به گزارش خبرگزاری بینالمللی اهلبیت(ع) ـ ابنا ـ مفقود شدن ۱۹ جوان افغانستانی و کشف اجساد پنج نفر از آنها در دشتهای استان نیمروز در غرب افغانستان، تصویری تلخ از فقر و گرسنگی در افغانستان تحت کنترل طالبان را به نمایش گذاشت؛ جایی که شدت بیکاری و فقر، جوانان را به سوی مسیرهای خطرناک سوق میدهد.
نگرانیها از وضعیت آشفته اجتماعی و اقتصادی افغانستان پس از این رویداد شدت بیشتری گرفته است. حدود ۱۹ جوان از مسیر قاچاقی استان نیمروز به سمت ایران حرکت کردند، اما در میانه راه مفقود شدند و جنازه پنج نفرشان در دشتهای استان نیمروز – استانی هممرز با ایران – پیدا شد.
مردم افغانستان ریشه بحران مهاجرت غیرقانونی را در ناکارآمدی سیستماتیک افغانستان، عدم توجه به ایجاد اشتغال، گسترش فقر و گرسنگی، تبعیض و آیندهای مبهم میبینند؛ بهطوری که بسیاری از جوانان، از جمله متخصصان و افراد حرفهای، احساس ناامیدی و بیتعلیقی میکنند.
در ارتباط با پیامدهای این رویداد، با یکی از جوانان شیعه ساکن استان غزنی گفتوگو کردیم. محمدآقا، ساکن ولسوالی مالستان غزنی، هرچند تحصیلات بالایی ندارد، اما قبلاً مغازهدار بوده است. او به دلیل کاهش قدرت خرید مردم محل، مغازهاش تعطیل شده و اکنون بیکار است.
این شهروند شیعه غزنی گفت که توان مالی دریافت روادید کاری ایران را ندارد و چندین بار تصمیم به مهاجرت گرفته، اما با مخالفت خانوادهاش مواجه شده و از سفر منصرف گردیده است. او افزود که دوستانش از مسیر قاچاقی به ایران رسیدهاند، ولی خطرات زیادی را پشت سر گذاشتهاند؛ از جمله گروگانگیری توسط راهزنان یا همدستان قاچاقچیان که با پرداخت پول توسط خانوادههایشان آزاد شدهاند.
محمدآقا تأکید کرد که اکثر خانوادههای استان غزنی با بحران اقتصادی دستوپنجه نرم میکنند و برای رسیدگی به این وضعیت، نیاز به ورود حکومت و سازمانهای بینالمللی است تا با سرمایهگذاری و تقویت اشتغالزایی، از فرار و سرخوردگی جوانان جلوگیری کنند. او در بخشی از سخنانش گفت که وضعیت فعلی افغانستان ایجاب میکند انسان استقامت کند و تحمل نماید، زیرا هر انتخاب دیگری برای سفرهای غیرقانونی، احتمال مرگ را بسیار بالا میبرد.
ادامه بحران مهاجرتهای غیرقانونی، نماد آشکار فقر و گرسنگی افغانستان
از سوی دیگر، محمد رحیمی، یکی از استادان دانشگاههای خصوصی کابل، استمرار بحران مهاجرت جوانان افغانستانی را نماد روشن فقر و گرسنگی در این کشور میداند و میگوید تا زمانی که امیدی به فردای بهتر و برنامههای عملی برای مهار بیکاری وجود نداشته باشد، این فاجعه ادامه خواهد یافت.
آقای رحیمی خاطرنشان کرد که افغانستان به شکل بیسابقهای از توجه جامعه جهانی دور مانده و این وضعیت، سایه سنگینی بر آینده جوانان افکنده و امید به بهبود اقتصادی و معیشتی را از بین برده است.
به گفته این استاد دانشگاه، حکومت و نهادهای مسئول باید این رویدادهای ناگوار را جدی بگیرند و با تحلیل دقیق، راهکارهای عملی ارائه دهند، زیرا این چالش در چهار سال گذشته بارها تکرار شده است. او تأکید کرد که این جوانان نه فقط چند نفر، بلکه سرمایه، فرصت و مهارت این کشور هستند که باید در خدمت مردم باشند، نه اینکه به دلیل فقر و بیکاری به مسیرهایی ناخواسته کشیده شوند.
بیکاری یکی از مهمترین چالشهای افغانستان پس از سه دهه است که با تحولات اخیر و روی کار آمدن طالبان، تشدید شده است. در چهار سال اخیر، بارها جوانان افغانستانی در مسیرهای پرخطر ایران، ترکیه و حتی مهاجرتهای دریایی قربانی شدهاند، بدون اینکه پاسخگوی داخلی یا بینالمللی مؤثری در قبال این فجایع وجود داشته باشد.
..............
پایان پیام/
نظر شما