق و غرب با تجربه چندفرهنگی و میزبانی نهادهای بینالمللی.
بر اساس این تحلیل، همکاریهای دوجانبه ایران و اتریش در حوزه گفتوگوی ادیان که از سال ۱۹۹۴ آغاز شده و شامل نشستها، تبادلات علمی و همکاریهای نهادی متعدد است، نمونهای موفق از تعامل سازنده میان جهان اسلام و مسیحیت به شمار میرود.
یکی از محورهای مهم کتاب، تأکید بر ضرورت کاهش اثرگذاری سیاست در حوزه گفتوگوی ادیان است. در این اثر تصریح میشود که گفتوگوی دینی باید در فضایی مستقل از ملاحظات سیاسی کوتاهمدت شکل گیرد تا مباحث الهیاتی، فلسفی و اخلاقی بتوانند به صورت آزاد و سازنده توسعه یابند.
در عین حال تأکید میشود که هدف، حذف ابعاد اجتماعی و سیاسی نیست، بلکه جلوگیری از غلبه سیاست بر ماهیت گفتوگو و تبدیل آن به عرصه تنشهای مقطعی است.
همچنین در این کتاب بر ضرورت گسترش گفتوگوی ادیان فراتر از حوزه الهیات تأکید شده و حوزههایی چون فلسفه، علوم انسانی، فناوریهای نوین از جمله هوش مصنوعی، هنر، ادبیات و مسائل اجتماعی و جهانی نیز در این چارچوب مورد توجه قرار گرفتهاند.
در همین راستا، به فعالیتهای نمایندگی فرهنگی جمهوری اسلامی ایران در اتریش نیز اشاره شده است که با برگزاری نشستها و برنامههای فرهنگی مختلف، تلاش کرده است زمینه مشارکت اندیشمندان، هنرمندان، دانشمندان و فعالان اجتماعی را در این گفتوگو فراهم سازد.
این کتاب در ساختاری نظاممند، مجموعهای از موضوعات کلیدی را پوشش میدهد؛ از جمله مبانی نظری گفتوگوی اسلام و مسیحیت، تکثر دینی، اسناد مهم گفتوگوی ادیان مانند «Nostra Aetate» و «A Common Word»، تاریخچه تعاملات مسلمانان و مسیحیان، نقش اتریش در نهادینهسازی گفتوگو، معرفی چهرههای برجسته این حوزه، و بررسی دستاوردها و چشماندازهای آینده.
در بخش دیگری، نقش نهادهای فرهنگی، دانشگاهی و مدنی در پیشبرد گفتوگوی ادیان برجسته شده و همکاری این نهادها با نمایندگی فرهنگی ایران در اتریش بهعنوان ظرفیتی مهم در توسعه تعاملات فرهنگی معرفی شده است.
در جمعبندی کتاب تأکید میشود که آینده گفتوگوی ادیان نیازمند گذار از نگاه رقابتی به رویکرد مشارکتی و تمدنی است؛ به گونهای که اسلام و مسیحیت نه به عنوان رقیب، بلکه بهعنوان شرکای مسئول در خدمت به انسانیت ایفای نقش کنند.
در نهایت، انتشار کتاب «Bridging Faiths» را میتوان گامی مهم در جهت تعمیق گفتوگوی ادیان و تقویت همکاریهای فرهنگی میان ایران و اروپا دانست؛ اثری که با ترکیب نگاه تاریخی، تحلیل نظری و رویکرد آیندهنگر، بر این نکته تأکید دارد که گفتوگوی ادیان نه یک انتخاب، بلکه ضرورتی اجتنابناپذیر برای آینده جهان است؛ جهانی که در آن ادیان بزرگ در مسیر همکاری و همافزایی برای خدمت به انسانیت حرکت خواهند کرد.
...........
پایان پیام/ ۲۱۸
نظر شما