به گزارش خبرگزاری بینالمللی اهلبیت(ع) ـ ابنا ـ در بخشهای قبلی این نوشته، ادعیه روز مباهله همچنین دعاهای اول و دوم این روز معرفی شد. دعای دوم روز مباهله که از دعاهای روایت شده از امام صادق(ع) است، از دعاهای معتبر در نزد علما است و در معتبرترین کتابهای دعایی مانند اقبال سید بن طاووس و مصباح شیخ طوسی نقل شده است. عبارتهای این دعا، شباهتهای فراوانی به دعای سحر ماه مبارک رمضان دارد، ولی حجم آن تقریبا سه برابر آن دعاست.
اگرچه در دعای سحرهای ماه مبارک، هیچ درخواستی از خداوند نمیشود، بلکه بعد از این مناجات، درخواستهایی خارج از متن دعا، به زبان و سلیقه شخصی هر فرد، از خداوند طلب میشود و بهعبارت دیگر «دعای سحر» را باید مناجات دانست تا دعا بهمعنای طلب درخواست، اما در دعای روز مباهله حدود ۴۰ دعا از خداوند طلب میشود که قبل از این درخواستها، و بهعنوان مقدمه درخواست این دعاها، حدود ۶۵ اسم خداوند بیان میشود که این موضوع برای «اهل دعا و عرفان» دارای مفهومی روشن است.
از دیگر نکات این است که در فرازهای مختلف این دعا، توجه به «ولایت امیرالمومنین امام علی(ع)» و دیگر ائمه معصومین(ع) است، بهعنوان نمونه میتوان به این فراز اشاره کرد:
«اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ ابْعَثْنِی عَلَی الْإِیمَانِ بِکَ وَ التَّصْدِیقِ بِرَسُولِکَ عَلَیْهِ وَ آلِهِ السَّلاَمُ وَ الْوِلاَیَةِ لِعَلِیِّ بْنِ أَبِی طَالِبٍ وَ الْبَرَاءَةِ مِنْ عَدُوِّهِ وَ الاِیتِمَامِ بِالْأَئِمَّةِ مِنْ آلِ مُحَمَّدٍ عَلَیْهِمُ السَّلاَمُ؛ خدایا درود فرست بر محمد و آلمحمد و مرا بر گرویدن به تو و تصدیق نمودن پیغمبرت که بر او و آلش درود باد برانگیز و نیز مرا بر دوستی و ولایت (امیرالمؤمنین) علی بن ابی طالب و بیزاری از دشمنانش و پیروی از امامان از آلمحمد که بر آنان درود باد مبعوث کن و برانگیز.»
در میان مجموعه درخواستهای این دعا، میتوان به درخواستهای اقتصادی نیز اشاره کرد، بهعنوان نمونه میتوان به فراز «اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ قَنِّعْنِی بِمَا رَزَقْتَنِی وَ بَارِکْ لِی فِیمَا آتَیْتَنِی؛ بار خدایا درود فرست بر محمد و آلمحمد و به آنچه روزیم دادی مرا قانع فرمای و هرچه به من دادی برایم مبارک ساز» و همچنین به عبارت «اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ اقْسِمْ لِی .... وَ مِنْ کُلِّ رِزْقٍ وَاسِعٍ حَلاَلٍ طَیِّبٍ وَ مِنْ کُلِّ نِعْمَةٍ وَ مِنْ کُلِّ سَعَةٍ نَزَلَتْ أَوْ تَنْزِلُ مِنَ السَّمَاءِ إِلَی الْأَرْضِ؛ بار خدایا درود فرست بر محمد و آلمحمد و مرا بهرهمند گردان از .... از هر رزق و روزی وسیع حلال پاکیزه و از هر نعمت و از هر وسعت که نازل شده یا نازل شود از آسمان به زمین» اشاره کرد.
امام صادق(ع) در این دعا، هم خود از خداوند طلب میکند و هم به شیعیان و پیروان اهلبیت(ع) میآموزد که علاوه بر نامحدود کردن خواستههای خود در موضوعات دنیایی و آخرتی، این درخواستها را محدود به زمان خاصی نکنند و در دو فراز این دعا، امتداد این خواستهها، این گونه بیان میشود: «فِی هَذِهِ السَّاعَةِ وَ فِی هَذِهِ اللَّیْلَةِ وَ فِی هَذَا الْیَوْمِ وَ فِی هَذَا الشَّهْرِ وَ فِی هَذِهِ السَّنَةِ؛ در این ساعت، در این شب، در این روز، در این ماه و در این سال».
آنچه که باید بار دیگر مورد توجه قرار بگیرد این است که اگرچه این دعا از استحکام در اسناد روایی، همچنین نقل در معتبرترین کتابهای دعایی مانند اقبال ابن طاووس و مصباح شیخ طوسی برخوردار است، اما مورد توجه محققان قرار نگرفته و نویسنده این سطور امیدوار است که این نوشته کوتاه، سرآغازی برای معرفی بیشتر این دعا در نزد محققان باشد.
سید علیاصغر حسینی/ خبرگزاری ابنا
...................
پایان پیام
نظر شما