۱۲ خرداد ۱۴۰۵ - ۱۳:۵۳
عالم شیعه افغانستانی: دامداری و قالی‌بافی در روستاها به اقتصاد خانواده کمک می‌کند

حجت‌الاسلام میرزایی با اشاره به بحران بیکاری و فقر خانواده‌ها در افغانستان، گفت: دامداری و قالی‌بافی در روستاها می‌تواند راهکاری مؤثر برای بهبود وضعیت اقتصادی خانواده‌های شیعه باشد. او از جوانان و خانواده‌های بازگشته خواست که با ابتکار عمل و مهاجرت به روستاها، خود دست به کار شوند و منتظر کمک دیگران نباشند.

به گزارش خبرگزاری بین‌المللی اهل‌بیت(ع) ـ ابنا ـ  جوانان شیعی افغانستان می‌گویند که بیکاری و عدم درآمد، خانواده‌ها و جوانان را در تنگنا قرار داده و با گذشت هر روز، خانواده‌ها از لحاظ اقتصادی ضعیف‌تر می‌شوند و اگر ابتکاری از سوی مردم و جوانان دست گرفته نشود، استمرار این وضعیت منجر به فاجعه انسانی خواهد شد.

حجت‌الاسلام والمسلمین محمدآصف میرزایی، عضو مجمع محبان اهل‌بیت(ع) و از علمای جوان کابل در مصاحبه با خبرنگار ابنا می‌گوید: «من خانواده‌هایی را می‌شناسم که چند جوان دارند اما از بیکاری رنج می‌برند، هرچه زمان می‌گذرد، رنج ناشی از بیکاری و فقر بیشتر می‌شود و از نظر اقتصادی ضعیف‌تر می‌گردند.»

آقای میرزایی معتقد است که افغانستان نیروی جوان فراوانی دارد و خصوصاً اکثر جوانانی که از بیکاری رنج می‌برند، این اواخر از کشورهای ایران و پاکستان بازگشته‌اند و به تعداد جوانان بیکار افزوده شده است.

حجت‌الاسلام میرزایی به منظور بهبود اشتغال‌زایی و وضعیت اقتصادی خانواده‌ها، از مردم و جوانان خواست که ابتکار عمل به خرج دهند و خود دست به کار شوند، در غیر این صورت، نه تنها مشکلات خانواده‌ها ناشی از بحران اقتصادی بهبود نمی‌یابد، بلکه بدتر شده و منجر به فاجعه خواهد شد.

دامداری و قالی‌بافی؛ دو راهکار برای مبارزه با فقر

این عالم دینی شیعه پیشنهاد می‌کند که خانواده‌ها و جوانان برای بهبود وضعیت اقتصادی و اشتغال‌زایی می‌توانند به بافندگی از جمله قالی‌بافی و همچنین دامداری اشتغال پیدا کنند؛ هرچند ابتدای این کار با مشکلاتی همراه است، اما در درازمدت به اقتصاد کمک خواهد کرد.

او با اشاره به وخامت وضعیت کار و اقتصاد در شهرها، از خانواده‌های بازگشته شیعه خواست که برای احیای دامداری‌شان به روستاها رفته و با توجه به وجود زمینه دامداری در روستا، به امرار معاش بپردازند.

حجت‌الاسلام میرزایی با اشاره به تجارت کوچی‌ها گفت: «کوچی‌ها از طریق پرورش دام‌ها تجارت می‌کنند و تجارت‌شان در هر سه ماه متفاوت است و با پرورش دام‌ها بعد از هر سه ماه، پول هنگفتی به دست می‌آورند و اقتصادشان را بهبود می‌بخشند و این روش برای خانواده‌های ما نیز که تجربه زندگی در روستاها دارند، صدق می‌کند.»

وی همچنین به خانواده‌های شیعه پیشنهاد داد که با تشکیل زنجیره‌ای از فعالیت‌های اقتصادی، سرمایه‌های اندک‌شان را منسجم کنند و بنگاه‌های تولیدی را با شرایط روز بازار احیا نمایند که در این بخش خواهران می‌توانند نقش مؤثری در بهبود وضعیت اقتصادی خانواده‌ها ایفا کنند.

آقای میرزایی، درباره قالی‌بافی به عنوان یکی دیگر از فعالیت‌های اقتصادی خانواده‌های شیعه افغانستان افزود که این حرفه طی سالیان درازی ادامه داشته و در شرایط فعلی لازم است که میان مردم احیا شود تا بتوانند از مشکلات اقتصادی خود بکاهند.

حجت‌الاسلام میرزایی گفت: «خانواده‌ای را سراغ دارم که دو مرد و دو خانم هستند، این‌ها همان نیروی یک خانواده هستند، چند بار برای اشتغال‌زایی اقدام کردند ولی ناامید بازگشتند و کاری پیدا نکردند و تصمیم گرفتند که به قالی‌بافی روی آورند و در حال حاضر راضی هستند و از طریق همین شغل اقتصادشان را بهتر کرده‌اند.»

او در پایان خاطرنشان ساخت که شرایط بد اقتصادی در سراسر افغانستان حاکم شده و هیچ جوان و هیچ خانواده‌ای منتظر کمک نباشد و نیاز است که خود دست به کار شوند و ابتکار عمل را برای مهار فقر و بهبود اقتصادشان در دست گیرند.

حکومت طالبان باید اداره‌ی کسب‌وکار ویژه ایجاد کند

از سوی دیگر، نبی‌الله سادات استاد دانشگاه و فعال اقتصادی شیعه نقش خانواده‌ها را در مهار بحران فقر و بهبود اقتصاد هر جامعه‌ای حیاتی می‌داند و می‌گوید جوانانی که تحصیل کرده‌اند و از تعاملات اقتصادی روز آگاهی دارند، باید چاره‌اندیشی کنند و خلاقیت داشته باشند؛ اگر کسی منتظر باشد که شغلی برایش پیشنهاد شود، در شرایط حاضر امری محال به نظر می‌رسد و این وضعیت باعث رنج بیشتر خواهد شد.

او با بیان اینکه افغانستان طی پنج سال اخیر در سطوح مختلفی با بحران مواجه است، خاطرنشان ساخت: «امارت اسلامی به تنهایی قادر به بهبود اقتصاد خانواده‌ها نیست و نمی‌تواند با فقر مبارزه کند، نیاز است که اداره‌ای یا دریچه‌ای بین قشرهای فعال جامعه و بنگاه‌های اقتصادی گشوده شود و از مردم طرح‌های شغلی بخواهد.»

شایان ذکر است، افغانستان تحت کنترل طالبان در بیش از چهار سال گذشته هنوز نتوانسته اعتماد بازار را جذب کند و بسیاری از بازرگانان به دلیل بی‌اعتمادی حاضر به سرمایه‌گذاری در این کشور نیستند و این امر باعث افزایش بیکاری و تشدید بحران اقتصادی افغانستان شده است.

.............

پایان پیام/

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
captcha